Στη συνέχεια της δήλωσής της η κυρία Ράνια Σβίγκου σημειώνει τα εξής: «Κάθε μέρα, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, καταγγέλλονται 137 γυναικοκτονίες. Στην Ελλάδα, από τις αρχές του χρόνου 9 γυναίκες έχουν δολοφονηθεί από τον άνδρα τους ή τον σύντροφό τους. Αν προσθέσουμε στις γυναικοκτονίες, τα φαινόμενα ενδοοικογενειακής ή ενδοσυντροφικής σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης, ακόμα και διαδικτυακής βίας, η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δραματική.
Πόσω μάλλον που μικρό μόνο ποσοστό όλων αυτών καταγγέλλονται. Γιατί στη βία προστίθεται το στίγμα, η καχυποψία, οι προκαταλήψεις. Το κίνημα me too έδωσε φωνή και ορατότητα στα θύματα της βίας. Τράβηξε το πέπλο της σιωπής, και φανέρωσε το σκοτεινό πρόσωπο μιας κοινωνίας που παραμένει σεξιστική και πατριαρχική. Έχουμε ακόμα μπροστά μας έναν μεγάλο αγώνα. Γιατί πολλά πρέπει να αλλάξουν, στον κόσμο και στη χώρα μας.
Σε θεσμικό και νομικό επίπεδο, είναι αναγκαία μια συνολική και συγκροτημένη πολιτική που να προωθεί την ισότητα των φύλων. Όπως και ένα ολοκληρωμένο και πανελλαδικό δίκτυο δομών για τη στήριξη των θυμάτων, αλλά και για την πρόληψη της βίας και των πολλαπλών διακρίσεων κατά των γυναικών.
Πάνω από όλα, είναι αναγκαίος ένας διαρκής αγώνας για την αλλαγή των συνειδήσεων, για την ανατροπή κυρίαρχων αντιλήψεων και στερεοτύπων. Ένας αγώνας καθημερινός και δύσκολος,. Όμως, ένας αγώνας απαραίτητος, όχι μόνο για τη γυναικεία ύπαρξη και αξιοπρέπεια, αλλά για ολόκληρη την κοινωνία. Δυστυχώς, βέβαια, δεν τρέφω αυταπάτες ότι μια βαθιά συντηρητική κυβέρνηση, αυτή της ΝΔ, που, μεταξύ άλλων, κατάργησε την Γ.Γ. Ισότητας θα μπορούσε να ασχοληθεί σοβαρά με όλα αυτά, πέρα από ένα επικοινωνιακό επίπεδο».
