Μια διαφωτιστική απόφαση που αφορά στη φορολόγηση κληρονομιών με περιουσιακά στοιχεία στην αλλοδαπή εξέδωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ, κάνοντας δεκτή ενδικοφανή προσφυγή φορολογούμενου και ακυρώνοντας την πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου που είχε εκδοθεί για κληρονομιά χρηματικών καταθέσεων στην Αυστραλία.
Η υπόθεση αφορούσε κληρονόμο Ελληνίδας, η οποία απεβίωσε το 2022, έχοντας περιουσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αυστραλία, όπου είχε ζήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για την περιουσία που βρισκόταν στην Αυστραλία είχε συντάξει ξεχωριστή διαθήκη, με την οποία όριζε ως κληρονόμους τον σύζυγό της και τα παιδιά της. Η συγκεκριμένη περιουσία αφορούσε αποκλειστικά χρηματικά διαθέσιμα σε τράπεζα της Αυστραλίας.
Ο προσφεύγων είχε δηλώσει τα ποσά ως απαλλασσόμενα από τον φόρο κληρονομιάς, επικαλούμενος τη διάταξη του Κώδικα Φορολογίας Κληρονομιών που προβλέπει απαλλαγή για κινητή περιουσία στην αλλοδαπή όταν ο κληρονομούμενος ήταν Έλληνας υπήκοος και είχε εγκατασταθεί στο εξωτερικό για το απαιτούμενο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, η φορολογική αρχή δεν αποδέχθηκε την απαλλαγή και προχώρησε στην έκδοση πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η προσφυγή
Με την ενδικοφανή προσφυγή του, ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι η μητέρα του είχε διαμείνει στην Αυστραλία για περισσότερα από δέκα συναπτά έτη και συνεπώς πληρούσε τις προϋποθέσεις της σχετικής απαλλαγής, ενώ έκανε λόγο και για ελλιπή αιτιολόγηση της απόφασης της φορολογικής διοίκησης.
Η ΔΕΔ, εξετάζοντας την υπόθεση, επισήμανε ότι η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει απαλλαγή για την κινητή περιουσία στην αλλοδαπή όταν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις εγκατάστασης του κληρονομουμένου στο εξωτερικό, ενώ σημείωσε ότι οι νεότερες νομοθετικές αλλαγές εφαρμόζονται αναδρομικά και σε υποθέσεις που αφορούν επαγωγές κληρονομιάς από την 1η Ιανουαρίου 2020.
Παράλληλα, η ΔΕΔ έκρινε ότι από τις σχετικές διατάξεις δεν προκύπτει ως προϋπόθεση για τη χορήγηση της απαλλαγής η απόδειξη ότι η κινητή περιουσία αποκτήθηκε από δραστηριότητα του κληρονομουμένου στην αλλοδαπή, όπως είχε υποστηρίξει η φορολογική αρχή.
Καθοριστικό ρόλο στην κρίση της ΔΕΔ έπαιξαν τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε ο φορολογούμενος, μεταξύ των οποίων πιστοποιητικό πολιτογράφησης της μητέρας του ως Αυστραλής υπηκόου, διαβατήρια, στοιχεία από τα Εθνικά Αρχεία της Αυστραλίας, ένορκες καταθέσεις και επίσημα στοιχεία της Αυστραλιανής Συνοριοφυλακής. Από τα στοιχεία αυτά διαπιστώθηκε ότι η κληρονομούμενη είχε διαμείνει συνεχώς στην Αυστραλία για χρονικό διάστημα που υπερκαλύπτει το ελάχιστο όριο που προβλέπει ο νόμος.
Υπό τα δεδομένα αυτά, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή, κρίνοντας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της φορολογικής απαλλαγής και ακυρώνοντας την πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου.
