Μπορεί η κυβέρνηση να επέμενε αρχικά ότι παραμένει πλήρως κατοχυρωμένη η δυνατότητα των δανειοληπτών να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη, μετά τον σάλο και τις σφοδρές αντιδράσεις που προκλήθηκαν, αναγκάστηκε να αποσύρει το επίμαχο άρθρο 23 του νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών, που εξομοίωνε τα funds και τους servicers με διοικητικές αρχές.
Κόμματα της αντιπολίτευσης, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Δανειοληπτών Νόμου Κατσέλη ζητούσαν από την πρώτη στιγμή την απόσυρση του άρθρου 23, κατηγορώντας την κυβέρνηση και προκλητική εύνοια στα funds και τους servicers.
Αν και αρχικά η κυβέρνηση επιχείρησε να υπεραμυνθεί της επίμαχης διάταξης, μπροστά στον σάλο των αντιδράσεων ανέκρουσε πρύμναν και απέσυρε το άρθρο 23.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Κόκκινα» δάνεια: Τι σήμαινε πρακτικά το άρθρο 23 που ήθελε να περάσει η κυβέρνηση
Εκφράζοντας ανησυχία για τα σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας και συμβατότητας με τις υπερνομοθετικής ισχύος εγγυήσεις δικαστικής προστασίας που προέκυπταν με το άρθρο 23, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εξήγησε- πριν από την απόσυρσή του- τι σήμαινε πρακτικά η διάταξη αυτή.
Το άρθρο 23 προέβλεπε ότι οι συμβάσεις ρύθμισης οφειλών με εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων θα αποκτούσαν ισχύ εκτελεστού τίτλου. Ουσιαστικά, η διάταξη απέδιδε σε αυτές τις συμβάσεις έννομες συνέπειες αντίστοιχες με εκείνες των εκτελεστών διοικητικών πράξεων.
Με τον τρόπο αυτό, οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων- ιδιωτικές επιχειρήσεις με σκοπό το κέρδος- «εξομοιώνονται, ως προς τη δυνατότητα αναγκαστικής εκτέλεσης, με διοικητικές αρχές», προειδοποιούσε η Ένωση.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εκφράζει την έντονη ανησυχία της για την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 23 του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με τίτλο «Ενίσχυση εποπτείας των υπό διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις … και λοιπές διατάξεις» με την οποία προβλέπεται ότι οι συμβάσεις ρύθμισης οφειλών με εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων αποκτούν ισχύ εκτελεστού τίτλου.
Επί της ουσίας, η νέα διάταξη αποδίδει στις συμβάσεις αυτές, μολονότι πρόκειται για συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου, έννομες συνέπειες αντίστοιχες με εκείνες των εκτελεστών διοικητικών πράξεων σύμφωνα με την περ. ζ) της παρ.2 του άρθρου 904 του Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α΄182) για το σύνολο των ανωτέρω απαιτήσεων» (τελευταίο εδάφιο παραγράφου 3).
Με τον τρόπο αυτό, οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων εξομοιώνονται, ως προς τη δυνατότητα αναγκαστικής εκτέλεσης, με διοικητικές αρχές. Η εξομοίωση αυτή, ωστόσο, παραγνωρίζει μια θεμελιώδη διαφορά: οι διοικητικές αρχές ασκούν δημόσια εξουσία στο πλαίσιο της εκτελεστικής λειτουργίας του κράτους και με γνώμονα την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Αντιθέτως, οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες δραστηριοποιούνται με σκοπό την επίτευξη κέρδους.
Η πρακτική συνέπεια της νέας ρύθμισης είναι ιδιαίτερα σημαντική: οι εταιρείες διαχείρισης απαλλάσσονται, κατ’ ουσίαν, από την ανάγκη προηγούμενης προσφυγής στη δικαστική εξουσία, προκειμένου να επιδιώξουν την αναγκαστική εκτέλεση κατά του αντισυμβαλλομένου τους, σε αντίθεση με ό,τι ισχύει για κάθε άλλο ιδιώτη. Για τον σκοπό αυτό, αρκεί πλέον να διαθέτουν τη σύμβαση ρύθμισης της οφειλής, δηλαδή ένα έγγραφο ιδιωτικού δικαίου, στο οποίο η νέα διάταξη προσδίδει αυξημένη αποδεικτική ισχύ, χωρίς, ωστόσο, να μεταβάλλει τη φύση του: εξακολουθεί να πρόκειται για ιδιωτικό έγγραφο.
Υπό το πρίσμα αυτό, η προτεινόμενη ρύθμιση εγείρει σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με θεμελιώδεις δικονομικές και συνταγματικές αρχές, ιδίως με την αρχή της ισότητας των διαδίκων, το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και την προστασία της περιουσίας. Τα ζητήματα αυτά αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν ληφθεί υπόψη ότι σημαντικός αριθμός πολιτών βρίσκεται σήμερα σε συνθήκες οικονομικής επισφάλειας και εμφανίζει σαφώς ασθενέστερη διαπραγματευτική θέση έναντι των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων.
Ειδικότερα, η προσδιδόμενη σε μια ιδιωτική σύμβαση ρύθμισης οφειλής εκτελεστότητα επιφέρει ουσιώδη μεταβολή στη δικονομική θέση του οφειλέτη, καθώς παρέχει στον πιστωτή τη δυνατότητα να κινήσει απευθείας τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, χωρίς να έχει προηγηθεί δικαστική κρίση επί της ύπαρξης, του ύψους και της απαιτητότητας της οφειλής. Η συνέπεια αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί απλώς μια τεχνική ή διαδικαστική διαφοροποίηση. Αντιθέτως, συνιστά ουσιαστική ανακατανομή των δικονομικών βαρών μεταξύ των συμβαλλομένων, καθώς μεταθέτει στον οφειλέτη την πρωτοβουλία αμφισβήτησης της απαίτησης και τον υποχρεώνει να αναζητήσει εκ των υστέρων δικαστική προστασία, ενδεχομένως ενώ έχουν ήδη δρομολογηθεί σε βάρος του πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης. Έτσι, ο οφειλέτης κινδυνεύει να υποστεί σοβαρές και ενίοτε δυσχερώς αναστρέψιμες περιουσιακές συνέπειες, προτού καταστεί δυνατός ο ουσιαστικός δικαστικός έλεγχος της απαίτησης.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι, επιπλέον, η διαδικασία προσδιορισμού του ύψους της απαίτησης. Ειδικότερα, όταν ο ίδιος ο πιστωτής ή ο διαχειριστής της απαίτησης αναλαμβάνει να προσδιορίσει το ανεξόφλητο υπόλοιπο, χωρίς προηγούμενη ανεξάρτητη επαλήθευση και χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις διαφάνειας και αποτελεσματικής αμφισβήτησης του σχετικού υπολογισμού, διαμορφώνεται μια έντονη θεσμική και δικονομική ανισορροπία. Ο οφειλέτης ενδέχεται, έτσι, να βρεθεί αντιμέτωπος με την αναγκαστική εκτέλεση της περιουσίας του βάσει ενός ποσού που έχει προσδιοριστεί μονομερώς από τον ίδιο τον επισπεύδοντα πιστωτή, χωρίς να έχει προηγουμένως διασφαλιστεί η δυνατότητα ουσιαστικού ελέγχου της ακρίβειας και της νομιμότητάς του.
Υπό αυτή την έννοια, η προτεινόμενη ρύθμιση εγείρει σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας και συμβατότητας με τις υπερνομοθετικής ισχύος εγγυήσεις δικαστικής προστασίας. Ειδικότερα, τίθεται ζήτημα ως προς την τήρηση του άρθρου 20 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας από τα δικαστήρια, της αρχής της ισότητας του άρθρου 4 του Συντάγματος, καθώς και των εγγυήσεων του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του άρθρου 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ανάγκη αποτελεσματικής διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων οφειλών και η θεμιτή επιδίωξη επιτάχυνσης της ικανοποίησης των πιστωτών δεν αρκούν, από μόνες τους, για να δικαιολογήσουν τη θέσπιση ενός προνομιακού δικονομικού καθεστώτος υπέρ συγκεκριμένης κατηγορίας ιδιωτών πιστωτών. Η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα της είσπραξης απαιτήσεων δεν μπορούν να λειτουργούν ως λόγοι αποδυνάμωσης των θεμελιωδών εγγυήσεων που απορρέουν από το κράτος δικαίου. Άλλωστε, η ποιότητα ενός κράτους δικαίου αναδεικνύεται πρωτίστως από τον βαθμό στον οποίο διασφαλίζει την ουσιαστική προστασία εκείνων που βρίσκονται σε ασθενέστερη θέση.
Η παροχή σε ιδιώτες πιστωτές προνομίων αντίστοιχων με εκείνα που απολαμβάνει το Δημόσιο, χωρίς να συντρέχουν αντίστοιχα θεσμικά και ουσιαστικά ερείσματα, και η μετατροπή της οικονομικής τους υπεροχής σε δικονομικό πλεονέκτημα, δημιουργούν μια προβληματική απόκλιση από τις αρχές της ισότητας των όπλων και της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και δεν αρμόζουν σε ένα κράτος δικαίου. Ως εκ τούτου, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ζητά την άμεση απόσυρση της προτεινόμενης διάταξης.
Η απόσυρση του άρθρου 23
Μετά τις σφοδρές αντιδράσεις, το απόγευμα της Παρασκευής (30/10) η κυβέρνηση, διά στόματος του υφυπουργού Οικονομικών Δημήτρη Μαρκόπουλου, ανακοίνωσε ότι αποσύρει το άρθρο 23. «Δεν παίζουμε παιχνίδια. Θέλουμε να δώσουμε λύσεις. Κάποιοι άλλοι δίνουν μάχη εντυπώσεων. Εμείς δίνουμε μάχη ουσίας», υποστήριξε ο υφυπουργός, μιλώντας μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης επί των άρθρων του νομοσχεδίου, στην επιτροπή Οικονομικών της Βουλής.
«Φέραμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Βάζουμε κανόνες στους servicers. Θα τους βάλουμε τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι και είναι ξεκάθαρη η πολιτική μας βούληση. Βρήκατε να κολλήσετε σε ένα άρθρο και να δημιουργήσετε εντυπώσεις. Δημιουργείτε μία παραπλανητική εικόνα. Για να μην υπάρχει καμία δικαιολογία από εσάς, αποσύρουμε το άρθρο 23 και σας πετάμε το γάντι. Θα ψηφίσετε τα υπόλοιπα άρθρα; Έχετε το θάρρος; Σας προκαλούμε. Σας προκαλούμε να τοποθετηθείτε. Έχετε πολιτικό θάρρος; Επιλέξτε», συμπλήρωσε.
Τσίπρας: Πήγαν να περάσουν νύχτα τη ρύθμιση για τα funds
Ο Αλέξης Τσίπρας, σε ομιλία του στην Ηλιούπολη, κατήγγειλε την «κυβερνητική απόπειρα να δοθούν πρόσθετα όπλα στους servicers και στα funds» απέναντι στους δανειολήπτες.
Η κυβέρνηση επιχείρησε, μέσω του υπουργείου Οικονομικών, να επιτρέψει πλειστηριασμούς και εξώσεις χωρίς δικαστική απόφαση, με βάση το ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ δανειολήπτη και πιστωτή, επεσήμανε ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ. Καταλόγισε, μάλιστα, στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στον Κυριάκο Πιερρακάκη προσπάθεια να περάσουν τη ρύθμιση χωρίς να υπάρξει δημόσια συζήτηση.
«Πήγε να το περάσει νύχτα, με μια τροπολογία να μην τον πάρει κανένας χαμπάρι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρώην πρωθυπουργός, που συνέδεσε την απόσυρση του άρθρου 23 με τις αντιδράσεις για την υπόθεση ηλικιωμένης γυναίκας με αναπηρία στη Θεσσαλονίκη. Το κύμα αλληλεγγύης που εκδηλώθηκε φόβισε την κυβέρνηση και την υποχρέωσε να υποχωρήσει, τόνισε.
«Αυτό είναι ένα μήνυμα για τη δύναμη που μπορεί να έχει το κίνημα των πολιτών, το κίνημα της αλληλεγγύης», υπογράμμισε. Έσπευσε, ωστόσο, να προσθέσει ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη συνιστά και προειδοποίηση για την επόμενη ημέρα, καθώς απέδωσε την κυβερνητική υποχώρηση στον φόβο του πολιτικού κόστους ενόψει εκλογών.
«Φανταστείτε, αυτή η κυβέρνηση, με όλα όσα έχουν συμβεί σε αυτή τη χώρα, αυτά τα επτά χρόνια, σε λίγους μήνες να πάρει και μια τρίτη τετραετία. Φανταστείτε τι περιμένει τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία», τόνισε.
Οι αντιδράσεις τις αντιπολίτευσης μετά την απόσυρση του άρθρου 23
Μιλένα Αποστολάκη- ΠΑΣΟΚ: Η απόσυρση της προκλητικής διάταξης δεν είναι αρκετή
Για άτακτη φυγή έκανε λόγο η Μιλένα Αποστολάκη σε δήλωσή της. «Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αναγκάστηκε, να αποσύρει το απαράδεκτο άρθρο 23 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Μια διάταξη που επιχειρούσε να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη θέση των τραπεζών και των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων εις βάρος των δανειοληπτών.
»Με τη συγκεκριμένη ρύθμιση προβλεπόταν ότι οι συμβάσεις ρύθμισης οφειλών θα αποτελούσαν αυτόματα εκτελεστούς τίτλους, παρέχοντας στους πιστωτές ένα πρόσθετο ισχυρό μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης και στερώντας τους οφειλέτες από στάδια δικαστικής προστασίας. Είχε προηγηθεί η παρεμπόδιση της κλήσης της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων, προκειμένου να φιμωθεί η θεσμική αντίδραση του νομικού κόσμου της χώρας. Ο Πρόεδρoς του ΠΑΣΟΚ ζήτησε την απόσυρση της διάταξης, η οποία και επιβλήθηκε στην κυβέρνηση, μετά την παρέμβαση της αντιπολίτευσης και όσων φορέων τοποθετήθηκαν στην Επιτροπή.
»Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει για ακόμη μία φορά τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τη νομοθετική διαδικασία, πρώτα επιχειρεί να θεσμοθετήσει ευνοϊκές ρυθμίσεις για τους ισχυρούς και στη συνέχεια, όταν προκαλούνται αντιδράσεις, υποχωρεί άτακτα. Η απόσυρση της προκλητικής διάταξης δεν είναι αρκετή. Η κυβέρνηση οφείλει να τροποποιήσεις μια σειρά από διατάξεις που καθιστούν την σχέση οφειλέτη πιστωτή εξαιρετικά ετεροβαρή και δεν διασφαλίζουν μια πραγματική και βιώσιμη δεύτερη ευκαιρία για τον αδύναμο και συνεπή δανειολήπτη.
»Το ΠΑΣΟΚ επιμένει στην ανάγκη ουσιαστικής προστασίας των δανειοληπτών, αποκατάστασης της ισορροπίας μεταξύ πιστωτών και οφειλετών και θέσπισης αποτελεσματικών εγγυήσεων απέναντι στην αυθαιρεσία και καλεί τον Πρόεδρο της Βουλής να φέρει στην Ολομέλεια προς συζήτηση και ψήφιση την πρόταση νόμου που έχουμε καταθέσει».
Νίκος Παππάς- ΣΥΡΙΖΑ: Κερδίσαμε τη μάχη
«Κερδίσαμε τη μάχη της απόσυρσης του άρθρου 23. Συνεχίζουμε για την κατάργηση του "Ηρακλή" και τη συγκρότηση Εξεταστικής για τα κόκκινα δάνεια» σχολίασε ο Γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και τομεάρχης Οικονομικών της Κ.Ο., Νίκος Παππάς.
«Η μάχη για την απόσυρση του άρθρου 23 κερδήθηκε μέσα και έξω από τη Βουλή. Η κυβέρνηση ήθελε να δώσει στα funds τη δυνατότητα να "νομοθετούν" και να κάνουν από μόνα τους εξώσεις. Συνεχίζουμε τη μάχη για να καταργήσουμε τον "Ηρακλή" και να γίνει η σχετική Εξεταστική Επιτροπή», ανέφερε σε δήλωσή του.
Λυρίτσης - ΕΛΑΣ: Η απόσυρση του άρθρου 23 δεν σβήνει τις κυβερνητικές ευθύνες
Η κυβέρνηση πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη, σχολιάσε ο δικηγόρος και τομεάρχης στεγαστικής πολιτικής της ΕΛΑΣ, Δημήτρης Λυρίτσης.
Πρόσθεσε πως «μόλις αυτή αποκαλύφθηκε τράπηκε σε άτακτη φυγή. Μπροστά στην κατακραυγή και στις αντιδράσεις του δικηγορικού κόσμου, των φορέων και της αντιπολίτευσης, αναγκάστηκε να αποσύρει το άρθρο 23. Η υπαναχώρηση, όμως, δεν κρύβει τις πραγματικές προθέσεις της - ακόμη μεγαλύτερες εξουσίες στα funds και στους servicers, ακόμη λιγότερες εγγυήσεις για τους οφειλέτες.
»Επιχείρησαν να περάσουν στα ψιλά μια διάταξη που μετέτρεπε το ιδιωτικό συμφωνητικό ρύθμισης σε εκτελεστό τίτλο, ανοίγοντας τον δρόμο για κατασχέσεις και πλειστηριασμούς χωρίς προηγούμενη δικαστική απόφαση, ή διαταγή πληρωμής. Απέκλεισαν μάλιστα από την ακρόαση την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων. Τώρα επιχειρούν να εμφανίσουν την αναδίπλωσή τους ως επίδειξη αποφασιστικότητας απέναντι στα funds. Η εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, όμως, αποτυπώθηκε στη διάταξη που οι ίδιοι κατέθεσαν.
»Για την ΕΛ.Α.Σ., το θέμα παραμένει ανοιχτό. Έχουμε κάθε λόγο να αναμένουμε απόπειρα επαναφοράς της ίδιας ρύθμισης με άλλο περιτύλιγμα. Θα συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε τις ευθύνες της κυβέρνησης, να πιέζουμε και να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των δανειοληπτών. Χρέος μας είναι να παραμένουμε άγρυπνοι φρουροί του κράτους δικαίου απέναντι στην αυθαιρεσία. Κάθε νέα απόπειρα θα μας βρει απέναντι».
Νίκος Σκανδάμης - ΕΛΑΣ: Αδιάντροποι και επικίνδυνοι
«Περήφανοι στη Νέα Δημοκρατία που κατήργησαν τη διάταξή τους» σχολιάζει ο Νίκος Σκανδάμης της ΕΛΑΣ. «Η κυβέρνηση της ΝΔ απέσυρε από το νομοσχέδιο της τη διάταξη για τα funds που επιτάχυνε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς χωρίς δικαστική προστασία. Ο έγκριτος Υφυπουργός Οικονομικών Μαρκόπουλος, περήφανος που κατήργησε αυτό που ο ίδιος έφερε στη Βουλή, δήλωσε περιχαρής: "Η ασυδοσία από τα funds τέλος". Φυσικά εννοεί τέλος μέχρι τις εκλογές. Αδιάντροποι και επικίνδυνοι».
{https://www.facebook.com/story.php?story_fbid=1884280412755915&id=100035219236328&rdid=W1Ed9IpvCwg4yKN8}
Νέα Αριστερά: Νίκη η απόσυρση του άρθρου 23
Η απόσυρση του άρθρου 23 από το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, με το οποίο η κυβέρνηση έδινε το ελεύθερο στις τράπεζες και τους servicers να διώχνουν χωρίς κανένα εμπόδιο και μονομερώς δανειολήπτες από τα σπίτια τους, συνιστά μια σημαντική νίκη, σχολιάζει σε ανακοίνωσή της η Νέα Αριστερά.
«Η μάχη ωστόσο για την πλήρη προστασία της πρώτης κατοικίας δεν σταματά εδώ. Στρατηγικός στόχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι η εκποίηση ιδιωτικής περιουσίας και η διεύρυνση των ανισοτήτων προς όφελος των τραπεζών και των ισχυρών επιχειρηματιών στο real estate. Θα βρισκόμαστε πάντα στο πλευρό των αδύναμων δανειοληπτών, στο πλευρό των πολιτών και των νοικοκυριών που παλεύουν για αξιοπρεπή διαβίωση μακριά από τα νύχια τον αδηφάγων κορακιών του χρηματοπιστωτικού τομέα».
Τι έλεγε η κυβέρνηση πριν από την απόσυρση του άρθρου 23
Νωρίς το απόγευμα, λίγο πριν την ανακοίνωση ότι αποσύρεται το άρθρο 23, η κυβέρνηση υπεραμύνθηκε της διάταξης, επιχειρώντας να απαντήσει στη σφοδρή κριτική για τις αλλαγές στο καθεστώς διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων.
Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι η κριτική παραγνώριζε το πραγματικό περιεχόμενο της διάταξης, αναφέροντας ότι κανένας servicer δεν αποκτούσε δικαίωμα μονομερούς δημιουργίας εκτελεστών τίτλων. Διευκρίνιζε ότι η πρόβλεψη αφορούσε αποκλειστικά συμβάσεις ρύθμισης που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ πιστωτή και δανειολήπτη και όχι τις αρχικές δανειακές συμβάσεις. Συνεπώς, σύμφωνα με την κυβερνητική επιχειρηματολογία, δεν παρεχόταν στις εταιρείες διαχείρισης γενική εξουσία αναγκαστικής εκτέλεσης, αφού απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η συναίνεση του οφειλέτη. Η κυβέρνηση επέμεινε ότι η αλλαγή αποσκοπούσε στην αποφυγή πρόσθετων διαδικασιών όταν έχει ήδη επιτευχθεί συμφωνία, ενώ υποστήριξε ότι οι καθυστερήσεις μπορούν να επιβαρύνουν τους δανειολήπτες με επιπλέον τόκους και έξοδα.
Στις καταγγελίες περί κατάργησης της δικαστικής προστασίας, η κυβερνητική πλευρά αντέτεινε ότι παρέμενε πλήρως κατοχυρωμένη η δυνατότητα προσφυγής στη Δικαιοσύνη. Επικαλέστηκε το άρθρο 933 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, βάσει του οποίου ο οφειλέτης μπορεί να ασκήσει ανακοπή κατά της εκτέλεσης, αμφισβητώντας τόσο την εγκυρότητα του εκτελεστού τίτλου όσο και την ίδια την απαίτηση. Παράλληλα, τόνισε ότι οι πιστωτές εξακολουθούσαν να υποχρεούνται να τεκμηριώνουν τις απαιτήσεις τους. Ωστόσο, το κρίσιμο σημείο της αντιπαράθεσης παρέμενε εάν η δυνατότητα εκ των υστέρων δικαστικής αμφισβήτησης παρείχε επαρκείς εγγυήσεις απέναντι στην επιτάχυνση των διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης.
Ως απάντηση στις επικρίσεις, η κυβέρνηση πρόβαλε επίσης τις νέες υποχρεώσεις διαφάνειας των servicers, με δωρεάν πρόσβαση των δανειοληπτών στα έγγραφα της οφειλής, στο ιστορικό πληρωμών και στις επιμέρους χρεώσεις. Παράλληλα, ανέφερε ότι προβλέπονταν περισσότερες δυνατότητες ρύθμισης μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού και διμερών συμφωνιών, ακόμη και για όσους έχουν αποτύχει σε προηγούμενες προσπάθειες: για την κύρια κατοικία πρόσθετες δυνατότητες προστασίας υπό προϋποθέσεις και για τους ευάλωτους οφειλέτες αξιοποίηση του Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων.
Επιτροπή Οικονομικών: Ψηφίστηκε επί της αρχής κατά πλειοψηφία το νομοσχέδιο
Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε επί της αρχής, κατά πλειοψηφία, στην επιτροπή Οικονομικών της Βουλής. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου ψήφισε η ΝΔ. Καταψήφισαν το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Πλεύση Ελευθερίας, ενώ το ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ, η Ελληνική Λύση και η Νίκη επιφυλάχθηκαν να τοποθετηθούν στη συνεδρίαση στην ολομέλεια.
Όλοι οι εισηγητές και αγορητές των κομμάτων, όπως και ο υφυπουργός Οικονομικών, Δημήτρης Μαρκόπουλος, αποδοκίμασαν έντονα το γεγονός ότι οι εκπρόσωποι των servicers στη συνεδρίαση της ακρόασης φορέων, που είχαν προσκληθεί.
Τα κόμματα της αντιπολίτευση αντέδρασαν επίσης για το γεγονός ότι δεν προσκλήθηκε η ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων και ο ΔΣΑ, που είχαν ζητήσει την απόσυρση του άρθρου 23, τονίζοντας ότι η ρύθμιση ήταν προκλητικά ευνοϊκή για τις τράπεζες και τους servicers.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
