Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστας Ζαχαριάδης, μίλησε στον τηλεοπτικό σταθμό Mega Νews και στους δημοσιογράφους Τζωρτζίνα Μαλλιαρόζη και Βασίλη Σφήνα, τονίζοντας ότι: «Απέναντι στην άκρα Δεξιά του Τραμπ χρειάζονται ξεκάθαρες θέσεις. Έχουμε μία -και να μη φοβόμαστε να το λέμε, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα- μία ακροδεξιά διοίκηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, έναν ακροδεξιό ηγέτη, με πολλούς μιμητές σε όλο τον κόσμο και στην Ευρώπη και δυστυχώς στην Ελλάδα. Και αυτός είναι ο κόσμος της φρίκης και της αποσταθεροποίησης. Και στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, χθες είδαμε ότι δολοφόνησαν απολύτως αναιτιολόγητα έναν Αμερικανό πολίτη στη Μινεάπολη».
Ακολουθούν τα βασικά σημεία της συνέντευξης:
Υπάρχουν δύο Αμερικές: Υπάρχει μία Αμερική η οποία αντιστέκεται σε αυτή την αθλιότητα, στην πολιτική του φόβου. Και υπάρχει και ο Τραμπ. Έτσι όπως πολιτεύεται ο Τραμπ, δεν είναι Δύση. Δύση είναι ο πρωθυπουργός του Καναδά, που δεν είναι και κανένας Συριζαίος, ούτε κανένας αριστερός.
Η Ευρώπη έχει την υποχρέωση να πάρει αποστάσεις και να καταγγείλει αυτή τη διεθνή αναταραχή.
Ο κ. Μητσοτάκης είπε στις αρχές του χρόνου ότι δεν έχουμε λόγο να εξετάζουμε τη διεθνή νομιμότητα για την υπόθεση στη Βενεζουέλα. Μετά για την Τεχεράνη. στο άθλιο θεοκρατικό καθεστώς, όταν ο Τραμπ είπε ότι θα βάλει δασμούς σε όποιον συνεργαστεί, πάλι στην Ευρώπη δεν μίλησε κανείς. Και μετά λέει, θα βάλω δασμούς σε όποιον δεν συνεργαστεί μαζί του για τη Γροιλανδία.
Υπάρχει ένας παγκόσμιος καουμπόι, ο οποίος απειλεί και εκβιάζει την ανθρωπότητα. Σε αυτό δεν μπορεί να παρακαλάς για βλέμματα και χειραψίες. Εδώ πρέπει να πάρεις θέση. Πρέπει να πεις με ποιον κόσμο είσαι.
Εμείς λοιπόν είμαστε με τις φωνές στην Ευρώπη που θέλουν το Διεθνές Δίκαιο, τη Διεθνή Δυνεργασία. Δεν μπορεί να υπάρξει διεθνής συνεργασία με τσαμπουκάδες. Και είμαστε και με την Αμερική του Μαμντάνι, της Κορτέζ, του Μπέρνι Σάντερς. Με όλον αυτόν τον κόσμο που διεκδικεί -και στις ενδιάμεσες εκλογές και στο τέλος της θητείας- μία Αμερική προσανατολισμένη στις ανθρώπινες αξίες.
Μου κάνει εντύπωση: Διάφορα «σαλιγκάρια» της πολιτικής, τα οποία τρέχανε πίσω από το φουστάνι της πρέσβεως πριν από ενάμιση μήνα και φωτογραφίζονταν μαζί της, διάφοροι που μιλάγανε για τον «ηγέτη του δυτικού ημισφαιρίου», στην αρχή της χρονιάς, διάφοροι οι οποίοι παρομοίαζαν τον Τραμπ με τη Ρώμη, πού έχουν χαθεί σε αυτές τις άθλιες μέρες που ζούμε για τη Διεθνή Νομιμότητα;
Για την ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου
Οι προτάσεις πρέπει να έχουν μια βάση ρεαλισμού και προοπτικής. Κατά τη γνώμη μας, η άποψη που λέει ότι τα κόμματα έτσι όπως είναι σήμερα -και το ΠΑΣΟΚ και το δικό μας κόμμα και άλλα- ότι θα πάμε να κερδίσουμε έστω με μία ψήφο τη Νέα Δημοκρατία, στερείται ρεαλισμού.
Εμείς λέμε: ενότητα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, ανασύνθεση, υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών, κοινό πρόγραμμα, για να μπορέσει να προκύψει αξιόμαχος αντίπαλος στη Νέα Δημοκρατία. Και κατά τη γνώμη μας -και το έχουμε δει και στον Δήμο της Αθήνας και αλλού- δεν είναι αθροιστικό το ζήτημα, είναι το ζήτημα της πολλαπλασιαστικής δυναμικής. Εάν συμφωνούμε όλοι -και νομίζω σωστά- ότι αυτή η κυβέρνηση είναι ανίκανη -το είδαμε στο FIR Αθηνών- διεφθαρμένη -ΟΠΕΚΕΠΕ- οδηγεί σε αδιέξοδα στην εξωτερική πολιτική, τότε το να πάμε σε χίλια δυο κομμάτια στις εκλογές, νομίζω ότι είναι το καλύτερο δώρο στον κ. Μητσοτάκη για να πάει για τρίτη θητεία.
Εμείς μιλάμε για την ανάγκη της ενότητας και πριν μπούμε στη φάση της μεγάλης περιδίνησης του 2023-’24. Και βεβαίως νομίζω ότι αυτή η συζήτηση, έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, για να μπορέσει να έχει δυναμική πολιτικής αλλαγής πραγματική, πρέπει να περιλαμβάνει υποχρεωτικά και τον Αλέξη Τσίπρα. Δηλαδή δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι θα ανατρέψει τους πολιτικούς συσχετισμούς, εάν δεν πάει όλο το εύρος των δυνάμεων μαζί. Και βεβαίως με την επιρροή που έχει ο Αλέξης Τσίπρας σε έναν συγκεκριμένο χώρο και συνολικά στον προοδευτικό χώρο: και στην Κεντροαριστερά και στον χώρο της Αριστεράς.
Νομίζω ότι θα έχουμε μεγάλες εξελίξεις και ανακατατάξεις τους επόμενους μήνες. Αυτά τα πράγματα, κατ αναλογία πάντα, που συμβαίνουν τώρα στην Ελλάδα, έχουν συμβεί τα προηγούμενα χρόνια και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Βλέπουμε ότι οι προοδευτικές δυνάμεις είναι σε μία φάση συρρίκνωσης. Συνολικά, δηλαδή, ας δούμε αυτή τη στιγμή πόσες σοσιαλιστικές και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις υπάρχουν τώρα στην Ευρώπη και πόσες πριν από 10 ή πριν από 20 χρόνια. Άρα λοιπόν, όταν έχεις μία δυσκολία, όταν έχεις τον Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρειάζεται η ευρύτερη ενότητα των δυνάμεων. Και για να αντιμετωπίσει τη δυσκολία αλλά και για να εμπνεύσεις οραματικά έναν κόσμο ότι είμαστε εδώ, θα δώσουμε τη μάχη και θα παλέψουμε να ανατρέψουμε τους πολιτικούς συσχετισμούς.
Για τις δηλώσεις της Μ. Καρυστιανού
Θεωρώ άδικη και υπερβολική την κριτική ότι είμαστε όλα μαζί τα κόμματα εναντίον της. Εμείς δεν είμαστε εναντίον της. Εμείς περιμένουμε να δούμε τι θα πει και να την κρίνουμε από το περιεχόμενο. Η δήλωση για τις αμβλώσεις που έκανε είναι σκοταδιστική και ανήκει στον χώρο της άκρας δεξιάς. Και γι’ αυτό νομίζω την ανακάλεσε την επόμενη μέρα και η ίδια και γι’ αυτό συγκρουστήκαμε με αυτό. Και νομίζω ότι μετά από 7 χρόνια κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, με όλα αυτά τα οποία έχουν συμβεί και με όλα αυτά στα οποία έχουμε διαδηλώσει, το να λες ότι οι ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας -να πούμε για τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης γιατί αυτό μας αφορά-, είναι ισομερώς κατανεμημένες, μάλλον αυτό στη ζυγαριά, κατά την γνώμη μου, ευνοεί την Νέα Δημοκρατία.
