Ο Λευτέρης Κουσούλης δεν είναι απλώς ένας εκ των κορυφαίων πολιτικών επιστημόνων με πολύ μεγάλη επαγγελματική καριέρα. Τα τελευταία χρόνια τον γνωρίζουμε και ως συγγραφέα. Μόλις άλλωστε κυκλοφόρησε (Εκδόσεις «Αρμός») το νέο του πόνημα «Μειοψηφικά ηφαίστεια». Αυτή τη φορά λοιπόν τα «Παιχνίδια Εξουσίας» συζητούν με τον Λευτέρη Κουσούλη αποκλειστικά για τα βιβλία του.
Παράδοξος, ως και περίεργος, ο τίτλος του τελευταίου σας βιβλίο «Μειοψηφικά ηφαίστεια». Τι θέλετε να πείτε με τα μειοψηφικά ηφαίστεια;
Ήταν μια σκέψη να καταγραφεί με έναν τρόπο, να αποτυπωθεί μια πραγματικότητα που υπάρχει δίπλα μας και μας διαφεύγει. Σε όλες τις κοινωνίες, ιδιαίτερα αυτό έχει σημασία στις εποχές παρακμής, άτομα ή ομάδες – εστίες προσώπων προτάσσουν αυτό που θεωρούν σωστό και χρήσιμο για τους άλλους , με μια αφοσίωση στο ρόλο τους και την ευθύνη τους, πέρα, προσπερνώντας τη συμβατικότητα μιας εποχής ή τις υλικές συνθήκες που την ορίζουν. Παράδειγμα οι ίδιοι και κινητήρια δύναμη. Ένας δάσκαλος ή μια νοσοκόμα ή ένας γιατρός ή μια ομάδα εργαζομένων, πέρα από αμοιβές και κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, προσπαθούν για το καλύτερο, με αναφορά στους άλλους και κριτήριο τη συνείδησή τους. Πρόκειται για την υπεύθυνη προσωπική εμπλοκή. Δίπλα μας καθημερινά, πολλά μειοψηφικά ηφαίστεια σιγοκαίνε αντιμαχόμενα την φθορά. Το παράδειγμά τους είναι επαναστατικό. Στο βιβλίο περιλαμβάνονται 49 +1 κείμενα με αυτό τον προβληματισμό, ως προβληματισμό ελευθερίας.
Συνδέεται αυτό με το βιβλίο σας «Μανιφέστο κατά του επίκαιρου»;
Πρόκειται για μια μπροσούρα εναντίον του εγκλωβισμού μας στην επικαιρότητα, στην δημοσιογραφική λογική. Όλα τα κείμενά μου συνδέονται – δεν είμαι συγγραφέας , εκφράζομαι με τον γραπτό λόγο - , το ένα έχει συχνά αναφορά στο άλλο. Το συγκεκριμένο είναι ένα κείμενο πολεμικής γραφής υπέρ της αντίληψης του μακρύ χρόνου, αρνείται την ύπαρξη μεγάλου σκοπού στην ανθρώπινη ιστορία και υποστηρίζει την απελευθέρωσή μας από τα στερεότυπα του 19ου αιώνα. Μαζί ένα αλληγορικό κείμενο για τη φύση της εξουσίας.
Και τι μας χρειάζεται σε όλα αυτά το λεξικό σας, «ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΛΕΞΙΚΟ»;
Στο ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΛΕΞΙΚΟ προσπαθώ να ορίσω συνοπτικά (και ως άσκηση της γλώσσας) τις βασικές έννοιες της πολιτικής και της συνύπαρξης. ΄Εχετε σκεφθεί ποτέ με ποιον τρόπο μπορεί να ορισθεί το ωραίο; Η αισθητική; Η εξουσία; Το κράτος ; Το παιχνίδι; Το στυλ; Η ιδεολογία; Η πολιτική; Πέρα από τη συμβατικότητα των εγχειριδίων; Είναι η «ματαιότητα» πολιτική έννοια; Έχει ενδιαφέρον – και χαίρομαι – ότι μαθητές Λυκείου και καθηγητές έχουν ανακαλύψει το ΛΕΞΙΚΟ και ασκούνται στους ορισμούς. Φυσικά θα βρει κανείς τον ορισμό του «λόγου» και της «γλώσσας», έννοιες βαθιά πολιτικές.
Καλά όλα αυτά, με «Τα πρωινά της Πέμπτης», τι θέλετε να μας πείτε.
Πρόκειται επίσης για μια μπροσούρα. Είναι μια σκέψη πάνω στο χρόνο. Ξεκινάει με την υπόθεση ότι η εβδομάδα είναι ο μικρότερος κύκλος του χρόνου και αναρωτιέται κανείς με ποιον τρόπο σκέφτονται οι άνθρωποι στα πρωινά της Πέμπτης. Τις μέρες που πέρασαν και τις μέρες ως την Κυριακή. Και πάλι από την αρχή. Περιλαμβάνονται 21 σκέψεις που κάνουμε τα πρωινά της Πέμπτης.
Και τι δουλειά έχει ένας πολιτικός επιστήμονας που τον απασχολεί η πολιτική και η εξουσία να γράφει για τη θάλασσα;
Α! Η θάλασσα έχει προτεραιότητα. Πρώτα η θάλασσα. Γεννήθηκα στο κύμα. Στον Λακωνικό. Μεγάλωσα στη θάλασσα. Δεν θα μπορούσα να μην γράψω κάτι ως ελάχιστη ανταπόδοση. Το μικρό βιβλίο « Μια σημαδούρα για μαξιλάρι, μικρές θαλασσινές ιστορίες» περιλαμβάνει ιστορίες πραγματικές, που όλες ξεδιπλώθηκαν στο πέλαγος του Λακωνικού, σε θάλασσες ήσυχες ή ταραγμένες. Μας δίδαξε Η θάλασσα τη σύνεση και την αντοχή στον κίνδυνο, τη φαντασία και την ανάγκη της προσοχής και του ρεαλισμού. Να σεβόμαστε τη συνθήκη ώστε να βγούμε «ζωντανοί» και να συνεχίσουμε την πλεύση ανοιχτά.
Σημείωση: Όλα τα βιβλία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.
- Τον συναντάτε στο Χ – LeftΚousoulis, στο FB – Λευτέρης Κουσούλης
