Ιδιαίτερη σημασία για τις επιχειρήσεις και τη φορολογική πρακτική αποκτά η υπ’ αριθμ. 358/2026 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία διευκρινίζεται ότι η έλλειψη αναλυτικής περιγραφής των παρεχόμενων υπηρεσιών σε ένα τιμολόγιο δεν οδηγεί αυτομάτως στη μη εκπεσιμότητα της σχετικής δαπάνης. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο έκρινε ότι όταν το τιμολόγιο παραπέμπει σε συγκεκριμένη σύμβαση, η οποία προσδιορίζει με σαφήνεια το αντικείμενο της συναλλαγής, και όταν αποδεικνύεται ότι οι υπηρεσίες πράγματι παρασχέθηκαν, η δαπάνη μπορεί να αναγνωριστεί φορολογικά.
Η υπόθεση ξεκίνησε όταν η φορολογική διοίκηση απέρριψε την έκπτωση δαπανών, θεωρώντας ότι τα τιμολόγια περιείχαν αόριστες αναφορές και δεν τεκμηρίωναν επαρκώς το είδος των υπηρεσιών που είχαν παρασχεθεί. Το Διοικητικό Εφετείο συμφώνησε με τη θέση αυτή και έκρινε τις δαπάνες μη εκπεστέες, χωρίς να εξετάσει περαιτέρω αν οι υπηρεσίες είχαν όντως παρασχεθεί. Αντίθετα, το Συμβούλιο της Επικρατείας έδωσε έμφαση στην ουσία της συναλλαγής και όχι στην τυπική μορφή του παραστατικού, επισημαίνοντας ότι η ύπαρξη σαφούς σύμβασης μπορεί να καλύπτει την ανάγκη περιγραφής του αντικειμένου της παροχής.
Η απόφαση θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική διότι περιορίζει τον κίνδυνο να απορρίπτονται πραγματικές και νόμιμες επιχειρηματικές δαπάνες αποκλειστικά για τυπικούς λόγους. Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ο φορολογικός έλεγχος οφείλει να εξετάζει το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων και όχι μόνο το περιεχόμενο του τιμολογίου απομονωμένα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μια εταιρεία που λαμβάνει υπηρεσίες στρατηγικού σχεδιασμού από εξωτερικό σύμβουλο. Αν το τιμολόγιο αναγράφει απλώς «συμβουλευτικές υπηρεσίες», αλλά παραπέμπει σε σύμβαση που περιγράφει αναλυτικά το έργο και υπάρχουν παραδοτέα έγγραφα, η δαπάνη δεν μπορεί να απορριφθεί μόνο λόγω της συνοπτικής περιγραφής.
Αντίστοιχα, σε μια σύμβαση ψηφιακού μάρκετινγκ, το τιμολόγιο μπορεί να αναφέρει «υπηρεσίες προώθησης», ενώ η σύμβαση να εξειδικεύει δράσεις όπως διαχείριση κοινωνικών δικτύων, διαφημιστικές καμπάνιες και δημιουργία περιεχομένου. Η ύπαρξη της σύμβασης και των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων αποκτά καθοριστική σημασία.
Ένα άλλο παράδειγμα αποτελεί η παροχή υπηρεσιών πληροφορικής. Ένα τιμολόγιο με αναφορά σε «τεχνική υποστήριξη» μπορεί να θεωρηθεί επαρκές όταν συνοδεύεται από σύμβαση, αναφορές εργασιών, δελτία παρεμβάσεων και άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν την πραγματική εκτέλεση του έργου.
