Παρά τον καταιγισμό των αντιδράσεων της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να ψηφίσει την τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη με την οποία η διαχείρισή του περνάει στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Φαίνεται μάλιστα ότι η ψηφοφορία στη Βουλή θα γίνει πριν τις 28 Οκτωβρίου για να συνδεθεί με την εθνική επέτειο.
Από την περασμένη Κυριακή που ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την τροπολογία στο κυριακάτικο σημείωμά του, είχε επισημανθεί ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει την ορατότητα των διαμαρτυριών για τα Τέμπη. Για 23 μέρες η απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι έδινε τον τόνο στο κέντρο της πρωτεύουσας, ενώ το αυτοσχέδιο μνημείο με τα ονόματα των νεκρών αποτελεί μια σταθερή υπενθύμιση ότι τα Τέμπη παραμένουν χαίνουσα πληγή.
Ευρύτερη στόχευση
Ωστόσο, γίνεται φανερό ότι η κυβερνητική τροπολογία έχει ευρύτερη πολιτική στόχευση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Κατ’ αρχάς, η κυβέρνηση επιδιώκει (και ως ένα βαθμό το πετυχαίνει) να αλλάξει την ατζέντα. Το να συζητάμε για τον Άγνωστο Στρατιώτη είναι μια πιο «βολική» συζήτηση για την κυβέρνηση από εκείνη για τα Τέμπη -τουλάχιστον αυτό εκτιμά το Μαξίμου. Στη συζήτηση για τα Τέμπη η κυβέρνηση έχει απέναντί της τη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας, κάτι που φάνηκε στην απεργία πείνας του Ρούτσι. Από την άλλη, οι τοποθετήσεις για το αν πρέπει να γίνονται διαμαρτυρίες μπροστά στη Βουλή και το μνημείο επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από αφετηριακές ιδεολογικές αντιλήψεις, διαμορφώνοντας ένα πιο σύνθετο τοπίο. Η κυβέρνηση θέλει να αντιπαρατάξει στο δίπολο δικαιοσύνη/συγκάλυψη το δίπολο τάξη/διαμαρτυρία.
Η δεξιά συσπείρωση
Πέρα από την αλλαγή του δημόσιου διαλόγου, είναι προφανής η προσπάθεια του Μαξίμου να συσπειρώσει το εκλογικό κοινό του γύρω με την ατζέντα της αστυνόμευσης, της τάξης και μιας πολύ συντηρητικής ερμηνείας του πατριωτισμού καθώς και της διαχείρισης του δημόσιου χώρου. Παλιότερα θα λέγαμε ότι πρόκειται για μια ατζέντα που απευθύνεται στους «νοικοκυραίους», αλλά σήμερα δεν είναι λίγοι οι «νοικοκυραίοι» που «τα έχουν πάρει» με την κυβέρνηση λόγω της ακρίβειας και των σκανδάλων.
Η πολιτική στόχευση της κυβέρνησης στο «πολύ δικό της» εκλογικό ακροατήριο δείχνει ότι έχουν μετριαστεί σοβαρά οι φιλοδοξίες της. Παρά τις πομπώδεις δηλώσεις ότι θα διεκδικηθεί εκ νέου η αυτοδυναμία, κινήσεις όπως αυτές για τον Άγνωστο Στρατιώτη δείχνουν ότι ο πραγματικός στόχος του Μαξίμου είναι να ανατάξει τις απώλειες του τελευταίου ενάμισι χρόνου, φτάνοντας ξανά στα επίπεδα των ευρωεκλογών.
Ο Δένδιας
Στην εξίσωση της τροπολογίας σοβαρός παράγοντας είναι και ο Νίκος Δένδιας. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν γνώριζε ότι… είχε αναλάβει τη φύλαξη (κι ενδεχομένως την καθαριότητα) του προαύλιου χώρου της Βουλής κι έχει κάθε λόγο να είναι πολύ δυσαρεστημένος με την απόφαση του πρωθυπουργού. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η τροπολογία φτιάχνει μια παγίδα για τον υπουργό Άμυνας. Σε περίπτωση διαμαρτυριών, αν καλεί τα ΜΑΤ να επέμβουν θα βρίσκεται στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης και θα ταυτίζεται de facto με το Μαξίμου. Αν πάλι δείχνει ανεκτικότητα, θα εγκαλείται από το εσωτερικό του κυβερνητικού στρατοπέδου ότι δεν είναι αρκετά… δεξιός.
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον αν και με ποιον τρόπο θα αντιδράσει ο Δένδιας στην τροπολογία Μητσοτάκη.
Η εργαλειοποίηση
Συνοψίζοντας, το Μαξίμου εργαλειοποιεί τον Άγνωστο Στρατιώτη για να αποκομίσει (εσω)κομματικά οφέλη. Το γεγονός είναι από μόνο του προβληματικό γιατί εγείρει μείζονα ζητήματα πολιτικής ηθικής και δημοκρατικής τάξης. Η ηθικολογική ρητορεία όμως που συνοδεύει την κυβερνητική τροπολογία καθιστά την όλη υπόθεση πραγματικό εμπαιγμό.
