Το ερώτημα που απασχολεί πολλούς στην Χαριλάου Τρικούπη είναι αν η δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ της Άννας Διαμαντοπούλου και του Χάρη Δούκα είναι απλώς άλλο ένα επεισόδιο στο μόνιμο beef που έχουν οι δύο τους ή αν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της υποβόσκουσας κρίσης που ταλανίζει το ΠΑΣΟΚ.
Η πραγματικότητα είναι μάλλον δυσοίωνη για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς δεν πρόκειται για δυο στελέχη που έχουν διαφορετικές απόψεις, πράγμα σύνηθες σε ένα μεγάλο κόμμα, αλλά για τους εκπροσώπους των ψυχών του κόμματος, που φαίνεται πως συγκρούονται, καθώς όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές τόσο θα αναδεικνύονται και τα μεγάλα διακυβεύματα της κάλπης.
Το ζητούμενο για την κυρία Διαμαντοπούλου μοιάζει να είναι η συγκρότηση μιας μεταρρυθμιστικής κυβέρνησης με κομβικό ρόλο του ΠΑΣΟΚ, ενώ αντιθέτως για τον κ. Δούκα η κυρίαρχη στόχευση είναι η ήττα του κ. Μητσοτάκη, η οποία εκ των πραγμάτων περνάει μόνο μέσα από τη διαμόρφωση προοδευτικών συνεργασιών.
Υπάρχει, όμως, ένα μεγάλο πρόβλημα, το οποίο η Χαριλάου Τρικούπη δείχνει ότι δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει, για αυτό και η αμήχανη διαρροή που έκανε με αφορμή τη σύγκρουση Διαμαντοπούλου-Δούκα στη λογική του Πόντιου Πιλάτου. Και το πρόβλημα ακούει στο γεγονός ότι το αφήγημα του ΠΑΣΟΚ για νίκη στις εκλογές έστω με μία ψήφο δεν είναι πλέον πειστικό. Και μπορεί κάποια στελέχη με περιορισμένη αίσθηση αυτοσεβασμού να το πιπιλούν με άνεση, όμως όσοι έχουν λίγο παραπάνω κύρος αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να εκτίθεται στα ΜΜΕ και να λένε πράγματα που δεν ακούγονται στοιχειωδώς πειστικά.
Στο πλαίσιο αυτό «κουμπώνουν» οι αντικρουόμενες στρατηγικές του δημάρχου Αθηναίων και της πρώην υπουργού. Ο κ. Δούκας ουσιαστικά λέει ότι μόνο μέσα από τις συνεργασίες μπορεί να υπάρξει πολιτική αλλαγή και όταν λέει συνεργασίες δεν υπάρχει στην πράξη άλλο κόμμα από την ΕΛΑΣ. Αυτό ενεργοποιεί σε ένα μεγάλο μέρος του στελεχικού δυναμικού αλλά και της κομματικής βάσης του ΠΑΣΟΚ τα «αντιΤσιπρικά ανακλαστικά». Ο κ. Δούκας το γνωρίζει για αυτό και το επισημαίνει με πιο προσεχτικό τρόπο, από την άλλη είναι ο πρώτος που άνοιξε αυτή τη συζήτηση!
Την ίδια ώρα, η κυρία Διαμαντοπούλου αντιλαμβάνεται ότι το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να ξεμείνει από αφήγημα, άρα και από στρατηγική στόχευση στην πορεία προς τις εκλογές. Γνωρίζει, ταυτόχρονα, πως αν τώρα το ΠΑΣΟΚ ανοίξει θέμα εκλογικών συνεργασιών, αφήνοντας την οποιαδήποτε χαραμάδα συνεργασίας με την ΝΔ, θα κινδυνεύσει να διαλυθεί, για αυτό και χαρακτήρισε γελοία την οποιαδήποτε συζήτηση για τις μετεκλογικές συνεργασίες.
Όπως και να έχει, ήταν παραπάνω από προφανές πως όσο θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές τόσο η Χαριλάου Τρικούπη θα πιέζεται από τη στιγμή που η στρατηγική του κόμματος έχει μπόλικες ρωγμές. Απλώς τώρα με τη φόρα που έρχεται το κόμμα του κ. Τσίπρα οι ρωγμές έγιναν ρήγμα, για αυτό και επικρατεί τέτοια ένταση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Οι δημοσκοπήσεις μεγιστοποιούν το πρόβλημα και πολλοί ισχυρίζονται πως η κατάσταση δείχνει να μην είναι αναστρέψιμη. Ως τον Σεπτέμβριο θα έχει διαμορφωθεί πλήρως το πολιτικό τοπίο, έστω και αν τα δείγματα που έχουμε και αυτά που έρχονται τις προσεχείς ημέρες είναι μάλλον ενδεικτικά.
Αυτό στην πράξη μπορεί να έχει αποτελέσματα για πολλά κορυφαία στελέχη, αν όχι στην πρώτη, όσο στην δεύτερη κάλπη. Για παράδειγμα, αν το ΠΑΣΟΚ πάρει την κατιούσα, μόνο σίγουρες δεν θα είναι οι έδρες στην Α’ Αθηνών και στην Ανατολική Αττική, που εκλέγονται ο Παύλος Γερουλάνος και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, δυο στελέχη που είναι βέβαιο ότι θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο την επομένη των εκλογών. Μπορεί όλα αυτά να μοιάζουν κάπως πρόωρα, αλλά είναι αποτέλεσμα των συζητήσεων που ήδη γίνονται στις κομματικές συνάξεις και στα πράσινα τραπεζώματα. Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά τα αντιλαμβάνεται ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος μοιάζει εσχάτως να έχει περιορίσει αισθητά τον κύκλο των συνομιλητών, κάτι που προκαλεί ανησυχία ακόμα και σε στελέχη που είναι κοντά του.
