Η πέμπτη μετα-μνημονιακή αξιολόγηση της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαιώνει τη θετική οικονομική πορεία της χώρας, με ανάπτυξη 2,1% το πρώτο εξάμηνο του 2024, μείωση του δημόσιου χρέους και προβλεπόμενα πρωτογενή πλεονάσματα έως το 2026. Παρά τη σταθερή πρόοδο, προκλήσεις παραμένουν, όπως οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, η καθυστέρηση στη διαχείριση κόκκινων δανείων και οι οφειλές στα δημόσια νοσοκομεία.
Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύθηκε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η ελληνική οικονομία κατέγραψε ανάπτυξη 2,1% κατά το πρώτο εξάμηνο του 2024. Η θετική αυτή πορεία αποδίδεται κυρίως στις επενδύσεις που υποστηρίζονται από ευρωπαϊκά κονδύλια, στο μειούμενο κόστος δανεισμού και στην αυξημένη ιδιωτική κατανάλωση. Οι παράγοντες αυτοί αναμένεται να συνεχίσουν να τροφοδοτούν την ανάπτυξη έως το 2026, αν και η αύξηση των εισαγωγών λόγω επενδυτικής δραστηριότητας προβλέπεται να περιορίσει τη συμβολή των εξαγωγών στην καθαρή ανάπτυξη.
Η αγορά εργασίας παρουσιάζει επίσης βελτίωση, με την ανεργία να μειώνεται σταθερά, αν και με πιο αργούς ρυθμούς. Η Επιτροπή αποδίδει τη βραδύτητα αυτή σε διαρθρωτικά προβλήματα, όπως η αναντιστοιχία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης εργασίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σε δημοσιονομικό επίπεδο, η Ελλάδα σημειώνει σημαντική πρόοδο, καθώς το δημοσιονομικό έλλειμμα προβλέπεται να μετατραπεί σε πλεόνασμα το 2026.
Τα πρωτογενή πλεονάσματα αναμένεται να φτάσουν το 2,5% του ΑΕΠ το 2024 και το 2025, αυξανόμενα στο 3,2% το 2026, γεγονός που ενισχύει τη βιωσιμότητα του χρέους. Το δημόσιο χρέος, αν και παραμένει υψηλό, προβλέπεται να μειωθεί από το 163,9% του ΑΕΠ το 2023 στο 146,8% το 2025, εξέλιξη που θεωρείται ενθαρρυντική.
Στον τραπεζικό τομέα, η Επιτροπή σημειώνει τη μείωση του ποσοστού των μη εξυπηρετούμενων δανείων στο 6,7%, επισημαίνοντας ωστόσο καθυστερήσεις στην επίλυση προβλημάτων, όπως τα νομικά εμπόδια για τις εταιρείες διαχείρισης δανείων και η δημιουργία φορέα διαχείρισης κατοικιών από πτωχευμένα νοικοκυριά.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου παρουσιάζουν μείωση, ωστόσο εντοπίζονται καθυστερήσεις, κυρίως στις εφάπαξ συντάξεις και στις υποχρεώσεις των δημοσίων νοσοκομείων. Παρά τη λειτουργία της Κεντρικής Αρχής Προμηθειών Υγείας, τα νοσοκομεία εξακολουθούν να συσσωρεύουν οφειλές, αν και με βραδύτερο ρυθμό.
