Στους επαγωγικούς συλλογισμούς δεν έχουν πάντοτε όλα τα στοιχεία της εικόνας την ίδια σημασία. Ορισμένα αποκαλύπτουν τον βασικό κανόνα, άλλα συμπληρώνουν τη μεταβολή με έναν δεύτερο κανόνα, ενώ κάποια έχουν τοποθετηθεί μόνο για να αποσπάσουν την προσοχή του υποψηφίου. Αυτά τα τελευταία λειτουργούν ως «θόρυβος», είναι ορατά, συχνά εντυπωσιακά, αλλά δεν συμβάλλουν ουσιαστικά στην εύρεση της λύσης.
Ο κύριος κανόνας είναι η βασική μεταβολή που οργανώνει την ακολουθία. Μπορεί να αφορά την περιστροφή ενός σχήματος, τη μετακίνηση του σε διαφορετική θέση, την αύξηση ή τη μείωση του αριθμού των στοιχείων. Χωρίς την αναγνώρισή του, η εξέλιξη των σχημάτων δεν μπορεί να εξηγηθεί.
Ο δευτερεύων κανόνας λειτουργεί παράλληλα με τον κύριο. Για παράδειγμα, ένα τρίγωνο μπορεί να περιστρέφεται κατά 90 μοίρες, ενώ ταυτόχρονα το γέμισμά του να εναλλάσσεται από λευκό σε μαύρο. Και οι δύο μεταβολές είναι απαραίτητες για τη σωστή απάντηση. Η επιλογή που ακολουθεί μόνο την περιστροφή, αλλά παραβιάζει την εναλλαγή του γεμίσματος, είναι ελλιπής και πρέπει να απορριφθεί.
Αντίθετα, το στοιχείο «θόρυβος» δεν παρουσιάζει σταθερή και προβλέψιμη σχέση με τα υπόλοιπα σχήματα. Μπορεί να είναι μια μικρή τελεία, μια πρόσθετη γραμμή, ένα χρώμα ή ένα διακοσμητικό σύμβολο που εμφανίζεται σε ορισμένα πλαίσια χωρίς να καθορίζει τη συνέχεια. Η παρουσία του παρασύρει τον υποψήφιο να αναζητήσει έναν περίπλοκο κανόνα εκεί όπου ενδέχεται να υπάρχει μια πολύ απλούστερη εξήγηση.
Χρειάζεται, όμως, προσοχή. Ένα στοιχείο δεν χαρακτηρίζεται θόρυβος μόνο επειδή ο κανόνας του δεν γίνεται αμέσως αντιληπτός. Πριν αγνοηθεί, πρέπει να εξεταστεί αν μεταβάλλεται με συνέπεια σε όλα τα βήματα. Αν η θέση, το πλήθος, η κατεύθυνση ή το γέμισμά του επιτρέπουν να προβλέψουμε την επόμενη εικόνα, τότε αποτελεί μέρος του κανόνα. Αν δεν προσφέρει προβλεπτική πληροφορία και η ακολουθία εξηγείται πλήρως χωρίς αυτό, πιθανότητα λειτουργεί ως θόρυβος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια αποτελεσματική τεχνική είναι η νοητική αφαίρεση. Ο υποψήφιος απομονώνει προσωρινά το ύποπτο στοιχείο και εξετάζει αν τα υπόλοιπα σχηματίζουν έναν καθαρό και συνεπή κανόνα. Αν η απάντηση προκύπτει χωρίς αντιφάσεις, δεν χρειάζεται να επινοήσει μια πρόσθετη σύνθετη σχέση μόνο και μόνο για να αξιοποιήσει κάθε λεπτομέρεια της εικόνας.
Στόχος δεν είναι να βρεθεί ο πιο περίπλοκος δυνατός κανόνας, αλλά ο απλούστερος κανόνας που εξηγεί με συνέπεια όλα τα ουσιώδη δεδομένα. Ο προσεκτικός υποψήφιος δεν ρωτά μόνο «τι αλλάζει;», αλλά και «ποια αλλαγή καθορίζει πραγματικά την επόμενη εικόνα;». Αυτή η διάκριση είναι συχνά το κλειδί ανάμεσα σε μια ελκυστική λανθασμένη επιλογή και στη σωστή απάντηση.
Παράδειγμα 1 (εύκολο)
Η λογική που βρίσκεται πίσω από την απάντηση: Ο κύριος κανόνας είναι η περιστροφή του βέλους κατά 90 μοίρες δεξιόστροφα σε κάθε βήμα. Το βέλος δείχνει διαδοχικά πάνω, δεξιά, κάτω και αριστερά, επομένως στο επόμενο πλαίσιο πρέπει να δείχνει ξανά προς τα πάνω. Η μικρή μαύρη τελεία αλλάζει γωνία χωρίς καμία σταθερή σειρά (πάνω αριστερά, κάτω δεξιά, κάτω αριστερά, πάνω δεξιά). Δεν κινείται κυκλικά ούτε εναλλάσσεται με προβλέψιμο τρόπο, άρα αποτελεί θόρυβο. Η επιλογή Α είναι η πιο ελκυστική παγίδα, γιατί η τελεία επιστρέφει στη θέση του πρώτου πλαισίου και ο υποψήφιος μπορεί να νομίσει ότι «κλείνει ο κύκλος». Το βέλος της όμως δείχνει δεξιά, οπότε παραβιάζει τον κύριο κανόνα. Η Β είναι η μόνη επιλογή με βέλος προς τα πάνω, όπου κι αν βρίσκεται η τελεία.
Παράδειγμα 2 (μέτριο)
Ποιο σχήμα Α έως Ε συνεχίζει τη σειρά;
Η λογική που κρύβεται πίσω από την απάντηση: Ο κύριος κανόνας είναι η αύξηση του αριθμού των πλευρών κατά μία σε κάθε βήμα: τρίγωνο, τετράγωνο, πεντάγωνο, εξάγωνο. Επομένως ακολουθεί επτάγωνο. Ο δευτερεύων κανόνας είναι η εναλλαγή του γεμίσματος από λευκό σε μαύρο. Αφού το εξάγωνο είναι μαύρο, το επτάγωνο πρέπει να είναι λευκό. Το μικρό «x» εμφανίζεται στο πρώτο, στο τρίτο και στο τέταρτο πλαίσιο, λείπει από το δεύτερο και αλλάζει γωνία χωρίς κανόνα. Δεν επιτρέπει καμία πρόβλεψη, άρα είναι θόρυβος. Η επιλογή Α ακολουθεί τον κύριο κανόνα αλλά παραβιάζει τον δευτερεύοντα, γιατί το επτάγωνο είναι μαύρο. Αποτελεί τυπικό παράδειγμα ελλιπούς λύσης. Η Β επαναλαμβάνει το εξάγωνο, ενώ η Γ και η Ε δίνουν οκτάγωνο. Μόνο η Δ συνδυάζει επτά πλευρές και λευκό γέμισμα. Το «x» που φέρει δεν επηρεάζει την ορθότητά της.
Παράδειγμα 3 (δύσκολο)
Ποιο σχήμα (Α έως 6) συνεχίζει στη σειρά;
Η λογική που κρύβεται πίσω από την απάντηση: Εδώ λειτουργούν δύο πραγματικοί κανόνες ταυτόχρονα. Ο πρώτος αφορά τον μαύρο κύκλο, που μετακινείται δεξιόστροφα από γωνία σε γωνία: πάνω αριστερά, πάνω δεξιά, κάτω δεξιά, κάτω αριστερά. Στο επόμενο βήμα επιστρέφει πάνω αριστερά. Ο δεύτ3ερος αφορά τις κάθετες γραμμές στη βάση του πλαισίου, που αυξάνονται κατά μία (1, 2, 3, 4), άρα στη συνέχεια πρέπει να είναι πέντε. Το γκρι τρίγωνο στο κέντρο είναι ο θόρυβος. Είναι τα πιο εμφανές στοιχείο της εικόνας και αλλάζει προσανατολισμό (πάνω, κάτω, κάτω, δεξιά), για αυτό ο υποψήφιος μπαίνει στον πειρασμό να αναζητήσει κανόνα. Η αλλαγή του όμως δεν ακολουθεί σταθερή γωνία περιστροφής ούτε επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Αν το αφαιρέσουμε νοητικά, η ακολουθία εξηγείται πλήρως από τους δύο άλλους κανόνες. Η Β είναι η κύρια παγίδα, γιατί το τρίγωνο «επιστρέφει» προς τα πάνω όπως στο πρώτο πλαίσιο, αλλά έχει μόνο τέσσερις γραμμές. Η Γ και η Δ έχουν σωστό πλήθος γραμμών αλλά λάθος θέση κύκλου ενώ η Ε έχει έξι γραμμές. Η Α είναι η μόνη που ικανοποιεί και τους δύο κανόνες. Το ότι το τρίγωνό της δείχνει αριστερά είναι αδιάφορο.
