Στο πλαίσιο αυτό ανοίγει ένας πολύ χρήσιμος διάλογος για τις προκλήσεις που ορθώνονται ενώπιον των ΜμΕ μέσα στην ευρωπαϊκή κοινότητα και τον τρόπο που αυτές μπορούν να αντιμετωπισθούν.
Υπάρχουν τέσσερις θεματικές ενότητες, ως προς τις οποίες οι ευρωπαϊκές ΜμΕ οφείλουν να τοποθετηθούν προκειμένου να χαράξουν τη νέα πορεία τους σε μια Ευρώπη που αλλάζει.
Πρώτον, σχετικά με την ενιαία αγορά και το χάσμα Ανατολής-Δύσης. Χρειάζεται να διευκρινήσουμε εάν μια ισορροπημένη και ανοικτή αγορά για τις ΜμΕ πρέπει να είναι στόχος όλων των περιφερειών της Ευρώπης και βεβαίως πώς θα επιτευχθεί καλύτερη ισορροπία προς το κοινό συμφέρον των δυο πλευρών. Πιο συγκεκριμένα, είναι ανάγκη να διερευνηθεί ο βαθμός επίδρασης των οικονομικών και κοινωνικών εντάσεων στη δημιουργία εμποδίων στην ενιαία αγορά και στην περίπτωση που αυτός αποδειχθεί σημαντικός να διαμορφώσουμε λύσεις που να μπορούν να άρουν τα εμπόδια αυτά. Να δούμε τις συνθήκες ανταγωνισμού που επικρατούν στην Ένωση και να διασφαλίσουμε ότι οι υφιστάμενοι κανόνες εφαρμόζονται.
Δεύτερον, σχετικά με την κοινωνική πολιτική και τον πυλώνα των κοινωνικών δικαιωμάτων. Χρειάζεται μια κοινή στάση από τις ΜμΕ εάν θέλουμε ή όχι την ανάπτυξη της κοινωνικής διάστασης της Ευρώπης, ακόμη κι αν αυτή επιφέρει πρόσθετο κόστος για εμάς. Να απαντήσουμε με νηφαλιότητα και ψυχραιμία, καθώς παρατηρήθηκαν διαφωνίες ως προς την τελευταία πρωτοβουλία της Επιτροπής για την ενίσχυσή της πρόσβαση στην κοινωνική προστασία των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των αυτοαπασχολούμενων, των ελεύθερων επαγγελματιών, των αυτόνομων εργαζομένων, των εργαζομένων στη συνεργατική οικονομία κλπ. Βεβαίως, οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι κοινωνίες μας ύστερα από την παρατεταμένη κρίση και τις ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί στο νέο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Με άλλα λόγια, αλλιώς χρειάζεται να θωρακιστούν οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας σήμερα στις κοινωνίες που χειμάζονται από την κρίση σε σχέση με όσα θεωρούσαμε στο παρελθόν, καθώς άλλωστε αλλάζει και το εννοιολογικό υπόβαθρο του όρου «εργαζόμενος» υπό τις παρούσες τεχνολογικές εξελίξεις.
Τρίτον, να δούμε εξαρχής τη δημοσιονομική πολιτική που ασκείται εντός Ένωσης και το υφιστάμενο χάσμα Βορρά-Νότου. Ποια είναι η ισορροπία μεταξύ της ανάγκης για δημοσιονομική πειθαρχία και της ανάγκης για επενδύσεις και πώς πρέπει να ανταποκριθούμε στο αίτημα για μεγαλύτερη οικονομική αλληλεγγύη.
Τέταρτον, σχετικά με την παγκοσμιοποίηση. Οι τεχνολογικές εξελίξεις διευκολύνουν το άνοιγμα των επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά.
Ελλοχεύουν ωστόσο κίνδυνοι για τους οποίους οι ΜμΕ χρειάζεται να είναι ενημερωμένες για την κατάλληλη θωράκισή τους.
Ολα τα παραπάνω ζητήματα και πολλά ακόμη διεκδικούν απαντήσεις από τους μικρομεσαίους της ευρωπαϊκής αγοράς. Απαντήσεις που θα διαμορφώσουν τη νέα κατεύθυνση που θέλουν να δώσουν οι ΜμΕ στην Ένωση. Το Ινστιτούτο της ΕΣΕΕ ήδη έχει αρχίσει την επεξεργασία τους για να δώσει πριν τον Σεπτέμβριο τις σωστές απαντήσεις αναφορικά με τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ώστε να συμπεριληφθούν στο σύνολο των απαντήσεων της UEAPME προς την ΕΕ.
