Το ΠΑΣΟΚ θεώρησε ότι με μια ομόφωνη απόφαση- πάπλωμα που κάλυψε τους συνέδρους ξεμπέρδεψε με τα προβλήματα της πεισματάρας πολιτικής.Το ίδιο είχαν πιστέψει και στην Νέα Αριστερά ψηφίζοντας μια ανεφάρμοστη απόφαση που δεν την πίστευε καμμία πλευρά. Στην Νέα Αριστερά η κρίση ξέσπασε αμέσως και αυτές τις ημέρες αναμένεται η ολοκλήρωση ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Στο ΠΑΣΟΚ μετά μια προσωρινή ανάσα - φυσιολογική μετά κάθε Συνέδριο - η βελόνα ξανά κόλλησε και μια σειρά από προβλήματα ήρθαν στην επιφάνεια. Το σοβαρότερο όλων περνάει σχεδόν απαρατήρητο , όμως θα καθορίσει τελικά την πορεία αυτού του κόμματος. Απασχολημένη η κοινή γνώμη με τις αθλιότητες της Λατινοπούλου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άλλα στοιχεία της μικροπολιτικής και της όζουσας πολιτικής που περικυκλώνουν το ΠΑΣΟΚ, δεν έχει ακόμα συνειδητοποιήσει ότι η συγκροτημένη δεξιά πτέρυγα του κόμματος σηκώνει κεφάλι και βάζει ατζέντα. Κάποιοι αρθρογραφούν και αμφισβητούν πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι την συνεδριακή απόφαση. «Κακώς αποκλείουμε συνεργασία με ΝΔ» χρειάζεται υπευθυνότητα και ούτω καθεξής. Η εκ των πραγμάτων και δικαιωματικά ηγέτης αυτής της πτέρυγας, η Άννα Διαμαντοπούλου υψώνει τείχη από την άλλη πλευρά, προς τον Αλέξη Τσίπρα . Δηλώνει ότι δεν είναι λωτοφάγος και αποκλείει συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τον Τσίπρα. Το πρώτο αν ισχύει για την ίδια , ισχύει και για τους άλλους θνητούς αντιστρόφως όμως. Το δεύτερο είναι μια άποψη πολύ πρακτική και με επιπτώσεις. Δια του αποκλεισμού της στροφής προς τα αριστερά, αντικειμενικά ανοίγει ο δρόμος για την συνεργασία με την δεξιά στο όνομα της υπευθυνότητας και της αντιμετώπισης της ακυβερνησίας . Το Γερμανικό και όχι το Ισπανικό μοντέλο είναι το προτιμώμενο από την Διαμαντοπούλου. Αλλιώς προς τι τα τείχη απέναντι στον Τσίπρα;
Συνυπολογίσετε και την υπαρξιακή κρίση του ΣΥΡΙΖΑ , με το σύνολο σχεδόν του εκλογικού του σώματος και την μεγάλη πλειοψηφία των στελεχών του να ετοιμάζονται να αλλάξουν σπ'ιτι αλλά όχι γειτονιά και αντιλαμβάνεστε ότι ο Τσίπρας εκτός από τον ορατό φόβο στον αντίπαλο προκαλεί άμα τη εμφανίσει ανακατατάξεις και στον χώρο της αντιπολίτευσης. Το πιο σημαντικό είναι ότι ξαναδίνει ελπίδα στον αποκαρδιωμένο από την αδυναμία της αντιπολίτευσης κόσμο της ευρύτατης προοδευτικής παράταξης. Και αυτή την φορά η ελπίδα φαίνεται έλλογη, μετρημένη . Δεν έχει την ορμή του 2012-2015 αλλά πατάει πιο γερά στα πόδια της.
Όλα αυτά βέβαια πρέπει να αποδειχθούν στην πράξη. Αλλά οι πολίτες έχουν μια χειρολαβή να κρατηθούν και να παλέψουν.. Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι η δυναμική επανάκαμψη του Τσίπρα μας ξύπνησε όλους . Δεν ξέρω πόσο μεγάλη θα είναι η αναταραχή και αν η κατάσταση θα είναι θαυμάσια αλλά επιτέλους κάτι κινείται και μας παίρνει μαζί του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
(Ο Νίκος Μπίστης είναι πρώην υπουργός)
