Ωστόσο, ο Κ.Μητσοτάκης έκανε απλώς το πρώτο βήμα ενός ολοκληρωμένου σχεδίου που έχει στο μυαλό του και προτίθεται να εφαρμόσει. Και αυτό είναι όχι μόνο το τέλος εποχής στην οικογενειοκρατία, αλλά και το τέλος της πολιτικής ως επάγγελμα. Μέχρι σήμερα, πρόταση στο πλαίσιο της συνταγματικής αναθεώρησης για να έχουν δυνατότητα μέχρι δύο θητείες οι βουλευτές στην Ελλάδα, έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Στις προτάσεις της ΝΔ δεν περιλαμβάνεται τέτοια πρόβλεψη, αλλά προτάσσεται η πενταετής θητεία της Βουλής χωρίς να επιτρέπεται η διάλυσή της μέσω της αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.
Σκέψεις όμως και για την βουλευτική θητεία υπάρχουν.Στο μυαλό του Κ.Μητσοτάκη , η υπουργική θέση δεν σχετίζεται με την εκλογή στην Βουλή αλλά αποκλειστικά με την ικανότητα. Εάν ταυτίζονται έχει καλώς. Διαφορετικά, στις υπουργικές θέσεις θα ήταν προτιμότερο για τον ίδιο να εργάζονται άνθρωποι που δεν έχουν το μυαλό τους και στο εκλογικό σώμα.
Στο εσωτερικό της ΝΔ, η ανησυχία που υπάρχει πια είναι το τι θα γίνει με του γόνους των βουλευτών, αφού κανείς δεν μπορεί να έχει απαιτήσεις όταν ο ίδιος ο πρόεδρος της ΝΔ έθεσε εκτός την ίδια την αδελφή του, όταν μάλιστα ακόμα και στελέχη της κυβέρνησης αναγνωρίζουν ότι έχει μία ανεξάρτητη και επιτυχή πολιτική διαδρομή. Σήμερα, στη ΝΔ υπάρχουν μεγάλα και μικρά τζάκια. Υπάρχουν και αναντιστοιχίες. Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να συγκρίνει την περίπτωση Κυριάκου – Ντόρας με αυτήν των Καραμανλήδων; Ο Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέα, ξεκίνησε τώρα την πολιτική του σταδιοδρομία και εφόσον εκλέγεται και έχει ικανότητες μπορεί κανείς να τον αποκλείσει επειδή λέγεται Καραμανλής; Η Ντόρα έχει ολοκληρώσει, όπως η ίδια έχει πει πρόσφατα σε συνέντευξή της έναν κύκλο.
Προβληματισμός για το μήνυμα Κυριάκου υπάρχει και στου παλαιούς βουλευτές που ήδη έχουν σπρώξει τα παιδιά τους στην πολιτική. Σήμερα, στη Νδ υπάρχουν περίπου 15 γόνοι νυν ή πρώην βουλευτών που είτε έχουν ξεκινήσει είτε ξεκινούν πολιτική σταδιοδρομία. Αποτελεί η κίνηση του Κ. Μητσοτάκη ένα μήνυμα και σε αυτούς; Το επόμενο διάστημα θα φανεί εάν η περίπτωση Τραγάκη θα επεκταθεί και στους υπολοίπους.
Ο Κ.Μητσοτάκης, γόνος κι αυτός μίας από τις μεγαλύτερες πολιτικές οικογένειες στην Ελλάδα έχει πάρει τις αποφάσεις του. Και θα ήθελε να είναι εκείνος που παρά τις σφοδρές επιθέσεις που δέχεται όταν ασχολείται με θέματα που σχετίζονται με την οικογενειοκρατία, θα δώσει ένα τέλος σε μία ξεπερασμένη συνήθεια. Ηδη, από την πρώτη μέρα της προεδρίας του στη ΝΔ έχει δείξει ότι ανοίγει τις πόρτες του κόμματός του σε ανθρώπους που είχαν ελάχιστη ή καθόλου σχέση με τους κομματικούς σχηματισμούς και μάλιστα ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές τους καταβολές.
Το ενδιαφέρον παρουσιάζεται πάντως και στον ΣΥΡΙΖΑ. Η Πειραιώς εκτιμά ότι η οικογενειοκρατία που χτίζει το κυβερνών κόμμα είναι πολυεπίπεδη και κινείται με γοργούς ρυθμούς. Για παράδειγμα, η ΝΔ τουλάχιστον από την εποχή του Κώστα Καραμανλή είχε εφαρμόσει έναν άτυπο κανόνα, όχι πάνω από δύο της ίδιας οικογένειας στη Βουλή και όχι πάνω από ένας στην κυβέρνηση. Ήδη, στη ΝΔ επισημαίνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αν και νέος στην εξουσία, επιδίδεται σε μεγάλες ασκήσεις οικογενειοκρατίας με ζευγάρια υπουργών και συγγενών. Ακόμα, έχουν παρατηρήσει ότι δημιουργείται και η γνωστή τακτική των γόνων με βουλευτές που αν και νεόκοποι στη Βουλή, ετοιμάζουν τα τέκνα τους για τα ψηφοδέλτια. Έτσι, θα επιχειρηθεί μία αντιπαραβολή με τον Μητσοτάκη, που γόνος κι αυτός θα «φρενάρει» αυτή την παλαιοκομματική τακτική που προκαλεί πλέον αντιδράσεις στην κοινωνία και από την άλλη τον Αλέξη Τσίπρα που μόλις 2,5 χρόνια στη εξουσία κυβερνά με συγγενείς. Ένα παράδειγμα, αποτελεί η υπουργοποίηση του ζεύγους Παπαδημητρίου – Αντωνοπούλου που είναι και οι δύο υπουργοί, ενώ στο στόχαστρο μπαίνει και η οικογένεια Παππά με την τοποθέτηση του πατέρα του υπουργού στον ΟΑΣΘ.
Όπως και να χει, η συνέχεια θα είναι ενδιαφέρουσα αφού εκ των πραγμάτων η λέξη οικογενειοκρατία είναι συνυφασμένη με το «παλιό κομματικό σύστημα» το οποίο μάχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και επιχειρεί να σταματήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιστρέφοντας τα πυρά ότι ο πολιτικός του αντίπαλος μπορεί να καταγγέλλει αλλά χρησιμοποιεί τις ίδιες μεθόδους.
