Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Αριστεράς κατέθεσε ερώτηση προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, με αφορμή το νέο θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα στη μπισκοτοβιομηχανία Βιολάντα, που στοίχισε τη ζωή σε πέντε γυναίκες εργαζόμενες.
Στην ερώτηση επισημαίνεται ότι το αναπτυξιακό μοντέλο που προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν αποδεικνύεται μόνο αδιέξοδο ως προς τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της χώρας, αλλά και επικίνδυνο για τους ίδιους τους εργαζόμενους, αντιμετωπίζοντας τη μισθωτή εργασία ως αναλώσιμη παράμετρο κόστους. Η Νέα Αριστερά καταγγέλλει τη συστηματική αποδυνάμωση του συλλογικού εργατικού δικαίου, την υπονόμευση των συλλογικών συμβάσεων και την ανοχή στην εργοδοτική αυθαιρεσία, που δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία υποβαθμίζονται, ενώ οι ελεγκτικοί μηχανισμοί παραμένουν ανεπαρκείς και υποστελεχωμένοι.
Όπως σημειώνεται, τα τελευταία χρόνια οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες εκτίθενται καθημερινά σε επικίνδυνες συνθήκες, χωρίς να υπάρχει επαρκής έλεγχος και χωρίς να τηρούνται τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας. Το τραγικό περιστατικό στη Βιολάντα καταδεικνύει με τον πιο δραματικό τρόπο τις συνέπειες της πολιτικής αδιαφορίας για την προστασία της ζωής και της ασφάλειας των εργαζομένων.
Στην κοινοβουλευτική ερώτηση ζητούνται συγκεκριμένες απαντήσεις από την αρμόδια Υπουργό για τους ελέγχους που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, τα ευρήματά τους, τυχόν παραβάσεις της νομοθεσίας, τα μέτρα που ελήφθησαν και για τους λόγους που τα πορίσματα δεν γνωστοποιήθηκαν στους εργαζόμενους. Παράλληλα, επισημαίνεται η ανάγκη για άμεσες πρωτοβουλίες, ώστε να διασφαλιστεί ότι τέτοια δυστυχήματα δεν θα επαναληφθούν και να προστατευθούν στο μέλλον όλοι οι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα οι πιο ευάλωτες ομάδες, όπως οι γυναίκες εργαζόμενες και οι νεότεροι σε ηλικία εργαζόμενοι.
Η Νέα Αριστερά καλεί την κυβέρνηση να αναλάβει άμεσα τις ευθύνες της και να ενισχύσει ουσιαστικά τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, να θεσμοθετήσει αυστηρότερη εποπτεία και να διασφαλίσει την τήρηση όλων των κανόνων υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Όπως τονίζεται στην ερώτηση, η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων πρέπει να αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα και όχι παράμετρο κόστους ή πολιτικής επιλογής.


































