Με το νόμο 4099/2012 οι επιχειρήσεις που δημιούργησαν αφορολόγητα αποθεματικά βάση του νόμου του 3220/2004 (δυνατότητα που παρέχονταν εάν οι επιχειρήσεις πραγματοποιούσαν ισόποσες επενδύσεις στα επόμενα τρία έτη) υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν έντοκα τα ποσά αυτά, καθώς με την υπ’ αριθμό 2008/723/ΕΚ απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τα συγκεκριμένα “αφορολόγητα αποθεματικά” θεωρήθηκαν “κρατική ενίσχυση”. Επιπροσθέτως, με την ΠΟΛ 1080/2015 (ΦΕΚ Β’ 628/17-04-2015) της πρώην αναπληρώτριας Υπουργού Οικονομικών κ. Βαλαβάνη, οι εν λόγω οφειλές εξαιρέθηκαν από τη ρύθμιση των 100 δόσεων του ν. 4321/2015.
Οι υπαιτιότητα της δημιουργίας της συγκεκριμένης οφειλής είναι αποκλειστικά του Δημοσίου, το οποίο δεν είχε λάβει τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πριν την έκδοση του νόμου. Παρόλα αυτά πολλοί επιχειρηματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, υπό την απειλή εξαναγκαστικών μέτρων κατά της περιουσίας τους, πλήρωσαν τα ποσά αυτά επιβαρύνοντας την ήδη πληγείσα από την οικονομική κρίση ρευστότητά τους. Πολλοί άλλοι, όμως, υπό τις συνθήκες ακραίας ύφεσης και αστάθειας που επικρατούν στην εθνική οικονομία τα τελευταία 6 έτη δεν είχαν τη δυνατότητα άμεση καταβολής ολόκληρου του ποσού.
Η απάντηση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σε αυτό το πρόβλημα ήταν η εξαίρεση των οφειλών αυτών από τη δυνατότητα υπαγωγής σε ρύθμιση. Το άρθρο 4 της ΠΟΛ 1080/2015, το οποίο εξαιρεί από τη ρύθμιση των 100 δόσεων τις εν λόγω οφειλές είναι μη νόμιμο αφού προβλέπει και καθιερώνει εξαίρεση που δεν προβλέπεται στον νόμο 4321/2015, σύμφωνα με τον οποίο (άρθρο 1) υπάγονται στη ρύθμιση των δόσεων ΟΛΕΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ οι βεβαιωμένες οφειλές στη φορολογική Διοίκηση.
Οι βουλευτές του Ποταμιού ζητούν από τον Υπουργό Οικονομικών να παρέχει τη δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών αυτών και ταυτόχρονα για τους επιχειρηματίες που αποδεδειγμένα πλήρωσαν τα ποσά αυτά ευρισκόμενοι σε δεινή οικονομική κατάσταση να ληφθεί μέριμνα ώστε μετά τη ρύθμιση της οφειλής σε δόσεις, μέρος του καταβληθέντος ποσού να καλύψει τις πρώτες δόσεις και το υπόλοιπο να συμψηφιστεί με τις φορολογικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων για το 2015-2016.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
Θέμα: Δυνατότητα άμεσης υπαγωγής σε καθεστώς ρύθμισης των επιχειρήσεων που δημιούργησαν “αφορολόγητα αποθεματικά” σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 του νόμου 3220/2004
Κύριε Υπουργέ
Όπως γνωρίζετε:
Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2 και 3 του νόμου 3220/2004 χορηγήθηκε η δυνατότητα στις επιχειρήσεις να δημιουργήσουν “αφορολόγητα αποθεματικά”, εφόσον πραγματοποιήσουν ισόποσες επενδύσεις στα επόμενα τρία έτη.
Τα πάρα πάνω “αφορολόγητα αποθεματικά”, τα οποία συνιστούν “κρατική ενίσχυση” κατά την έννοια του άρθρου 107 §1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βλ. και άρθρο 169 ν. 4099/2012, άρθρο 47 ν. 3614/2007, ΠΟΛ/231/10-10-2013 Α3, όπως και ο νόμος που τα είχε επιτρέψει, χαρακτηρίσθηκαν “παράνομες, γιατί δεν είχε προηγηθεί, για την έκδοση του νόμου, η γνώμη της Επιτροπής”, με την με αριθμό 2008/723/ΕΚ απόφαση της Επιτροπής.
Η συμμόρφωση της Ελλάδας προς την πάρα πάνω απόφαση της Επιτροπής, έγινε με τον νόμο 4099/2012, άρθρο 169, σύμφωνα με τον οποίο, οι επιχειρήσεις που είχαν πραγματοποιήσει αφορολόγητα αποθεματικές δυνάμεις τον ν. 3220/2004 υποχρεούνται να επιστρέψουν έντοκα, τα ποσά αυτά.
Όχι μόνο δε οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να επιστρέψουν τα ποσά αυτά και μάλιστα εντόκως, αλλά, και με την ΠΟΛ 1080/2015 (ΦΕΚ Β’ 628/17-04-2015) της αναπληρώτριας Υπουργού Οικονομικών κ. Βαλαβάνη, άρθρο 4 περίπτωση α εξαιρούνται από τη ρύθμιση των 100 δόσεων του ν. 4321/2015 «οι οφειλές, οι οποίες δεν δύνανται να ρυθμίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της §2 του άρθρου 22 του νόμου 4002/2011».
ΕΠΕΙΔΗ, κύριε Υπουργέ,
οι Έλληνες επιχειρηματίες που έδωσαν πίστη και εφάρμοσαν νόμο της Ελληνικής Πολιτείας δεν έχουν καμία υπαιτιότητα, αν η τότε Κυβέρνηση δεν είχε ζητήσει προηγουμένως της έκδοσης του ν. 3220/2004, την γνώμη και έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
ΕΠΕΙΔΗ αρκετοί επιχειρηματίες, μικρομεσαίοι, υπό την απειλή εξαναγκαστικών μέτρων κατά της περιουσίας τους, εξαναγκασθήκανε στην πληρωμή των ποσών αυτών και ήδη βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο.
ΕΠΕΙΔΗ η φύση της οφειλής είναι τέτοια που θα έπρεπε κατεξοχήν να υπαχθεί στη ρύθμιση των δόσεων γιατί η οφειλή είναι εντελώς απρόβλεπτη και με αποκλειστική υπαιτιότητα του δημοσίου
ΕΠΕΙΔΗ, σε κάθε περίπτωση, με νεότερο νόμο μπορεί να τροποποιηθεί η διάταξη της §2 του άρθρου 22 του ν. 4002/2011, με την οποία απαγορεύεται η ρύθμιση σε δόσεις της ανάκτησης των -“παράνομων”- κρατικών αυτών ενισχύσεων .
ΕΠΕΙΔΗ, εξάλλου, το άρθρο 4 περίπτωση α της ΠΟΛ 1080/2015 (ΦΕΚ Β’ 628/17-04-2015), το οποίο εξαιρεί της ρύθμισης των 100 δόσεων τις οφειλές, οι οποίες δεν δύνανται να ρυθμίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της §2 του άρθρου 22 του νόμου 4002/2011, είναι μη νόμιμο αφού προβλέπει και καθιερώνει εξαίρεση που δεν προβλέπεται στον νόμο 4321/2015, σύμφωνα με τον οποίο, άρθρο 1, υπάγονται στη ρύθμιση των δόσεων ΟΛΕΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ οι βεβαιωμένες οφειλές στη φορολογική Διοίκηση,.
Με βάση τα παραπάνω,
ΕΡΩΤΑΣΘΕ κ. Υπουργέ:
Θα προχωρήσετε στη ρύθμιση των οφειλών αυτών με δόσεις;
Για τους επιχειρηματίες που εξαναγκάστηκαν να πληρώσουν στις Εφορίες τα ζητούμενα ποσά, θα ληφθεί μέριμνα όχι να τους επιστραφούν τα χρήματα, αλλά μετά τη ρύθμιση της οφειλής σε δόσεις, μέρος του καταβληθέντος ποσού να καλύψει τις πρώτες δόσεις και το υπόλοιπο να συμψηφιστεί με τις φορολογικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων για το 2015-2016; Μόνον έτσι, θα μπορέσουν να συντηρηθούν και να αποφύγουν απολύσεις προσωπικού.
Σπύρος Δανέλλης, Βουλευτής Ηρακλείου
Χάρης Θεοχάρης, Βουλευτής Β’ Αθηνών
Αντιγόνη Λυμπεράκη, Βουλευτής Β’ Αθηνών
