Η συνεχής συρρίκνωση του ζωικού κεφαλαίου στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι επιπτώσεις των ζωονόσων και το επίμονα υψηλό κόστος παραγωγής συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα στην αγορά κρέατος, προδιαγράφοντας ότι οι τιμές δύσκολα θα επιστρέψουν σε χαμηλότερα επίπεδα στο άμεσο μέλλον.
Τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat επιβεβαιώνουν ότι η ευρωπαϊκή κτηνοτροφία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βαθιά και διαρκή κρίση. Στην Ελλάδα, το 2025 καταγράφηκαν σημαντικές απώλειες σε όλες τις κατηγορίες εκτρεφόμενων ζώων, με τα πρόβατα να δέχονται το ισχυρότερο πλήγμα. Ο πληθυσμός τους μειώθηκε κατά 17,2%, υποχωρώντας στα 6,44 εκατ. ζώα, ενώ οι αίγες μειώθηκαν κατά 9,2%, στα 2,34 εκατ. κεφάλια. Αντίστοιχα, τα βοοειδή κατέγραψαν πτώση κατά 12,8% και οι χοίροι κατά 7,2%.
Την ίδια στιγμή, μειώνεται σταθερά και ο αριθμός των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, γεγονός που αποτυπώνει τη δυσκολία επιβίωσης του κλάδου και την έξοδο ολοένα και περισσότερων παραγωγών από το επάγγελμα. Η αύξηση του κόστους των ζωοτροφών, της ενέργειας και των μεταφορών, σε συνδυασμό με τις περιορισμένες αποδόσεις, καθιστούν την κτηνοτροφική δραστηριότητα ολοένα και λιγότερο βιώσιμη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η εικόνα δεν διαφέρει ιδιαίτερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το 2025 η Ευρωπαϊκή Ένωση διέθετε 131,5 εκατ. χοίρους, 71,6 εκατ. βοοειδή, 55,3 εκατ. πρόβατα και 10,2 εκατ. αίγες, με τις αντίστοιχες ετήσιες μειώσεις να διαμορφώνονται στο 0,5%, 0,4%, 2,2% και 2,5%. Σε σύγκριση με το 2015, οι απώλειες είναι ακόμη μεγαλύτερες, επιβεβαιώνοντας μια μακροχρόνια τάση συρρίκνωσης της ευρωπαϊκής κτηνοτροφίας, η οποία περιορίζει τη διαθέσιμη παραγωγή και εντείνει τις πιέσεις στις τιμές.
Οι ανατιμήσεις στο αιγοπρόβειο και το μοσχαρίσιο κρέας
Στην ελληνική αγορά, η κατάσταση επιβαρύνεται περαιτέρω από την ευλογιά των προβάτων, η οποία έχει αποδεκατίσει σημαντικό μέρος του ζωικού κεφαλαίου. Οι αναγκαστικές θανατώσεις κοπαδιών, οι περιορισμοί στις μετακινήσεις των ζώων και η αβεβαιότητα που επικρατεί στις πληγείσες περιοχές έχουν περιορίσει αισθητά την προσφορά, κυρίως στο αιγοπρόβειο κρέας.
Οι εξελίξεις στις τιμές την τελευταία τριετία αποτυπώνουν με σαφήνεια τις συνέπειες αυτής της συρρίκνωσης. Η επικρατούσα χονδρική τιμή στα εγχώρια αρνιά διαμορφώθηκε φέτος στα 10,40 ευρώ το κιλό, αυξημένη κατά περίπου 9,5% σε σχέση με τον μέσο όρο του 2025. Στα κατσίκια η τιμή έφθασε τα 9 ευρώ το κιλό, σημειώνοντας αύξηση περίπου 9%.
Ακόμη μεγαλύτερες είναι οι ανατιμήσεις στο μοσχαρίσιο κρέας. Τα εγχώρια και εισαγόμενα μοσχάρια διαμορφώθηκαν στα 9,30 ευρώ το κιλό, καταγράφοντας αύξηση περίπου 11% σε σύγκριση με το 2025 και σχεδόν 35% σε σχέση με το 2024. Η άνοδος αυτή αντανακλά τη μείωση του αριθμού των βοοειδών, αλλά και το υψηλό κόστος εκτροφής, το οποίο εξακολουθεί να μετακυλίεται στην τελική τιμή του προϊόντος.
Εξαίρεση το χοιρινό κρέας
Μοναδική εξαίρεση αποτελεί το χοιρινό κρέας, όπου καταγράφεται αποκλιμάκωση των τιμών. Τα εγχώρια και εισαγόμενα χοιρινά προϊόντα εμφανίζουν μειώσεις από 15% έως 18% σε σχέση με το 2025, εξέλιξη που αποδίδεται στην αυξημένη προσφορά στην ευρωπαϊκή αγορά και στη χαμηλότερη ζήτηση σε ορισμένες χώρες. Ωστόσο, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η πτώση στο χοιρινό δεν επαρκεί για να αντισταθμίσει τις αυξήσεις στις υπόλοιπες κατηγορίες κρέατος, ούτε μπορεί να ανατρέψει τη συνολική ανοδική τάση της αγοράς.
Ακόμη και η εμπορική συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του μπλοκ της Mercosur δεν φαίνεται ικανή να αλλάξει τα δεδομένα. Η συμφωνία, η οποία εφαρμόζεται προσωρινά από την 1η Μαΐου 2026, προβλέπει ευνοϊκότερο καθεστώς εισαγωγών για το βοδινό κρέας από την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και την Παραγουάη, επιτρέποντας την εισαγωγή επιπλέον 99.000 τόνων με χαμηλότερους δασμούς.
Ωστόσο, η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί μόλις στο 1,6% της συνολικής κατανάλωσης βοείου κρέατος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θεωρείται ανεπαρκής για να μεταβάλει ουσιαστικά την ισορροπία προσφοράς και ζήτησης. Επιπλέον, τα εισαγόμενα προϊόντα υπόκεινται στους ίδιους αυστηρούς κανόνες υγειονομικής ασφάλειας και στις ίδιες προδιαγραφές ποιότητας που ισχύουν εντός της ΕΕ, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια σημαντικών μειώσεων στις τιμές.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η αγορά κρέατος εισέρχεται σε μια παρατεταμένη περίοδο περιορισμένης προσφοράς. Η ανάκαμψη του ζωικού κεφαλαίου απαιτεί χρόνο, ενώ οι επιπτώσεις των ζωονόσων και το υψηλό κόστος παραγωγής εξακολουθούν να επιβαρύνουν τον κλάδο. Ως εκ τούτου, δεν διαφαίνονται οι προϋποθέσεις για ουσιαστική αποκλιμάκωση των τιμών και το κρέας δύσκολα θα γίνει φθηνότερο στον ορατό ορίζοντα, ακόμη και αν οι εισαγωγές από τρίτες χώρες αυξηθούν.
