Το κυβερνητικό σχέδιο προβλέπει κούρεμα της υπερβάλλουσας οφειλής λόγω της αλλαγής στην ισοτιμία, αναπροσαρμογή βάσει επιτοκιακών διαφορών και νέα σύμβαση για την αναχρηματοδότηση της υπολειπόμενης οφειλής σε ευρώ.
Οι συζητήσεις μεταξύ του οικονομικού επιτελείου και των τραπεζών βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, με τις σχετικές ανακοινώσεις να αναμένονται σύντομα. Η διευθέτηση του ζητήματος είναι «επείγουσα», καθώς οι τράπεζες επιθυμούν να μειώσουν τον όγκο των κόκκινων δανείων, ενώ οι αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλες χώρες ασκούν πίεση για διευθέτηση. Επίσης, η εκδίκαση των συλλογικών αγωγών, προγραμματισμένη για τον Δεκέμβριο του 2025, εντείνει την ανάγκη επίλυσης.
Η προτεινόμενη λύση περιλαμβάνει σημαντική μείωση του ποσού που οφείλουν οι δανειολήπτες, ώστε να αντισταθμιστεί η αλλαγή της ισοτιμίας ευρώ - ελβετικού φράγκου. Από την περίοδο 2006-2008, όταν 1 ευρώ αντιστοιχούσε σε 1,60-1,65 ελβετικά φράγκα, η ισοτιμία έχει μειωθεί σήμερα στο 0,94 ελβετικά φράγκα. Αυτή η αλλαγή, που πολλαπλασίασε το αρχικό κεφάλαιο των δανείων, θα αντιμετωπιστεί με διαγραφή της προσαύξησης λόγω ισοτιμίας, εφόσον δεν ξεπερνά το αρχικό κεφάλαιο του δανείου. Η ρύθμιση αυτή ευνοεί ιδιαίτερα τους δανειολήπτες που βρίσκονται κοντά στην εξόφληση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μετά τη διαγραφή, θα ακολουθήσει πρόταση για νέα χρηματοδότηση της οφειλής, βασισμένη σε προσομοίωση της εξυπηρέτησης του δανείου σαν να ήταν εξ αρχής σε ευρώ. Οι τόκοι θα υπολογιστούν με βάση το Euribor αντί για το LIBOR ή το SARON, τα οποία ισχύουν για το ελβετικό φράγκο. Αυτή η αναπροσαρμογή θα επιφέρει προσθήκη της διαφοράς στους τόκους στο υπόλοιπο της οφειλής, εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση των δανειοληπτών. Με την οφειλή αποτιμημένη πλέον σε ευρώ, οι τράπεζες θα προχωρούν σε κλείσιμο του παλιού δανείου και θα προτείνουν νέα σύμβαση για την εξόφληση του υπολοίπου.
Οι όροι των νέων δανείων θα ποικίλλουν ανάλογα με το πιστωτικό προφίλ και τις ανάγκες του κάθε δανειολήπτη. Η προτεινομένη λύση δεν θα αφορά σε όσους έχουν αποπληρώσει ή αποδεχθεί παλαιότερες ρυθμίσεις, γεγονός που προκαλεί δυσαρέσκεια.
Παράδειγμα
Ένα δάνειο ύψους 100.000 ευρώ που χορηγήθηκε το 2007, όταν η ισοτιμία ευρώ - ελβετικού φράγκου ήταν περίπου 1,60, έχει αυξηθεί σε 180.000 ευρώ λόγω της σημερινής ισοτιμίας που βρίσκεται στο 0,94. Σύμφωνα με το σχέδιο, το ποσό που αντιστοιχεί στην αύξηση λόγω της αλλαγής ισοτιμίας, δηλαδή 80.000 ευρώ, θα διαγραφεί, υπό την προϋπόθεση ότι δεν ξεπερνά το αρχικό κεφάλαιο δανεισμού. Αντίστοιχα, αν το δάνειο είχε φτάσει τα 240.000 ευρώ, η μείωση θα περιοριστεί στα 140.000 ευρώ, με βάση τους περιορισμούς των εποπτικών Αρχών.
Ας υποθέσουμε ότι ο ίδιος δανειολήπτης πλήρωσε συνολικά 10.000 ευρώ σε τόκους, καθώς το δάνειο είχε χαμηλό επιτόκιο λόγω του LIBOR. Με τη νέα πρόταση, θα γίνει προσομοίωση σαν να είχε ληφθεί το δάνειο σε ευρώ, όπου το επιτόκιο Euribor είναι υψηλότερο. Αν υπολογιστεί ότι σε αυτή την περίπτωση θα πλήρωνε 15.000 ευρώ σε τόκους, η διαφορά των 5.000 ευρώ θα προστεθεί στο υπόλοιπο της οφειλής. Έτσι, το νέο χρέος θα διαμορφωθεί στα 105.000 ευρώ.
Αφού διαγραφούν οι αυξήσεις λόγω ισοτιμίας και προστεθεί η διαφορά των επιτοκίων, το υπόλοιπο της οφειλής θα αποτιμηθεί σε ευρώ. Σε αυτό το παράδειγμα, το νέο υπόλοιπο των 105.000 ευρώ θα μετατραπεί σε νέο δάνειο με ευνοϊκότερους όρους. Η διάρκεια αποπληρωμής και το επιτόκιο θα διαφέρουν ανάλογα με το πιστωτικό προφίλ του δανειολήπτη. Αν συμφωνηθεί νέα διάρκεια 15 ετών με επιτόκιο 3%, η μηνιαία δόση θα είναι περίπου 724 ευρώ, εξασφαλίζοντας σταθερότητα για τον δανειολήπτη.
