Διεκδικούμε, όλοι μαζί οι Ελληνίδες και οι Έλληνες με αναπηρία, ενωμένοι και αποφασισμένοι, την προστασία των δικαιωμάτων μας, την κοινωνική ένταξη, την αξιοπρεπή διαβίωση, την κοινωνική προστασία, την άρση όλων των αδικιών και μορφών διάκρισης σε βάρος μας. Παλεύουμε για την εκπαίδευση, για την πρόνοια, τα εισοδήματα, τα επιδόματα, τις συντάξεις, την ιατροφαρμακευτική κάλυψη και περίθαλψη. Τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και οι οικογένειές μας έχουμε πληγεί με τον πιο σκληρό τρόπο από την οικονομική κρίση και τις οριζόντιες μνημονιακές πολιτικές. Τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν αύξησαν δραματικά τη διαχρονική ανεργία και τη φτώχεια των ατόμων με αναπηρία και υπονόμευσαν την πρόοδο εφαρμογής της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, την οποία η χώρα μας κύρωσε μαζί με το προαιρετικό της πρωτόκολλο (ν. 4074/2012) αποδεχόμενη την υποχρέωση εφαρμογής της.
Η φετινή σχολική χρονιά ξεκίνησε με τον χειρότερο τρόπο για τους μαθητές με αναπηρία ή/ και μαθησιακές δυσκολίες καθώς και για τους εκπαιδευτικούς με αναπηρία. Η διαρκής υποχρηματοδότηση, σε συνδυασμό με το ελλιπές θεσμικό πλαίσιο που διέπει το σύστημα εκπαίδευσης των ατόμων με αναπηρία και ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, οδηγούν κάθε χρονιά μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς να αγωνιούν και να διαμαρτύρονται.
Από την αρχή αυτής της κρίσης, το ελληνικό αναπηρικό κίνημα κλήθηκε να αντιμετωπίσει την διάλυση των προνοιακών, υγειονομικών και υποστηρικτικών υπηρεσιών για τα άτομα με αναπηρία και χρόνια πάθηση και τις οικογένειές τους, τον κεντρικό κορμό δηλαδή του Κοινωνικού Κράτους. Το 3ο Μνημόνιο έδωσε τη χαριστική βολή στα δικαιώματα και στους όρους διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία.
Η Ελληνική Πολιτεία συνεχίζει να κωφεύει στο αίτημα του αναπηρικού κινήματος να υπολογιστεί το πρόσθετο κόστος που επιφέρει η Αναπηρία. Το κόστος που συνδέεται άμεσα με την διαχρονική αδυναμία της ελληνικής Πολιτείας να σχεδιάσει και να εφαρμόσει μέτρα και πολιτικές για τη φροντίδα και υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών μας. Η αποσάθρωση των υπηρεσιών υγείας, ο κίνδυνος να μπει λουκέτο στις δομές που έχουν δημιουργήσει οι γονείς για τα παιδιά με αναπηρία, αλλά και τα υπάρχοντα λουκέτα, οι περικοπές στη χρηματοδότηση στις δομές κλειστής φροντίδας, το αλαλούμ στην ειδική εκπαίδευση, όπου ουδείς γνωρίζει πότε και με ποιους όρους ανοίγουν κάθε χρόνο τα σχολεία, οι βάρβαρες αλλαγές στο συνταξιοδοτικό των νέων συνταξιούχων λόγω αναπηρίας, το ποσοστό των ανέργων μεταξύ των ατόμων με αναπηρία συνθέτουν ένα εφιαλτικό σκηνικό.
Η Ε.Σ.Α.μεΑ. διαχρονικά αγωνίζεται ώστε τα άτομα με αναπηρία να ασκούν και να απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματά τους. Η 4η Νοεμβρίου 2015 είναι ένας σταθμός των προσπαθειών, των αγώνων και της αγωνίας μας.
Διεκδικούμε - αγωνιζόμαστε - παλεύουμε για:
· Την προστασία των προγραμμάτων οικονομικής ενίσχυσης των ατόμων με αναπηρία, γνωστών ως προνοιακών επιδομάτων, τελευταίο προπύργιο κοινωνικής πολιτικής για τα άτομα με αναπηρία. Τα επιδόματα αυτά είναι τα μόνα που συνδέονται με το πρόσθετο κόστος που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών που πηγάζουν από την ίδια την αναπηρία.
· Καμία σύνδεση των επιδομάτων αναπηρίας με το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Θα οδηγήσει σε πλήρη φτωχοποίηση κάθε πολίτη με αναπηρία και χρόνια πάθηση της χώρας μας.
· Την εξαίρεση των συντάξεων που λαμβάνουν τα άτομα αναπηρία (συντάξεις αναπηρίας, συντάξεις γήρατος για λόγους αναπηρίας βάσει του ν. 612/77) και των συντάξεων γονέων - αδελφών - συζύγων - κηδεμόνων που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με αναπηρία από ρυθμίσεις που θα στοχεύσουν σε νέες μειώσεις των συντάξεων.
· Την άμεση κατάργηση της παρ. 27 του νόμου 4334/2015 και επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος με το οποίο υπολογίζονταν τα ποσά των συντάξεων αναπηρίας. Με τις νέες διατάξεις εφαρμόζεται η καταβολή της βασικής και αναλογικής σύνταξης και ο νέος τρόπος υπολογισμού του ποσού των συντάξεων.
· Την χορήγηση του ΕΚΑΣ σε όλους τους συνταξιούχους που είναι άτομα αναπηρία, ανεξαρτήτως ηλικιακού κριτηρίου και με μόνο κριτήριο το εισοδηματικό, σύμφωνα και με τη θέση της Ανεξάρτητης Αρχής του Συνηγόρου του Πολίτη για το εν λόγω θέμα, βάσει του ν. 3996/2011.
· Την άρση των μειώσεων που έχουν επέλθει στους μισθούς των εργαζομένων ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις εξαιτίας των μνημονίων, για να ζήσουν με αξιοπρέπεια οι εργαζόμενοι με αναπηρία/χρόνιες παθήσεις και οι οικογένειές μας.
· Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο παρέμβασης για την Ειδική Εκπαίδευση. Να σταματήσει επιτέλους ο διωγμός των εκπαιδευτικών με αναπηρία και να εφαρμοστούν οι δεσμεύσεις αναφορικά με την πρόσληψη κατά προτεραιότητα εκπαιδευτικών με αναπηρία στη γενική εκπαίδευση σε ποσοστό 10% και η επαναφορά του πίνακα Α στην ειδική εκπαίδευση. Να σταματήσει το φαινόμενο των αναπληρωτών εκπαιδευτικών στην Ειδική Εκπαίδευση - χρειάζονται επιτέλους μόνιμοι διορισμοί. Όλα τα σχολεία να ανοίγουν την ίδια ημέρα!
· Την εξαίρεση του τομέα της Πρόνοιας και της Υγείας από τις δεσμεύσεις της νέας συμφωνίας για περαιτέρω μείωση των δαπανών. Αντιθέτως επιβάλλεται αύξηση των δαπανών για τη Υγεία τουλάχιστον στα κατώτερα όρια ασφαλείας που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο 7% του ΑΕΠ και όχι στο 4.5% που ισχύει σήμερα στη χώρα μας, ώστε να αποτραπεί μια ραγδαία επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης από την επερχόμενη κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
· Την παροχή κοινωνικής προστασίας: δημόσια δίκτυα υγείας, πρόνοιας, κοινωνικής ασφάλισης. Ειδική μέριμνα για τις γυναίκες με αναπηρία, τις μητέρες παιδιών με αναπηρία και τους μετανάστες και πρόσφυγες με αναπηρία.
· Τη χρηματοδότηση του διαχρονικά υποβαθμισμένου τομέα της πρόνοιας και ενίσχυση των προνοιακών υποστηρικτικών φορέων Ν.Π.Ι.Δ., των οποίων η χρηματοδότηση τα τελευταία χρόνια είναι πενιχρή με ολέθριες συνέπειες στη διασφάλιση λειτουργία τους. Την επαναφορά των ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ στην Πρόνοια.
· Την προστασία του συστήματος χορήγησης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε κάθε άτομο με αναπηρία και χρόνια πάθηση ανεξαρτήτως εάν είναι ασφαλισμένος ή ανασφάλιστος. Να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη πρόσβαση στα φάρμακα υψηλού κόστους από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ.
· Την ενίσχυση της χρηματοδότησης του τομέα της ψυχικής υγείας και του Προγράμματος «ΨΥΧΑΡΓΩΣ» και διασφάλιση της λειτουργίας των Κέντρων Ψυχικής Υγείας.
· Την επαρκή χρηματοδότηση του Προγράμματος Διερμηνείας στη Νοηματική Γλώσσα που υλοποιεί η ΟΜΚΕ ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο και να καλύπτει όλες τις επικοινωνιακές ανάγκες των Κωφών-Βαρήκοων.
Ως εδώ! Δεν θα πληρώνουν πια την κρίση αυτοί που δεν φταίνε, οι πλέον ευάλωτοι, τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και οι οικογένειές μας. Τώρα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας από την οικονομική κρίση, από την κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Υπερασπιζόμαστε δικαιώματα από αγώνες δεκαετιών! Τα χρονικά περιθώρια φυσικής, κοινωνικής και οικονομικής αντοχής των ατόμων με αναπηρία εξαντλήθηκαν!
Από το συλλαλητήριο ενάντια στην κρίση, στη φτωχοποίηση και την κοινωνική απομόνωση των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών μας ας μη λείψει κανείς!
