Η ανακοίνωση ίδρυσης κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα άλλαξε άρδην το πολιτικό σκηνικό, ανατρέποντας μεταξύ άλλων πλήρως και τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη.
Η Χαριλάου Τρικούπη βρίσκεται πλέον μπροστά σε αδιέξοδα:
- Ο στόχος για «νίκη στις εκλογές έστω και με μία ψήφο διαφορά» όχι απλώς είναι ανέφικτος, αλλά στην τελική ευθεία προς τις εκλογές μπορεί να μετατραπεί σε μπούμερανγκ για το ΠΑΣΟΚ, καθώς θα προκαλεί απλώς γέλιο – και στην πολιτική το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε ένα κόμμα είναι να προκαλεί θυμηδία!
- Ο «μονομέτωπος κατά του Μητσοτάκη» έχει πλέον μετατραπεί σε διμέτωπο κατά του πρωθυπουργού αλλά και της ΕΛ.Α.Σ., καθώς πλέον στην πράξη ο πραγματικός αντίπαλος της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Ούτε όμως και αυτό ομολογείται ευθέως, παρότι συμβαίνει σε όλες τις τοποθετήσεις του Νίκου Ανδρουλάκη και των στελεχών που έχουν αναφορά στον ίδιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το ΠΑΣΟΚ, όπως έχανε με τον «μονομέτωπο» προς τη ΝΔ, άλλο τόσο και με τον «διμέτωπο» εμφανίζει απώλειες από τη μια πλευρά προς τη ΝΔ και από την άλλη πλευρά προς την ΕΛ.Α.Σ. – προς την Αμαλία μάλιστα περισσότερες.
- Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχασε την ευκαιρία μετά την επανεκλογή του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μετά τις ευρωεκλογές να απευθύνει πρόσκληση προς τα κόμματα της κεντροαριστεράς, κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, για συστράτευση, πολύ περισσότερο που ο ίδιος δεν θα μπορούσε παρά να ήταν ο επικεφαλής του σχήματος (όπως η Φώφη Γεννηματά στο Κίνημα Αλλαγής), ενώ στα υπέρ του είχε τις άριστες προσωπικές σχέσεις που διατηρούσε με τον Αλέξη Χαρίτση, όπως και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Επέλεξε, όμως, κάτω από τις πιέσεις αρκετών –και της «δεξιάς πτέρυγας» του κόμματός του– την «αυτόνομη πορεία», μέσω της οποίας αναδείχτηκε και ο «μικρομεγαλισμός» που αποτελούσε «μίμηση» των εκβιαστικών διλημμάτων του Ανδρέα Παπανδρέου προς τις ηγεσίες των κομμάτων της αριστεράς. Αποτέλεσμα αυτών των επιλογών ήταν να δημιουργηθεί η ευκαιρία στον Αλ. Τσίπρα να καλύψει το κενό στην προοδευτική αντιπολίτευση με την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. και με το ΠΑΣΟΚ να μην μπορεί να κερδίσει το παραμικρό από τη –σχεδόν– διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς!
- Η διεύρυνση που επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ είναι σαφές πως δεν δημιουργεί δυναμική, αν και υπάρχουν και αξιόλογα πρόσωπα, ενώ χαρακτηριστικό της φτώχειας της όλης προσπάθειας είναι πως αδρανοποιημένα πρόσωπα που δεν άλλαξαν ποτέ κόμμα εμφανίζονται ως «διεύρυνση».
- Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως δεν υπάρχει εσωτερική συνοχή, τουλάχιστον ως προς τα κορυφαία στελέχη, ενώ η μη ύπαρξη στην πράξη «ενιαίου κέντρου» με συμμετοχή όλων των πλευρών επιτείνει την εσωστρέφεια. Είναι, δε, σαφές πως οι επίδοξοι «δελφίνοι» αναμένουν στην πλειοψηφία τους να είναι το ΠΑΣΟΚ –μάξιμουμ– στην τρίτη θέση προκειμένου να διεκδικήσουν την ηγεσία την επόμενη μέρα εφόσον παραιτηθεί ο Ανδρουλάκης, δείχνοντας να αδιαφορούν για το μέγεθος του κόμματος που θα κληρονομήσουν.
Εκμεταλλευόμενος το τοπίο αυτό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει θέσει ως στόχο τον διεμβολισμό του ΠΑΣΟΚ στις κάλπες. Όχι απλώς και μόνο στην προεκλογική περίοδο, αλλά κυρίως μετά από τις εκλογές: Θα απευθύνει στον Νίκο Ανδρουλάκη πρόταση για συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας και, αν ο Νίκος Ανδρουλάκης αρνηθεί, θα του επιρρίψει την ευθύνη και θα προσφύγει σε δεύτερες κάλπες. Σε δεύτερες κάλπες που, όπως εκτιμούν στο Μαξίμου, το ΠΑΣΟΚ θα λεηλατηθεί τόσο από τη ΝΔ όσο και από την ΕΛ.Α.Σ. Η μόνη εναλλακτική λύση είναι η λύση της συγκυβέρνησης, κάτι που θα νομιμοποιούσε όμως τη λεγόμενη «αριστερή πτέρυγα» να αποχωρήσει προς την πλευρά της ΕΛ.Α.Σ. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή για τη Χαριλάου Τρικούπη.
Πού να το φαντάζονταν στη Χαριλάου Τρικούπη όταν δημιουργούσαν το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο», αρχικά με τον Αντώνη Σαμαρά το 2012 και εν συνεχεία το 2016 με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ότι θα ερχόταν η στιγμή που οι ίδιοι θα είναι το θύμα;
(Το κείμενο έχει γραφεί για την εφημερίδα «Απογευματινή» της Δευτέρας)
