Η διαδοχή της Κριστίν Λαγκάρντ στην ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας διαμορφώνει το πεδίο για ακόμη μία αναμέτρηση Βορρά και Νότου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η παρουσία του Ισπανού Πάμπλο Ερνάντεθ ντε Κος και του Ολλανδού Κλάας Κνοτ μεταξύ των βασικών διεκδικητών, δίνει ήδη γεωγραφικό περίγραμμα στην αναμέτρηση. Οι συμμαχίες που θα κρίνουν την επιλογή θα διαμορφωθούν και από τις αντιλήψεις για τη νομισματική πολιτική, την εμπειρία των υποψηφίων και τα ανταλλάγματα που θα αναζητήσουν οι κυβερνήσεις στην ευρύτερη διαπραγμάτευση για τις διαθέσιμες θέσεις.
Στην ουσία πίσω από τα δύο πρόσωπα βρίσκεται η διεκδίκηση επιρροής στην οικονομική κατεύθυνση της ευρωζώνης: πόσο αυστηρή θα είναι η αντιμετώπιση του πληθωρισμού, πόσο θα συνυπολογίζονται οι πιέσεις στην ανάπτυξη και ποια περιθώρια παρέμβασης θα διατηρεί η ΕΚΤ όταν δοκιμάζονται οι αγορές κρατικών ομολόγων.
Η στάση του Βερολίνου
Στην πολιτική αυτή εξίσωση, καθοριστικό βάρος αναμένεται να έχει η στάση του Βερολίνου. Η Γερμανία δεν επιλέγει μόνη της τον επόμενο πρόεδρο, διαθέτει όμως την οικονομική και πολιτική ισχύ για να επηρεάσει αποφασιστικά τη συγκρότηση των συμμαχιών. Το ερώτημα είναι ποια υποψηφιότητα θα θεωρήσει συμβατή με τις δικές της προτεραιότητες και ποια συνολική ισορροπία θα επιδιώξει στην κορυφή της κεντρικής τράπεζας.
Για τις οικονομίες του Νότου, ιδιαίτερη σημασία έχει η ευαισθησία της επόμενης ηγεσίας απέναντι στο κόστος δανεισμού, στην ανάπτυξη και στον κίνδυνο χρηματοπιστωτικού κατακερματισμού. Στον Βορρά παραμένει ισχυρή η έμφαση στην αξιοπιστία της αντιπληθωριστικής πολιτικής και στην αποφυγή παρεμβάσεων που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως διευκόλυνση των υπερχρεωμένων κρατών. Αυτές οι διαφορετικές προτεραιότητες προσφέρονται για μια νέα πολιτική διελκυστίνδα, χωρίς να προδικάζουν δύο απολύτως συμπαγή στρατόπεδα.
Αυξημένο βάρος για την Ελλάδα
Η Ελλάδα εισέρχεται σε αυτή τη συζήτηση με αυξημένο θεσμικό βάρος, αλλά και με περιορισμένη ελευθερία δημόσιων κινήσεων. Η προεδρία του Eurogroup από τον Κυριάκο Πιερρακάκη φέρνει την Αθήνα στον πυρήνα της διαδικασίας, κάτι που δυσκολεύει μια ανοιχτή εκδήλωση προτίμησης.
Η χώρα μπορεί να έχει άποψη για το πρόσωπο και την οικονομική φιλοσοφία που θα ήθελε στην ηγεσία της ΕΚΤ. Ο πρόεδρος του Eurogroup, όμως, καλείται να εξασφαλίσει ότι όλες οι υποψηφιότητες θα συζητηθούν με όρους θεσμικής αξιοπιστίας.






























