Ειδικότερα, παρουσιάζοντας τις προτάσεις του Ν.Ε.Ο., η κα Παπακώστα είπε ότι προκειμένου να σταθεί η χώρα στα πόδια της, ειδικά σήμερα που έχει επιτευχθεί η έξοδος από τα μνημόνια, χρειάζονται συναινέσεις και συγκλίσεις των πολιτικών κομμάτων και απεμπλοκή από τις διχαστικές λογικές του παρελθόντος.
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά : «Το μεγάλο ζητούμενο για εμάς και για μένα προσωπικά είναι η πλήρης απεμπλοκή από τις διχαστικές λογικές που επικράτησαν έως τώρα και μας ταλαιπώρησαν. Η ειλικρινής προσχώρηση όλων σε μια νηφάλια και εποικοδομητική διαβούλευση. Μόνο έτσι εκτιμώ ότι θα μπορέσει το επόμενο διάστημα και η προβλεπόμενη από τον κανονισμό της Βουλής Επιτροπή Αναθεώρησης να ασχοληθεί ουσιαστικά με τις προτάσεις των κομμάτων που πρέπει να κατατεθούν στο σύνολό τους, ώστε να είναι γνωστή η συνταγματική πολιτική τους. Για να μπορέσετε να προετοιμάσετε κύριε Πρόεδρε την τελική σας πρόταση που θα στηριχτεί στις ευρύτερες εφικτές συναινέσεις και συγκλίσεις που άλλωστε είναι το επιθυμητό και ζητούμενο και σ’ αυτό θεώρησα ότι πρέπει να εισφέρω, ιδιαίτερα μετά την πρόσκληση του κυρίου Προέδρου της κυβέρνησης».
Όσον αφορά στις προτάσεις του Ν.Ε.Ο., η κ. Παπακώστα τόνισε ότι εδράζονται σε τέσσερις άξονες: α) Στη Διεύρυνση της Δημοκρατίας με μια νέα αρχιτεκτονική του πολιτεύματος, β) στην ενίσχυση του κοινωνικού Κράτους Δικαίου με επίκεντρο τα δικαιώματα και την προστασία των πολιτών, γ) στην προστασία του έθνους και δ) προτάσεις, στις οποίες εμπεριέχονται ο προγραμματισμός του κράτους και ο συντονισμός της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας, τόσο για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης όσο και για την εδραίωση της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, της ισότητας των ευκαιριών και εντέλει της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ειδικότερα, όπως τόνισε στην Επιτροπή η Πρόεδρος της Νέας Ελληνικής Ορμής, προτείνεται η αναθεώρηση των ακόλουθων διατάξεων:
Του άρθρου 2 για την προστασία της εθνικής ταυτότητας και της ελληνικής γλώσσας, βάσει των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.
Του άρθρου 17 για την συνταγματική κατοχύρωση και προστασία της Πνευματικής Ιδιοκτησίας.
Των άρθρων 21 και 22, που μαζί με το άρθρο 23 αποτελούν το λεγόμενο «κοινωνικό σύνταγμα», με την καθιέρωση κοινωνικών, υποκειμενικών δικαιωμάτων, ώστε να επιτευχθούν τα εξής: Πρώτα από όλα, η ειδική προστασία στην οικογένεια, στη μητρότητα, στα παιδιά, στους ηλικιωμένους, στα άτομα με αναπηρία και στους απόρους, δηλαδή σε ό,τι συνθέτει τον πυρήνα του πολιτισμού ενός κράτους. Κατοχύρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων για τη διαμόρφωση του μισθού και του δικαιώματος στην υγεία. Κατοχύρωση της υποχρεωτικότητας της διαιτησίας και του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής.
Των άρθρων 30 παράγραφος 1, 32 παράγραφος 4 και 5, 34 παράγραφος 1 εδάφιο β΄, 35 παράγραφος 2 περίπτωση γ΄ και 41 παράγραφος 5, προς την κατεύθυνση της αποσύνδεσης της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη διάλυση της Βουλής.
Του άρθρου 37 παράγραφος 2, προκειμένου ο Πρωθυπουργός να έχει τη βουλευτική ιδιότητα. Εξαιρούνται μόνο οι περιπτώσεις υπηρεσιακής κυβέρνησης με αποκλειστικό σκοπό -και μόνον αυτόν- τη διενέργεια εκλογών.
Του άρθρου 41 παράγραφος 2 του Συντάγματος που προβλέπει την κυβερνητική διάλυση για την αντιμετώπιση εξαιρετικής σημασίας εθνικού θέματος.
Τα άρθρα 42 έως 46, με στόχο τη λελογισμένη ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας και την ενίσχυση της άμεσης δημοκρατικής συμμετοχής και συγκεκριμένα:
-την ενίσχυση των ρυθμιστικών του αρμοδιοτήτων και την ανάκτηση της κυρωτικής, νομοθετικής του αρμοδιότητας -να μην περιορίζεται πλέον στην απλή έκδοση και δημοσίευση των νόμων,
-τη δυνατότητα σύγκλησης Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή για σοβαρά εθνικά ζητήματα και περιστάσεις,
-τη δυνατότητα διαγγελμάτων χωρίς προσυπογραφή,
-την ανάθεση της εκλογής των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων μετά από πρόταση τριών υποψηφιοτήτων από τις οικείες ολομέλειες. Του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ μετά από πρόταση τριών υποψηφιοτήτων από το ΚΥΣΕΑ, των προέδρων των ανεξαρτήτων αρχών μετά από πρόταση τριών υποψηφιοτήτων από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής.
Εισαγωγή του θεσμού του δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία, δηλαδή αναθεώρηση του άρθρου 44 παράγραφος 2, των άρθρων 54 παράγραφος 1, 73 και 102 παράγραφος 3, με στόχο την ενίσχυση της άμεσης δημοκρατικής συμμετοχής, δηλαδή τη συνταγματική κατοχύρωση του αναλογικού εκλογικού συστήματος στις βουλευτικές και αυτοδιοικητικές εκλογές, τη θέσπιση της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας και της λαϊκής νομοθετικής αρνησικυρίας, πρόταση νομοθετικού κειμένου από τους πολίτες, άρθρο 73.
Να προβλεφθεί η ψήφος των ομογενών, άρθρο 54, νέα διάταξη, και να παρέχεται η δυνατότητα εκλογής έως και πέντε βουλευτών σε ευρύτερες εκλογικές περιφέρειες μόνιμης εγκατάστασης απόδημου ελληνισμού, με ενιαίο ψηφοδέλτιο σε καθεμία από αυτές.
Τα άρθρα 66, 68 και 101, με στόχο την ενίσχυση της Βουλής, τον εξορθολογισμό της εκτελεστικής εξουσίας και την ενίσχυση του κοινοβουλευτικού ελέγχου επί των ανεξαρτήτων αρχών.
Το άρθρο 78, ώστε να υπάγονται σε σταθερό φορολογικό καθεστώς μεγάλες και κρίσιμες για την εθνική οικονομία ιδιωτικές επενδύσεις των οποίων τα χαρακτηριστικά καθορίζονται επακριβώς με ειδικό εκτελεστικό νόμο.
Τα άρθρα 86 έως 90 και 100, με στόχο την ισχυροποίηση του κράτους δικαίου, την εξάλειψη κάθε ευνοϊκής ποινικής μεταχείρισης του πολιτικού προσωπικού και την ίδρυση συνταγματικού δικαστηρίου που προτείνουμε σε αντικατάσταση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου.
