Ανήκω σε αυτούς που έχουν δεχτεί επίθεση με γκαζάκια, με ανάληψη ευθύνης από κάποια αυτοαποκαλούμενη «προλεταριακή» οργάνωση, με τρεις τραυματίες, τον Ιανουάριο του 2017. Ήταν απόγευμα, 6 παρά λίγα λεπτά και βγήκα από τα γραφεία της οδού Ακαδημίας για να πάω σπίτι. Στην είσοδο της πολυκατοικίας διασταυρώθηκα με κάποιον που έμπαινε, φορούσε κουκούλα και σακίδιο. Κοντοστάθηκα, αλλά δεν εμπιστεύτηκα το ένστικτό μου και προχώρησα στον δρόμο. Είχα απομακρυνθεί περίπου 200 μέτρα όταν χτύπησε το τηλέφωνο και άκουσα στη γραμμή έντρομη μία συνεργάτιδα να ουρλιάζει ότι είχε τοποθετηθεί βόμβα στην (ευτυχώς θωρακισμένη) εξώπορτα του γραφείου, η οποία είχε σφηνώσει και δεν άνοιγε, το ηλεκτρικό είχε διακοπεί και παντού καπνοί.
Έτρεξα πίσω, άνθρωποι είχαν πεταχτεί έξω και βρίσκονταν στην είσοδο της πολυκατοικίας, μαζί με περαστικούς. Χωρίς να το σκεφτώ μπήκα μέσα και άρχισα να ανεβαίνω τις σκάλες μέσα στο σκοτάδι και τον καπνό, προσπαθώντας να φωτίσω με το κινητό. Με ακολούθησε ένας ακόμη ένοικος και προσπαθήσαμε να σβήσουμε με τους πυροσβεστήρες τη φωτιά στον 3ο όροφο, μέχρι που έφτασε η Πυροσβεστική με τις μάνικες και μας απομάκρυνε. Τρεις εργαζόμενες από τους πιο πάνω ορόφους διακομίστηκαν με αναπνευστικά προβλήματα, εγώ είχα για πολλές μέρες αρρυθμίες από την εισπνοή του καπνού. Ακολούθησε η αντιτρομοκρατική υπηρεσία, καταθέσεις, καταγραφή ζημιών...
Στην προκήρυξη έγραφε ότι η αιτία που είχα δεχτεί την επίθεση, όπως και άλλοι τρεις συνάδελφοι στα γραφεία τους στην περιοχή του κέντρου, ήταν η συμμετοχή μου ως καθηγητή-εμπειρογνώμονα στην επιτροπή για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος. Το παράλογο της υπόθεσης ήταν ότι στην επιτροπή αυτή είχα διαφωνήσει με τις προτάσεις που υποστήριζε το υπουργείο, όπως και άλλο ένα από τα θύματα των επιθέσεων, αλλά οι αυτουργοί φαίνεται ότι δεν το είχαν ψάξει και πολύ, όπως αδιαφόρησαν πλήρως και για τα αθώα θύματά τους, τις εργαζόμενες σε άλλα γραφεία του κτιρίου. Και βέβαια αν είχα βγει από την πόρτα του γραφείου 3 λεπτά αργότερα δεν θα ήμουν τώρα εδώ, αλλά σε τόπο χλοερό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Είχα εξοργιστεί τότε από αυτή την εγκληματική πράξη και είχα αναρτήσει εδώ ένα ποστ (όποιος ψάξει αρχές Γενάρη του 2017 θα το βρει) για την αθλιότητα της ενέργειας, λέγοντας μάλιστα ότι αν έχουν κάτι μαζί μου ας έρθουν να με βρουν, όχι όμως να χτυπάνε τυφλά με αθώα θύματα. 'Ενας φίλος, καθηγητής Εγκληματολογίας, μου είχε πει τότε να μην προκαλώ την τύχη μου, επειδή έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους χωρίς ικανότητα λογικής συζήτησης. Δεν ξέρω αν είχε δίκιο, ούτε μπορώ να ξέρω αν πρόκειται για κάποιους σύγχρονους Νετσάγιεφ ή για προβοκάτορες, πάντως πράξεις όπως οι προχτεσινές δολοφονικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη προκαλούν αποτροπιασμό, γενικευμένη αίσθηση ανασφάλειας, συντηρητικοποίηση της κοινωνίας και αστυνομικά μέτρα με μόνα θύματα τις ατομικές ελευθερίες.
*Ο Ξενοφών Κοντιάδης είναι συνταγματολόγος, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
{https://www.facebook.com/xenofon.contiades/posts/pfbid02p4QfdnESaUH3ua9ezaasrjQeBbFFVJEe137hUxqU3sUg12cfT3TjKqVWoBUYHPoGl}
