Με «μικρό καλάθι» αναχωρεί ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της ελληνικής αποστολής για την Αίγυπτο προκειμένου να διαπραγματευτεί το μέλλον της Μονής Σινά.
Η απόφαση του εφετείου που εξέδωσε το Κάιρο αποδεικνύεται απόφαση - οδηγός με δυσμενείς και ίσως αναπόδραστες συνέπειες για τα συμφέροντα της Μονής. Ο κίνδυνος να ξαναγραφεί από την αρχή το προσχέδιο της πολιτικής Συμφωνίας, κάτω από το βάρος των νέων δεδομένων, είναι υπαρκτός.
Δικαστική απόφαση - οδηγός
Τα «γκρίζα σημεία» της απόφασης για τα οποία έκανε λόγο μέρες τώρα ο υφυπουργός Εξωτερικών Γ. Λοβέρδος, όσο αποσαφηνίζονται, δεν αφήνουν περιθώρια για πολλά χαμόγελα.
Εξ ου και ο υπουργός Εξωτερικών όσο και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εμφανίστηκαν με δημόσιες δηλώσεις τους «συγκρατημένα αισιόδοξοι» για την έκβαση της διαπραγμάτευσης.
Κίνδυνος ρήξης με Αίγυπτο και Ορθόδοξη κοινότητα
Η Αθήνα που ακόμη ψάχνει να βρει αν ο Αιγυπτιακός αιφνιδιασμός ήταν υποβολιμαίος ή όχι, εξακολουθεί να «ποντάρει» στη στήριξη του Προέδρου Σίσι για να μην διαταραχθούν οι σχέσεις της ελληνικής κυβέρνησης με το ορθόδοξο στοιχείο.
Χωρίς, ωστόσο, να έχει αποφευχθεί ο αντίστροφος κίνδυνος: Να είναι τόσο ετεροβαρής η Συμφωνία που θα προτείνει η Αίγυπτος για την Μονή Σινά, που να προκαλέσει ρήξη της ελληνικής κυβέρνησης με τη Σύμμαχο- Αίγυπτο σε μία πολύ ευαίσθητη, για τα εθνικά θέματα, συγκυρία.
Δύσκολα θα κερδηθεί η μάχη της «ιδιοκτησίας»
Μικρές είναι οι πιθανότητες να κερδίσει η Ελληνική πλευρά το στοίχημα της «ιδιοκτησίας» ακόμη και για το περίκλειστο κομμάτι αυτής καθ’ αυτής της Μονής Σινά.
Η δικαστική απόφαση σύμφωνα με πληροφορίες του Dnews δεν αναγνωρίζει δικαίωμα ιδιοκτησίας στη Μονή. Γι’ αυτό και δεν γίνεται καμία αναφορά σε θέματα ιδιοκτησίας. Η εξίσωση γίνεται δυσκολότερη δεδομένου ότι η Μονή Σινά είναι χαρακτηρισμένη ως αρχαιολογικός χώρος της Αιγύπτου. «Φανταστείτε να έλεγαν στο ελληνικό κράτος να αλλάξει χέρια ένας αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται στην ελληνική επικράτεια», έλεγαν κυβερνητικοί παράγοντες που εμπλέκονται στη διαπραγμάτευση με το Αιγυπτιακό κράτος.
Το σενάριο της «νόμιμης κατοχής»
Η σκληρή διαπραγμάτευση θα γίνει ανάμεσα στην νομική κατοχύρωση της ιδιοκτησίας που επιθυμεί η ελληνική κυβέρνηση και στη νόμιμη κατοχή που είναι πιθανόν να αντιπροτείνει η Αιγυπτιακή πλευρά. Η διαφορά μεταξύ των δύο λύσεων είναι κεφαλαιώδης.
Η νομική κατοχύρωση της ιδιοκτησίας της Μονής Σινά δεν κλονίζεται ποτέ και για κανέναν λόγο.
Η νόμιμη κατοχή σημαίνει ότι η Μονή Σινά διατηρεί όλα τα προνόμια της σε επίπεδο λατρευτικής πίστης και αξιοποίησης για όσο διάστημα λειτουργεί. Αν για κάποιο λόγο εκλείψει η παρουσία των μοναχών (είτε από φυσικά αίτια είτε από μη ανανέωση τους) μακροπρόθεσμα η κατοχή περνάει στο Αιγυπτιακό κράτος.
Μάχη για την κυριότητα σε λατρευτικά κτίσματα - κινητή περιουσία
Η διαπραγμάτευση θα αποδειχθεί σκληρή και σε ό,τι αφορά την χρήση και κατοχή των λατρευτικών κτισμάτων και της κινητής περιουσίας της Μονής (ιερά κειμήλια).
Η ελληνική κυβέρνηση θα δώσει μάχη για να αναγνωριστεί η κυριότητα της Μονής και στις δύο περιπτώσεις δεδομένου ότι στη Μονή Σινά υπάρχει ένας ολόκληρος ορθόδοξος θησαυρός σε επίπεδο θρησκευτικών κειμηλίων ανυπολόγιστης πολιτιστικής και χρηματικής αξίας.
Σε ό,τι αφορά τα λατρευτικά κτίσματα η δικαστική απόφαση φαίνεται να αναφέρεται στη διατήρηση του καθεστώτος χρήσης των λατρευτικών χώρων από τους μοναχούς χωρίς, όμως, να αναγνωρίζει δικαίωμα κυριότητας.
Χαμένες οι εκτάσεις προς εμπορική χρήση
Η απόφαση του Καΐρου αν σε ένα πράγμα είναι σαφής είναι στο ζήτημα των γαιών που εκμεταλλεύεται η Μονή για εμπορικούς λόγους. Για να βγάζει τα έξοδα της προκειμένου να συντηρεί τη λειτουργία της Μονής. Αυτές οι γαίες θεωρούνται, ήδη, χαμένες με βάση το σκεπτικό της απόφασης. Παραδοχή που έκανε δημόσια και ο υπουργός Εξωτερικών. Το συγκεκριμένο πρόβλημα ανέλυσαν διπλωματικές πηγές στο Dnews: «Ούτε στην Αίγυπτο, ούτε σε άλλη χώρα αναγνωρίζεται η χρησικτησία, δηλαδή, το δικαίωμα ιδιοκτησίας πάνω σε γη που εκμεταλλεύεσαι για δεκαετίες εφόσον στρέφεται κατά του δημοσίου».
«Αγκάθι» και το καθεστώς παραμονής των μοναχών
Τα δύσκολα στη διαπραγμάτευση με το Αιγυπτιακό κράτος δεν τελειώνουν εδώ. Το μέλλον της Μονής Σινά περνάει και μέσα από το καθεστώς παραμονής των λιγοστών – πλέον - μοναχών που διαθέτει η Αγία Αικατερίνη. Μέχρι τώρα οι μοναχοί πρέπει να ανανεώνουν κάθε χρόνο την βίζα παραμονής τους στη χώρα διαταράσσοντας το «μόνιμο» και «απρόσκοπτο» της θρησκευτικής τους αποστολής.
Η αξίωση της ελληνικής κυβέρνησης - να αποκτήσει η παρουσία των μοναχών της Μονής Σινά μόνιμο χαρακτήρα -προσκρούει στην νομολογία του Καΐρου που απαιτεί οι μοναχοί να έχουν λάβει την Αιγυπτιακή ιθαγένεια.
