Ο οικονομολόγος της Eurobank εκτίμησε επίσης ότι η ελληνική οικονομία θα πρέπει να αναπτύσσεται με μέσο ετήσιο ρυθμό της τάξης του 3,3% για να επιστρέψει το πραγματικό ΑΕΠ στα προ κρίσης επίπεδα, δηλαδή του 2007, σε 10 χρόνια από σήμερα. Αν όμως η οικονομία πετύχει πιο «λογικούς» ρυθμούς, όπως για παράδειγμα 2% ετησίως, θα χρειαστούν 15 χρόνια για να επιστρέψουμε στα προ κρίσης επίπεδα, ενώ με ανάπτυξη 1,5% η επιστροφή τοποθετείται σε 20 χρόνια από σήμερα.
Όπως εκτιμάται στην μελέτη, η πρωτόγνωρη ύφεση που βίωσε η Ελλάδα τα προηγούμενα έτη δύναται να χαρακτηριστεί και ως μια περίοδος σημαντικής, και σε σημαντικό βαθμό αναπόφευκτης, προσαρμογής, με την εξάλειψη των μεγάλων μακροοικονομικών ανισορροπιών του παρελθόντος να θέτει τις βάσεις για την μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο υπόδειγμα οικονομικής ανάπτυξης που θα στηρίζεται στην εξωστρέφεια και στις επενδύσεις, αναφέρεται στην μελέτη.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο έχει επιτευχθεί μόνον μερικώς. Το μερίδιο των εξαγωγών ως ποσοστό του ΑΕΠ ενισχύθηκε από 19,0% το 2009 στο 30,2% το 2016. Πάρα ταύτα εξακολουθεί να παραμένει αρκετά χαμηλότερο σε σχέση με το αντίστοιχο μέγεθος στην Ευρωζώνη (45,7%). Επιπρόσθετα, ο λόγος των επενδύσεων παγίων ως προς το ΑΕΠ συρρικνώθηκε από 26,0% το 2007 στο 11,4% το 2016 (Ευρωζώνη 20,1%). Η αύξηση του ρυθμού των επενδύσεων - αναγκαία συνθήκη για την είσοδο της χώρας σε ένα μονοπάτι ανάκαμψης - έχει ως βασική προϋπόθεση την εισροή κεφαλαίων από την αλλοδαπή, υπό τη μορφή άμεσων ξένων επενδύσεων, αλλά και την ενίσχυση της εγχώριας αποταμίευσης. τονίζεται στην μελέτη.
Επιπροσθέτως, η ιδιωτική κατανάλωση ως ποσοστό του ΑΕΠ (70,5% το 2016) συνεχίζει να βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα τόσο σε σχέση με το μέσο ευρωπαϊκό όρο (56,0%) όσο και σε σύγκριση με τα αντίστοιχα προ-κρίσης επίπεδα (64,8% το 2007).
Δεδομένων των υφιστάμενων περιορισμών της παρούσας οικονομικής συγκυρίας (π.χ. ανεπαρκής εγχώρια αποταμίευση), η βιώσιμη ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά στην εγχώρια ζήτηση. Αντιθέτως, απαιτείται σημαντική ενίσχυση του εξαγωγικού της προσανατολισμού μέσω διαθρωτικών μεταρρυθμίσεων και πολιτικών που θα στοχεύουν στην τόνωση της παραγωγικότητας και της εξωστρέφειας, εκτιμά επίσης η μελέτη.
Κρήτη: Συνεισφορά στο εθνικό προϊόν και την εξαγωγική δραστηριότητα
Σε όρους ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας, οι τομείς με τη μεγαλύτερη βαρύτητα στην Κρήτη είναι το εμπόριο, οι μεταφορές και οι υπηρεσίες που συνδέονται με τον τουρισμό, ενώ ακολουθούν ο δημόσιος τομέας, οι υπηρεσίες διαχείρισης ακίνητης περιουσίας, η μεταποίηση, η γεωργία και οι κατασκευές
Η εικόνα διαφοροποιείται ελαφρώς ως προς την απασχόληση όπου στην πρώτη θέση έρχονται μεν το εμπόριο, οι μεταφορές και οι υπηρεσίες που συνδέονται με τον τουρισμό και ακολουθούν ο δημόσιος τομέας, αλλά τις επόμενες θέσεις καταλαμβάνουν η γεωργία και οι κατασκευές
Η ανεργία στην Κρήτη, όπως και στο σύνολο της Ελλάδας, είναι ιδιαιτέρως υψηλή και έφτασε το 2016 στο 22,6% έχοντας αυξηθεί 16,2 ποσοστιαίες μονάδες από το 2008. Ταυτόχρονα αυξήθηκε σημαντικά το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων από 28,0% το 2008 σε 56,2% το 2016
Πάντως, πρέπει να επισημανθεί ότι το ανθρώπινο δυναμικό της Κρήτης είναι υψηλού μορφωτικού επιπέδου καθώς βρίσκεται πάνω από το μ.ο. της Ελλάδας σε πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και 3η πανελλαδικά σε κατόχους διδακτορικού και μεταπτυχιακού τίτλου
Οι εξαγωγές αγαθών της Κρήτης εστιάζονται κυρίως στα λάδια και λίπη και δευτερευόντως στα τρόφιμα και ζώα ζωντανά και στα χημικά προϊόντα. Σε επίπεδο νομών την 1η θέση ως προς το επίπεδο των εξαγωγών αγαθών κατέχει ο Ν. Ηρακλείου ενώ ακολουθούν ο Ν. Χανίων, ο Ν. Λασιθίου και ο Ν. Ρεθύμνου.
Όσον αφορά τις εξαγωγές υπηρεσιών της Κρήτης, κεντρικό ρόλο έχει ο τουρισμός καθώς το νησί αποτελεί τον πιο δημοφιλή ελληνικό τουριστικό προορισμό. Η Κρήτη απολαμβάνει σταθερά τις υψηλότερες αφίξεις αλλοδαπών τουριστών και την υψηλότερη πληρότητα σε σχέση με κάθε άλλη περιφέρεια ενώ το 2017 αναμένεται να είναι άλλη μία πολύ καλή χρονιά
