Η κυβέρνηση μήνες τώρα με διαρροές και «διαφημιστικές» αναφορές στα ΜΜΕ μας προετοιμάζει για το νομοσχέδιο για τα εργασιακά όπως το αποκαλούν. Ένα νομοσχέδιο που συνεχίζει τα αντεργατικά νομοθετήματα όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και του ΣΥΡΙΖΑ που ανάμεσα σε άλλα επέκτεινε την ευελιξία και χτύπησε την απεργία. Όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούν να ικανοποιήσουν τις πιο κρυφές επιθυμίες κάθε εργοδότη.
Δε θέλουν το καλό των εργαζομένων όπως ισχυρίζεται ο Χατζηδάκης. Θέλουν να καταργήσουν το οκτάωρο, επιβάλλοντας την 10ωρη εργασία με συμψηφισμό υπερωριών και ρεπό. Εξαφανίζουν την Κυριακή αργία. Ρυθμίζουν, μονιμοποιούν και νομιμοποιούν μια σύγχρονη ελαστική μορφή εργασίας, την τηλεργασία.
Θέλουν να δημιουργήσουν έναν νέο τύπο εργαζόμενου που θα είναι διαθέσιμος ανάλογα με τις ανάγκες του εργοδότη 24ώρες το 24ώρο, 7 μέρες την εβδομάδα, όλο τον χρόνο, από οπουδήποτε και αν βρίσκεται: στο σπίτι, στο γραφείο, σε κανονική είτε αναρρωτική άδεια. Αυτό δεν είναι πρόοδος, είναι πισωγύρισμα, πρόοδος είναι η μείωση του εργάσιμου χρόνου, όχι η κατάργηση της προσωπικής ζωής του εργαζόμενου.
Τα παραπάνω δεν είναι άγνωστες καταστάσεις για τους εργαζόμενους στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών.
Η Wind πρωτοπόρα εφαρμόζει κάθε αντεργατικό νόμο που έφερναν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, εδώ και χρόνια υλοποιεί πρακτικές που έρχεται τώρα να νομιμοποιήσει το νομοσχέδιο. Καλλιεργεί την 24ωρη ετοιμότητα με πρακτικές όπως το standby (όπου ο εργαζόμενος είναι διαθέσιμος όλο το 24ωρο αν προκύψει κάτι), διευθετεί το χρόνο εργασίας με καθημερινές νυχτερινές εργασίες ή τη δουλειά τις Κυριακές με πρόσχημα την ανάγκη να εκτελούνται σε ώρες χαμηλής χρήσης του δικτύου. Η εταιρεία, όπως και όλος ο κλάδος μετασχηματίζεται για να αλλάξει την κουλτούρα των εργαζομένων, να καλλιεργήσει στο πρόσφορο έδαφος που της αφήνει η πανδημία ανάμεσα σε άλλα την ευελιξία, την απουσία ωραρίου, τον ασφυκτικό έλεγχο.
Με την έναρξη της πανδημίας δεν πήρε κανένα μέτρο βελτίωσης της υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, αλλά έστειλε σε υποχρεωτική τηλεεργασία όλους τους εργαζόμενους.
Το έκανε για να συνεχιστεί απρόσκοπτα η παραγωγή και όχι επειδή νοιάζεται για την υγεία μας. Από την πρώτη στιγμή προϊστάμενοι, διευθυντές, μέχρι και ο CEO προσπάθησαν να περάσουν την κυβερνητική γραμμή της εθνικής και ταξικής ομοψυχίας πανηγυρίζοντας που ο κλάδος παραμένει κερδοφόρος και αποκρύπτοντας και εξωραΐζοντας την κατάσταση που επέτεινε η τηλεεργασία, την κατάργηση του ωραρίου, τις πιέσεις, την εντατικοποίηση.
Στα περισσότερα τμήματα οι εργαζόμενοι παραμένουν έρμαια της συνεχούς διαθεσιμότητας, των ατέλειωτων e-mail και τηλεφώνων ανά πάσα στιγμή, της απομόνωσης από τους συναδέλφους. Είχαν το θράσος κυριολεκτικά να μας ευχηθούν να μη χρειαστεί να δουλέψουμε στις διακοπές του Πάσχα!
Οι εργαζόμενοι στη Wind, μέσα απ’ τα συνδικάτα μας, επιχειρησιακό και κλαδικό, παλεύουμε να μπει φραγμός στον εργασιακό μεσαίωνα που ονειρεύονται. Απαιτούμε να σταματήσει να χρησιμοποιείται η τηλεεργασία ως «εμβόλιο» για τον ιό και να προχωρήσει άμεσα η επιστροφή των εργαζομένων στους χώρους με την εργοδοσία να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να είμαστε και να νιώθουμε ασφαλείς.
Η πρωτομαγιάτικη απεργία ήταν μια μεγάλη μάχη που κερδήθηκε με επιτυχία.
Ο αγώνας συνεχίζεται με αίτημα: Η κυβέρνηση να πάρει πίσω το αντεργατικό νομοσχέδιο που ετοιμάζει, να μην τολμήσει να το καταθέσει στη Βουλή.
