Παραμονές της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς 2026-2027 ακόμα 33 σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης βάζουν «λουκέτο» με τον σχολικό χάρτη της Ηπείρου να συρρικνώνεται καθώς 11 Δημοτικά και 22 Νηπιαγωγεία δεν θα δεχθούν μαθητές. Η ερήμωση των χωριών αποτυπώνεται πλέον στις σχολικές αίθουσες. Συνολικά 33 σχολικές μονάδες στους τέσσερις νομούς της περιφέρειας Ηπείρου καθώς δεν υπάρχουν πλέον αρκετοί μαθητές για να λειτουργήσουν.
Στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων αναστέλλεται η λειτουργία τεσσάρων Δημοτικών και επτά Νηπιαγωγείων, μεταξύ αυτών σε Αβγό, Βοβούσα, Δίστρατο, Κεφαλόχωρι, Μάρμαρα, Μηλιά και Χρυσοβίτσα. Στην Άρτα η εικόνα είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν θα λειτουργήσουν συνολικά 13 σχολικές μονάδες, επτά Δημοτικά και έξι Νηπιαγωγεία. Στη Θεσπρωτία αναστέλλεται η λειτουργία δύο Νηπιαγωγείων, σε Κεστρίνη και Λεπτοκαρυά, ενώ στην Πρέβεζα επτά Νηπιαγωγεία δεν θα ανοίξουν. Οι αριθμοί αποτυπώνουν με τον πιο καθαρό τρόπο τη δημογραφική πίεση που δέχονται πολλές μικρές και ορεινές κοινότητες της Ηπείρου.
Δίστρατο: Κλείνει σχολείο που λειτουργούσε από το 1854
Πριν από λίγους μόλις μήνες, την 25η Μαρτίου, η εικόνα της μοναδικής μαθήτριας που παρέλασε ολομόναχη στο ορεινό Δίστρατο έκανε το γύρο του πανελληνίου, προκαλώντας συγκίνηση αλλά και κύματα «ρομαντισμού». Το Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο στο Δίστρατο, μία από τις πιο ιστορικές και μέχρι πρότινος ζωντανές κοινότητες της Ηπείρου, αναστέλλουν την λειτουργία σύμφωνα με το epiruspost.gr. Για πρώτη φορά από το 1854, όταν και πρωτολειτούργησε το σχολείο του χωριού, το κουδούνι δεν θα ακουστεί ξανά τον Σεπτέμβριο. Ελλείψει μαθητών, η σιωπή επικρατεί οριστικά. Η ιστορία του σχολείου είναι ταυτισμένη με τους αγώνες και τις δοκιμασίες του τόπου. Το πρώτο, ιστορικό κτίριο πυρπολήθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής το 1944. Με κόπο και προσωπική εργασία των κατοίκων, το νέο σχολείο ανεγέρθηκε το 1952, αποτελώντας για δεκαετίες το φάρο της γνώσης και το κέντρο της ζωής του χωριού. Τον κώδωνα του κινδύνου και την πικρία της τοπικής κοινωνίας εκφράζει με ανάρτησή του ο πρώην πρόεδρος της Κοινότητας, Κωνσταντίνος Παγανιάς, υπογραμμίζοντας την υποχρέωση της πολιτείας και των τοπικών αρχών να μην αφήσουν το κτίριο να καταρρεύσει: «Οφείλουμε όμως να το συντηρήσουμε, γιατί είναι η ιστορία μας. Ήδη η εγκατάλειψη του πέριξ χώρου είναι εμφανής».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
