«Ωραία τα λέτε, αλλά πώς θα νικήσουμε τον Μητσοτάκη;», το ερώτημα θέτουν αρκετοί πολίτες στις προεκλογικές περιοδείες της Νέας Αριστεράς. Ερώτημα εύλογο γιατί δεν αρκεί να καταγγέλλεις την άδικη και αδιέξοδη πολιτική της κυβέρνησης. Πρέπει να βρεις τον τρόπο να την ανατρέψεις, πρέπει να ανοίξεις τον δρόμο για την εφαρμογή μιας πολιτικής προς όφελος της κοινωνικής πλειονότητας και του περιβάλλοντος. Άλλωστε, Αριστερά δεν σημαίνει μόνο διαμαρτυρία και αντίσταση. Σημαίνει επίσης θετική πρόταση, μετασχηματισμός και δημιουργία. Είμαστε στην Αριστερά όχι μόνο γιατί απορρίπτουμε τον σημερινό σκοτεινό κόσμο, αλλά και γιατί θέλουμε να χτίσουμε έναν καινούργιο κόσμο πιο φωτεινό, που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα όνειρά μας.
Τι δεν πρέπει να κάνουμε
Η πιο εύκολη μεθοδολογία για να βρούμε τι πρέπει να κάνουμε, είναι να καταγράψουμε πρώτα τι δεν πρέπει να κάνουμε. Να δούμε δηλαδή τι έχει δοκιμαστεί και έχει αποτύχει. Πάμε λοιπόν:
-Δεν πρέπει να συνεχίσουμε με το ύφος και το περιεχόμενο της εποχής του αντι-μνημονίου. Μια συνταγή που μπορεί να θριάμβευσε στο παρελθόν, ενδέχεται να είναι απολύτως ακατάλληλη για το παρόν αν οι συνθήκες έχουν μεταβληθεί -αυτή είναι περίπτωσή μας. Δεν ζούμε πια σε μια συγκυρία συνολικής κατάρρευσης της οικονομίας. Σήμερα σημειώνονται θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ, αλλά τα οφέλη αυτής της ανάπτυξης επιμερίζονται με ακραία άδικο τρόπο. Το Κοινωνικό Ζήτημα στην πιο καθαρή μορφή του βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής συγκυρίας.
-Δεν πρέπει επίσης να προσπαθήσουμε να υιοθετήσουμε βασικά στοιχεία της δεξιάς και νεοφιλελεύθερης πολιτικής για να κερδίσουμε δήθεν τον μεσαίο χώρο. Αυτό είναι που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τη φορολογία και το ΠΑΣΟΚ με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αυτό είναι που έκανε η σοσιαλδημοκρατία σε όλη την Ευρώπη με καταστροφικά αποτελέσματα. Παντού και πάντα η δεξιά στροφή του προοδευτικού χώρου αμβλύνει τη διακριτότητα των μεγάλων ιδεολογικών παρατάξεων και ενισχύει τη λογική του «όλοι ίδιοι είναι». Στο τέλος της ημέρας, ο κόσμος προτιμάει το ορίτζιναλ από το ιμιτασιόν.
-Δεν πρέπει ακόμα να ενδώσουμε στον πειρασμό του lifestyle και της αντιπολιτικής, υποτιμώντας τη σημασία της θετικής προγραμματικής πρότασης, της σοβαρότητας και της αξιοπιστίας. Η υπεροχή Μητσοτάκη δεν στηρίζεται στο ότι είναι συμπαθής ή προκαλεί ενθουσιασμό. Ο Μητσοτάκης υπερέχει ως το «μικρότερο κακό», ελλείψει μιας πραγματικά διαφορετικής και αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης.
Δεν μπορείς να νικήσεις την Δεξιά με την αντιπολιτική και το lifestyle γιατί στην πραγματικότητα η αντιπολιτική και το lifestyle είναι η πολιτική της Δεξιάς.
-Δεν πρέπει, τέλος, να κάνουμε μια πολιτική «αφ’ υψηλού», ερήμην της κοινωνίας. Η ζωογόνος δύναμη της αριστερής πολιτικής είναι οι κοινωνικοί αγώνες. Χωρίς την «από τα κάτω» κινητοποίηση η «υψηλή πολιτική» είναι κέλυφος χωρίς περιεχόμενο, καταδικασμένο στην ήττα.
Αυτά που πρέπει να κάνουμε
Έχοντας αποκλείσει αυτά που δεν πρέπει να κάνουμε, εύλογα προκύπτουν οι κατευθυντήριες γραμμές ενός σχεδίου για να νικήσουμε τον Μητσοτάκη και την πολιτική της Δεξιάς:
Πρώτον, πρέπει να προτάξουμε ένα εναλλακτικό σχέδιο για τη χώρα. Ένα σχέδιο που στηρίζεται στην αναδιανομή του πλούτου, την κοινωνική δικαιοσύνη και την προστασία του περιβάλλοντος, το βιώσιμο και ισορροπημένο μοντέλο ανάπτυξης, την περιφρούρηση του κράτους δικαίου και την ειρήνη. Ο Μητσοτάκης θα ηττηθεί στο πεδίο της θετικής πρότασης και της πραγματικής πολιτικής.
Δεύτερον, πρέπει όλα τα κόμματα τις προοδευτικής αντιπολίτευσης να πάρουν κοινές πρωτοβουλίες σε μείζονα ζητήματα της συγκυρίας, για να ασκηθεί η μέγιστη πολιτική πίεση στην κυβέρνηση και να σταλεί το μήνυμα στην κοινωνία ότι υπάρχουν εναλλακτικές απέναντι στον εφαρμοσμένο μητσοτακικσμό. Πριν λίγες μέρες ο Αλέξης Χαρίτσης κάλεσε τα προοδευτικά κόμματα σε κοινή δράση για την Παλαιστίνη. Δυστυχώς, η ανταπόκριση δεν ήταν θετική. Η προσπάθεια όμως πρέπει να συνεχιστεί.
Τρίτον, πρέπει να επενδύσουμε πολιτικά στη σοβαρότητα και την αξιοπιστία . Για να νικήσουμε πρέπει οι πολίτες να πιστέψουν ότι εννοούμε αυτά που λέμε και λέμε αυτά που εννοούμε.
Τέταρτον, πρέπει να ανοιχτούμε στην κοινωνία. Για να ηττηθεί ο Μητσοτάκης πρέπει να σπάσει η ηττοπάθεια και η αδράνεια του προοδευτικού κόσμου. Η αριστερή πολιτική δεν γίνεται για τους πολίτες αλλά με τους πολίτες. Η κοινωνική κινητοποίηση φέρνει την πολιτική νίκη.
Αλλά για να ανοίξει ο δρόμος για την αλλαγή των συσχετισμών, πρέπει να γίνει το πρώτο βήμα στις κάλπες της 9ης Ιούνη. Πρέπει οι πολίτες να διασφαλίσουν με την ψήφο τους την ισχυρή παρουσία της Νέας Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο. Η ισχυρή εκλογική καταγραφή της σύγχρονης Αριστεράς αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για να ξεκινήσει η διαδικασία της ανατροπής των υφιστάμενων συσχετισμών και να αναδειχθεί το εναλλακτικό σχέδιο για το σήμερα κα το αύριο της κοινωνίας. Στις 9 Ιούνη δίνουμε φωνή στο δίκιο μας, ανοίγουμε έναν νέο δρόμο για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
(Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής της Νέας Αριστεράς)
