Νέο κύκλο αντιδράσεων προκαλεί η νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης για την εφαρμογή της απόφασης 6/2026 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου σχετικά με τα στεγαστικά δάνεια του νόμου Κατσέλη, καθώς νομικοί κύκλοι και ενώσεις καταναλωτών εκτιμούν ότι η ρύθμιση δεν υιοθετεί πλήρως το πνεύμα της δικαστικής απόφασης ως προς την αναδρομικότητα.
Η απόφαση της Ολομέλειας έκρινε ότι οι τόκοι στις δικαστικές ρυθμίσεις του νόμου 3869/2010 πρέπει να υπολογίζονται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής, βάζοντας τέλος σε μια πρακτική που, σύμφωνα με τους δανειολήπτες, οδηγούσε σε υπέρμετρες επιβαρύνσεις. Η ΕΚΠΟΙΖΩ, η οποία είχε παρέμβει στη δίκη, υποστηρίζει ότι η ερμηνεία του Αρείου Πάγου έχει αναδρομική ισχύ, καθώς δεν δημιουργεί νέο δίκαιο αλλά αποσαφηνίζει τι ίσχυε εξαρχής. Κατά συνέπεια, τα ποσά που καταβλήθηκαν επιπλέον θα πρέπει είτε να επιστραφούν είτε να συμψηφιστούν με τις οφειλές.
Περιορισμένη προσέγγιση
Ωστόσο, η κυβερνητική ρύθμιση επιλέγει μια πιο περιορισμένη προσέγγιση. Προβλέπει αναδρομικό συμψηφισμό μόνο για όσους διαθέτουν ενεργή ρύθμιση και παραμένουν συνεπείς στις πληρωμές τους, αναγνωρίζοντας τα επιπλέον ποσά που κατέβαλαν τα προηγούμενα χρόνια και μειώνοντας αντίστοιχα το υπόλοιπο του δανείου ή τον αριθμό των δόσεων.
Αντίθετα, εκτός της ευνοϊκής μεταχείρισης μένουν όσοι έχουν ήδη ολοκληρώσει τη ρύθμιση ή έχουν εκπέσει από αυτήν λόγω μη καταβολής δόσεων. Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών υποστηρίζει ότι η αναδρομική επανεξέταση αυτών των υποθέσεων θα δημιουργούσε σοβαρή νομική και συστημική αβεβαιότητα, καθώς θα απαιτούσε το άνοιγμα χιλιάδων παλαιών φακέλων και την επανεξέταση δικαστικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί εδώ και πολλά χρόνια.
Πεδίο αντιπαράθεσης
Το γεγονός αυτό δημιουργεί πλέον ένα σαφές πεδίο αντιπαράθεσης. Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η νομοθετική παρέμβαση εφαρμόζει καθολικά την απόφαση του Αρείου Πάγου, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ζητήματα που η ίδια η απόφαση δεν ρύθμιζε ρητά, όπως ο τρόπος εφαρμογής των αναδρομικών. Από την άλλη πλευρά, καταναλωτικές οργανώσεις και νομικοί εκτιμούν ότι η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου θα μπορούσε να θεμελιώσει αξιώσεις ακόμη και για δανειολήπτες που έχουν ήδη εξοφλήσει ή ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις τους, καθώς η ερμηνεία της ανατρέχει στον χρόνο έκδοσης των δικαστικών αποφάσεων που τους αφορούν.
Έτσι, ενώ οι συνεπείς δανειολήπτες με ενεργές ρυθμίσεις αναδεικνύονται στους μεγάλους κερδισμένους της νέας διάταξης, χιλιάδες άλλοι που θεωρούσαν ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου τους άνοιγε τον δρόμο για επιστροφές χρημάτων ή πρόσθετους συμψηφισμούς βρίσκονται εκτός του πεδίου εφαρμογής της. Το κατά πόσο ο νομοθετικός περιορισμός της αναδρομικότητας συνάδει τελικά με το εύρος της δικαστικής κρίσης αναμένεται να αποτελέσει αντικείμενο νέων δικαστικών διεκδικήσεων το επόμενο διάστημα.































