Το δημοσίευμα παραθέτει πλήθος έργων τα οποία υλοποιήθηκαν και υλοποιούνται με τη συνδρομή και τη χρηματοδότηση της ΕΕ, δίνοντας και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από την Κρήτη. «Ψηλά πάνω από τη μακριά, όμορφη παραλία του Ρεθύμνου βρίσκονται τα κτίρια του εργοστασίου παραγωγής αλλαντικών Creta Farms, τον ιδιοκτήτη του οποίου δύσκολα μπορεί να ξεπεράσει κανείς σε ό,τι αφορά τον ενθουσιασμό του για την Ευρώπη». Όπως σημειώνεται, εκεί αναπτύχθηκε μια μέθοδος εξαγωγής του χοιρινού λίπους από τα αλλαντικά και αντικατάστασής του από ελαιόλαδο. Η μεγάλη ζήτηση για τα προϊόντα της εταιρείας στην αυστραλιανή αγορά απαιτούσε ταχεία ανάπτυξη της μονάδας. Έτσι η Creta Farms εντάχθηκε στο επενδυτικό σχέδιο «Γιούνκερ», λαμβάνοντας δάνεια 15 εκατομμυρίων ευρώ. «Χωρίς αυτά τα χρήματα, λέει ο πρόεδρος της εταιρείας Μάνος Δομαζάκης, (?), δεν θα μπορούσε να καλυφθεί η ζήτηση και οι σχεδόν 700 θέσεις εργασίας γρήγορα θα απειλούνταν. Και 700 θέσεις εργασίας στο Ρέθυμνο της Κρήτης είναι ένας ολόκληρος κόσμος», αναφέρει χαρακτηριστικά το Spiegel.
«Είναι η ΕΕ ένα τερατούργημα μακριά από τον πολίτη; Ανίκανη για μια πολιτική που να βελτιώνει τη ζωή (σ.σ. των πολιτών); Ναι. Και όχι! Πανευρωπαϊκά διοχετεύονται χρήματα από τις Βρυξέλλες σε χιλιάδες ιδέες και έργα. Γιατί δεν το καταλαβαίνει κανείς;» διερωτάται ο αρθρογράφος του εκτενούς αφιερώματος του Spiegel, υπενθυμίζοντας ότι τον φετινό Απρίλιο συμπληρώνονται 60 χρόνια από την υπογραφή των Συνθηκών της Ρώμης, από τις οποίες προέκυψε εν συνεχεία η ΕΕ. «Ωστόσο σε πολλές περιοχές θα κυριαρχήσει το αίσθημα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να γιορτάσει κανείς. Εδώ και χρόνια κοπάζει ο άνεμος του ευρωπαϊκού εγχειρήματος και φαίνεται σαν να μπορεί να βρει κανείς πλειοψηφίες στην κοινωνία και στα μέσα ενημέρωσης που να υποστηρίζουν την άποψη ότι η ΕΕ ανήκει στη χωματερή της Ιστορίας. (?) Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει το καλά επεξεργασμένο κλισέ», σχολιάζει το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού.
