Μια ασυνήθιστη υπόθεση καταγγελλόμενης υποκλοπής κωδικών TAXISnet, η οποία φέρεται να συνδέεται με απόπειρα τραπεζικής απάτης, έφθασε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ. Φορολογούμενος υποστήριξε ότι άγνωστοι απέκτησαν πρόσβαση στον λογαριασμό του και υπέβαλαν εν αγνοία του τροποποιητικές φορολογικές δηλώσεις, εμφανίζοντάς τον να έχει εισοδήματα από οικοδομικές εργασίες που, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, ουδέποτε πραγματοποίησε.
Η υπόθεση είχε ως αποτέλεσμα να του καταλογιστούν φόροι και προσαυξήσεις συνολικού ύψους 6.596,23 ευρώ. Ωστόσο, όταν ο φορολογούμενος προσέφυγε στη ΔΕΔ ζητώντας την ακύρωση των σχετικών πράξεων, η προσφυγή του δεν εξετάστηκε επί της ουσίας. Ο λόγος ήταν ότι είχε κατατεθεί εκπρόθεσμα.
Η υπόθεση ξεκινά στις 27 Δεκεμβρίου 2023. Την ημέρα εκείνη υποβλήθηκαν μέσω TAXISnet τροποποιητικές δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022. Σε αυτές καταχωρίστηκαν στον κωδικό 311 ποσά 13.000 ευρώ για το 2021 και 11.000 ευρώ για το 2022, ως εισόδημα από οικοδομικά ένσημα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο φορολογούμενος αρνήθηκε ότι τα συγκεκριμένα εισοδήματα ήταν δικά του. Όπως υποστήριξε, ουδέποτε είχε απασχοληθεί σε οικοδομικές εργασίες, ενώ επί σειρά ετών εργαζόταν με πλήρη απασχόληση σε συγκεκριμένη εταιρεία.
Οι τροποποιητικές δηλώσεις είχαν, πάντως, άμεσο φορολογικό αποτέλεσμα. Για το 2021 προσδιορίστηκε φόρος 2.638,71 ευρώ και για το 2022 φόρος 2.548,92 ευρώ, με το συνολικό βεβαιωθέν ποσό, μαζί με τις αναλογούσες προσαυξήσεις, να ανέρχεται σε 6.596,23 ευρώ.
Η καταγγελία για υποκλοπή των κωδικών
Σύμφωνα με όσα υποστήριξε ενώπιον της φορολογικής διοίκησης, ο ίδιος δεν υπέβαλε ποτέ τις επίμαχες τροποποιητικές δηλώσεις. Αντιθέτως, ισχυρίστηκε ότι άγνωστα τρίτα πρόσωπα είχαν αποκτήσει παράνομα πρόσβαση στους προσωπικούς του κωδικούς TAXISnet και χρησιμοποίησαν τον λογαριασμό του χωρίς τη γνώση ή τη συναίνεσή του.
Κατά τον ίδιο, πίσω από την ενέργεια βρισκόταν σχέδιο τραπεζικής απάτης, με στόχο να υποβληθεί αίτηση για τη χορήγηση δανείου στο όνομά του. Με άλλα λόγια, ο φορολογούμενος συνέδεσε την εμφάνιση των πρόσθετων εισοδημάτων στις φορολογικές του δηλώσεις με την προσπάθεια τρίτων να παρουσιάσουν ενισχυμένη οικονομική εικόνα χρησιμοποιώντας τα προσωπικά του στοιχεία.
Για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του, κατέθεσε σειρά εγγράφων και στοιχείων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν βεβαίωση προϋπηρεσίας από τον e-ΕΦΚΑ, καταγγελία στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, βεβαίωση από το Βιβλίο Αδικημάτων του Τμήματος Ασφαλείας Αγίων Αναργύρων, έγγραφο για την παροχή στοιχείων διευθύνσεων IP, στοιχεία από την Εθνική Τράπεζα και υπεύθυνη δήλωση περί υποκλοπής των κωδικών TAXISnet.
Με συμπληρωματικά υπομνήματα προσκόμισε ακόμη ηχογραφημένες συνομιλίες με την τράπεζα, καθώς και χρονική αλληλουχία ηλεκτρονικών μηνυμάτων.
Ο φορολογούμενος υποστήριξε στην προσφυγή του ότι δεν μπορούσε να θεμελιωθεί φορολογική υποχρέωση σε βάρος του, καθώς οι επίμαχες δηλώσεις, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, αποτελούσαν προϊόν εγκληματικής ενέργειας τρίτων. Παράλληλα, καταλόγισε στη φορολογική διοίκηση ότι δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τα στοιχεία για την παράνομη πρόσβαση, τα τραπεζικά αποδεικτικά δεδομένα και την ποινική διαδικασία, επικαλούμενος επίσης τις αρχές της αναλογικότητας και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης.
Παρά το εύρος των στοιχείων που κατατέθηκαν, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών δεν εξέτασε εάν πράγματι είχε γίνει hacking στον λογαριασμό του φορολογούμενου ούτε εάν οι τροποποιητικές δηλώσεις είχαν υποβληθεί από τρίτα πρόσωπα.
Το ζήτημα κρίθηκε σε διαδικαστικό επίπεδο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, οι πράξεις διοικητικού προσδιορισμού φόρου είχαν αναρτηθεί στο TAXISnet στις 21 Φεβρουαρίου 2024 και είχαν αναγνωσθεί την ίδια ημέρα. Η ΔΕΔ έκρινε, συνεπώς, ότι είχαν νομίμως κοινοποιηθεί και ότι από εκείνο το χρονικό σημείο άρχισε να «τρέχει» η προθεσμία για την αμφισβήτησή τους.
Με βάση τη φορολογική νομοθεσία, η ενδικοφανής προσφυγή έπρεπε να υποβληθεί μέσα σε 30 ημέρες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η καταληκτική ημερομηνία ήταν η 22α Μαρτίου 2024.
Ο φορολογούμενος, όμως, κατέθεσε την προσφυγή του στις 10 Απριλίου 2026, περισσότερο από δύο χρόνια μετά την εκπνοή της προθεσμίας.
Αυτό ήταν και το στοιχείο που καθόρισε την έκβαση της υπόθεσης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, χωρίς να χρειαστεί να αποφανθεί επί των καταγγελιών περί παράνομης πρόσβασης στο TAXISnet και τραπεζικής απάτης.
Ως εκ τούτου, η απόφαση δεν επιβεβαιώνει ούτε απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι οι κωδικοί του φορολογούμενου είχαν πράγματι υποκλαπεί. Η κρίση της ΔΕΔ περιορίστηκε αποκλειστικά στο γεγονός ότι είχε χαθεί η νόμιμη προθεσμία για την άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής.
Η δυνατότητα που παραμένει ανοιχτή
Η απόφαση, ωστόσο, αφήνει ανοιχτό έναν διαφορετικό δρόμο για τον φορολογούμενο.
Όπως επισημαίνει η ΔΕΔ, μπορεί να υποβάλει τροποποιητικές – ανακλητικές δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος για τα επίμαχα φορολογικά έτη, εντός της νόμιμης προθεσμίας παραγραφής, όσον αφορά τα ποσά που είχαν καταχωριστεί στον κωδικό 311.
Έτσι, παρότι η συγκεκριμένη ενδικοφανής προσφυγή έκλεισε για καθαρά διαδικαστικούς λόγους, το φορολογικό σκέλος της υπόθεσης δεν εξαντλείται κατ’ ανάγκη με την απόφαση της ΔΕΔ.
Μπορώ επίσης να το κάνω πιο «οικονομικό ρεπορτάζ», με ύφος οικονομικής εφημερίδας και πιο δυνατό lead γύρω από τα 24.000 ευρώ πλασματικού εισοδήματος και τη χρέωση των 6.596 ευρώ.
