Δεν χωρά αμφιβολία ότι η συναυλία του ΚΚΕ στο Καλλιμάρμαρο για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Μίκη Θεοδωράκη πρόκειται για μια ιστορική συναυλία.
Αν σωστά εκτιμούμε πρόκειται για τη μαζικότερη εκδήλωση του ΚΚΕ από την περίοδο της νομιμοποίησής του. «Μια συναυλία ήταν» θα μπορούσε να πει κανείς. Ναι μια συναυλία που αποτέλεσε ταυτόχρονα και μια μεγάλη λαϊκή διαδήλωση κάτω από τις μελωδίες του αιώνιου Μίκη. Το έδειξαν κάθε στιγμή οι 50.000 που συμμετείχαν στη συναυλία.
Και όμως, αυτό το τεράστιο πολιτικό και πολιτιστικό γεγονός δεν χώρεσε σε κανένα πρωτοσέλιδο την επόμενη μέρα, σε κανένα σχεδόν κεντρικό δελτίο ειδήσεων των μεγάλων καναλιών. Κανένας σχεδόν δεν το ανέδειξε. Έλλειψη στοιχειώδους δημοσιογραφικού κριτηρίου ή πρωτοβουλίες για τον Μίκη και το ΚΚΕ φοβίζουν; Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του- δεν είναι και πολύ δύσκολο άλλωστε.
Κατά τα λοιπά μόνο συγχαρητήρια αξίζουν στον Περισσό που δίνει το παράδειγμα για το με τι πρέπει να ασχολούνται -μεταξύ άλλων- τα κόμματα. Διαπαιδαγωγούν, τιμούν, αγωνίζονται. Όπως συγχαρητήρια αξίζουν στην οικογένεια του συνθέτη, τους καλλιτέχνες και τον κόσμο.
ΥΓ: Μα ούτε μια είδηση;
