Ο αγωγός που συνδέει τα διυλιστήρια της HELLENIQ ENERGY στη Θεσσαλονίκη με τη Βόρεια Μακεδονία έλαβε εκ νέου άδεια λειτουργίας από τις αρχές της γειτονικής χώρας, σηματοδοτώντας την επανενεργοποίηση μιας ενεργειακής υποδομής που παρέμενε αδρανής για δέκα χρόνια. Την εξέλιξη , που αποτελεί ορόσημο για την εισηγμένη, ανακοίνωσε χθες ο Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου HELLENIQ ENERGY, Ανδρέας Σιάμισιης. Η άδεια χορηγήθηκε από τη ρυθμιστική αρχή ενέργειας της Βόρειας Μακεδονίας στην εταιρεία ΒΑΡΔΑΞ, στην οποία η HELLENIQ ENERGY κατέχει ποσοστό 80% και η κρατική NAVTOVOD το υπόλοιπο 20%. Είχαν προηγηθεί οι εγκρίσεις του τεχνικού και λειτουργικού κανονισμού του αγωγού, καθώς και της μεθοδολογίας προσδιορισμού της ανώτατης τιμής μεταφορικού έργου. Με την επαναλειτουργία, η HELLENIQ ENERGY αποκτά τη δυνατότητα να προμηθεύει πετρελαϊκά προϊόντα στη γειτονική αγορά μέσω του αγωγού, ενισχύοντας παράλληλα τις προοπτικές τροφοδοσίας και άλλων χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, σε μια περίοδο που εντείνονται οι προσπάθειες υποκατάστασης ρωσικού αργού. Ο αγωγός, μήκους 213 χιλιομέτρων, κατασκευάστηκε το 2002 για τη μεταφορά αργού από τη Θεσσαλονίκη στο διυλιστήριο της ΟΚΤΑ στα Σκόπια, επίσης ιδιοκτησίας της HELLENIQ ENERGY. Η λειτουργία του διακόπηκε το 2013, όταν τα τότε ΕΛΠΕ αποφάσισαν τη μετατροπή του διυλιστηρίου σε αποθηκευτικό και διαμετακομιστικό κόμβο για τα Δυτικά Βαλκάνια, προωθώντας παράλληλα την αλλαγή χρήσης του αγωγού ώστε να μεταφέρει προϊόντα αντί αργού. Οι απαιτούμενες αδειοδοτήσεις όμως καθυστέρησαν, αφήνοντας το έργο σε εκκρεμότητα. Στις καθυστερήσεις προστέθηκε από το 2020 η διένεξη για αποζημιώσεις που διεκδικούσε η HELLENIQ ENERGY από τη Βόρεια Μακεδονία, κατηγορώντας την για αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων σχετικά με την αγορά τουλάχιστον 500.000 τόνων πετρελαίου ετησίως την περίοδο 2008–2011. Η εκκρεμότητα αυτή έκλεισε αισίως, με το ποσό των 32 εκατ. ευρώ να επιδικάζεται υπέρ της ελληνικής εταιρείας από το Διαιτητικό Δικαστήριο.
Η αποθήκευση CO₂ στον Πρίνο
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη δέσμευση, χρήση, μεταφορά και αποθήκευση CO₂, που βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση, ανοίγει ουσιαστικά τον δρόμο για την υλοποίηση του έργου γεωλογικής αποθήκευσης στον Πρίνο Καβάλας. Για πρώτη φορά θεσπίζεται ένα ολοκληρωμένο και λειτουργικό πλαίσιο κανόνων, καλύπτοντας το θεσμικό κενό που μέχρι σήμερα καθυστερούσε την αδειοδότηση και χρηματοδότηση τέτοιων επενδύσεων. Οι ρυθμίσεις κρίνονται κομβικές για το project της EnEarth, θυγατρικής της Energean, που φιλοδοξεί να δημιουργήσει το πρώτο μεγάλο ελληνικό κέντρο αποθήκευσης CO₂. Το νομοσχέδιο καθορίζει τις διαδικασίες αδειοδότησης, τις απαιτούμενες μελέτες, τις ευθύνες παρακολούθησης και το λειτουργικό πλαίσιο μιας μονάδας αποθήκευσης, θέτοντας τις βάσεις για την ανάπτυξη μιας νέας κρίσιμης υποδομής ενεργειακής μετάβασης. Ορίζει επίσης την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων (ΕΔΕΥΕΠ) ως την αρμόδια αρχή που θα ελέγχει κάθε στάδιο – από την εξερεύνηση μέχρι και τη λειτουργία των υποδομών. Για την EnEarth, η θεσμοθέτηση αυτού του πλαισίου είναι καθοριστική. Η εταιρεία έχει ήδη ολοκληρώσει την εξερεύνηση του πεδίου, έχει υποβάλει αίτηση για άδεια αποθήκευσης και είναι πλέον σε θέση να διεκδικήσει επίσημα την εκμετάλλευση του χώρου. Το νομοσχέδιο μάλιστα προβλέπει ότι όποιος έχει κάνει την έρευνα –στη συγκεκριμένη περίπτωση η EnEarth– έχει προτεραιότητα στην αδειοδότηση, εφόσον πληροί τις τεχνικές και οικονομικές προϋποθέσεις. Ένα δεύτερο μεγάλο όφελος για το project αφορά τη χρηματοδότηση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί τέτοιου τύπου υποδομές μόνο όταν το κράτος έχει θεσπίσει πλήρεις κανόνες για την ασφάλεια, στην παρακολούθηση και τη λειτουργία τους. Το νομοσχέδιο καλύπτει αυτές τις απαιτήσεις, δίνοντας έτσι στον Πρίνο τη δυνατότητα να ενταχθεί στα ευρωπαϊκά προγράμματα στήριξης. Αυτό είναι κρίσιμο, δεδομένου ότι το έργο –συνολικής αξίας άνω του 1 δισ. ευρώ– δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς ισχυρή ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Τέλος, το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο θέτει και τους κανόνες για τη μεταφορά CO₂ από άλλες βιομηχανίες, για την τιμολόγηση των υπηρεσιών αποθήκευσης και για την πρόσβαση τρίτων στις υποδομές, εξασφαλίζοντας ότι η αποθήκη θα μπορεί να λειτουργήσει ως βιομηχανικός κόμβος και όχι ως κλειστό σύστημα.
Κρατικοδίαιτος καπιταλισμός
Το προαναφερόμενο νομοσχέδιο για τη δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα διαμορφώνει ένα πλαίσιο που, παρά την «περιβαλλοντικό επίχρισμα» , αποτελεί μια ακόμη εκδοχή κρατικοδίαιτου καπιταλισμού. Τα άρθρα 37 έως 39 του νομοσχεδίου προβλέπουν κρατικές ενισχύσεις τόσο προς τις βιομηχανίες που εκπέμπουν CO₂ όσο και προς τις εταιρείες που θα κατασκευάσουν και θα λειτουργήσουν τις υποδομές αποθήκευσης, δημιουργώντας ένα σύστημα όπου το κράτος καλείται να αναλαμβάνει κρίσιμα κομμάτια του ρίσκου. Στο άρθρο 37 θεσπίζεται ένας μηχανισμός που επιτρέπει στο Δημόσιο να αποζημιώνει τους ρυπογόνους κλάδους όταν η τιμή των δικαιωμάτων εκπομπών στην ευρωπαϊκή αγορά είναι χαμηλή. Αν η τιμή του άνθρακα πέσει, το κράτος αναλαμβάνει ένα μέρος της διαφοράς ώστε οι επιχειρήσεις να συνεχίσουν να επενδύουν στη δέσμευση CO₂. Με άλλα λόγια, όταν η αγορά θα αποφασίζει πως το κόστος της πράσινης μετάβασης δεν συμφέρει, το κράτος θα παρεμβαίνει για να κρατήσει το επιχειρηματικό σχέδιο ζωντανό. Αν οι τιμές ανέβουν, προβλέπεται επιστροφή χρημάτων (clawback), αν και ιστορικά τέτοιοι μηχανισμοί επιστροφών λειτουργούν με χαμηλή ταχύτητα προς όφελος του Δημοσίου. Το άρθρο 38 επεκτείνει την ίδια λογική και στις εταιρείες που θα φτιάξουν τα δίκτυα μεταφοράς και τους χώρους αποθήκευσης CO₂. Το κράτος θα μπορεί να καλύπτει τα χρηματοδοτικά κενά των έργων τους, ακόμη και σε υποδομές που θα λειτουργούν ιδιωτικές εταιρείες. Το νομοσχέδιο προβλέπει και εδώ μηχανισμό clawback, αλλά δεν αποσαφηνίζει πώς και πότε θα ενεργοποιείται, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο σημαντικών επιδοτήσεων σε επενδύσεις που σε άλλες συνθήκες θα θεωρούνταν καθαρά ιδιωτικού ρίσκου. Το άρθρο 39 ολοκληρώνει την εικόνα, δημιουργώντας έναν Ειδικό Λογαριασμό CCS μέσα στον οποίο θα συγκεντρώνονται και θα διανέμονται δημόσιοι πόροι, πρόστιμα, παράβολα και επιστροφές. Από αυτόν τον λογαριασμό το κράτος θα πληρώνει τόσο τις ενισχύσεις προς τις βιομηχανίες όσο και τις επιδοτήσεις για τις υποδομές αποθήκευσης, αλλά και τα λειτουργικά έξοδα της ΕΔΕΥΕΠ. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα σχήμα ρυθμίσεων που θυμίζει περισσότερο την παραδοσιακή ελληνική συνταγή κρατικοδίαιτης ανάπτυξης παρά μια ανταγωνιστική και διαφανή «πράσινη» οικονομία.
Η Aegean και η Atcom
Στα οικονομικά αποτελέσματα 9μήνου 2025 που δημοσιοποίησε χθες η Aegean Airlines ενσωματώθηκε για πρώτη φορά πλήρως η κατά 100% θυγατρική ICT, που κατέχει το σύνολο της εταιρείας Atcom. Στο 9μηνο τα έσοδα της Atcom ανήλθαν σε 9,8 εκατ. ευρώ, ενώ τα κέρδη προ φόρων διαμορφώθηκαν στα 0,9 εκατ. ευρώ. Η πλήρης ενοποίηση είχε επίδραση 6,9 εκατ. ευρώ στα λοιπά έσοδα και 8,9 εκατ. ευρώ στο κόστος των ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων, εξέλιξη που αποδίδεται στον διαφοροποιημένο χρονισμό αναγνώρισης ενδοομιλικών συναλλαγών μεταξύ των εταιρειών του ομίλου. Σε σύγκριση με τα μεγέθη της Aegean Airlines στο 9μηνο —κύκλος εργασιών 1,43 δισ. ευρώ, EBITDA 356,6 εκατ. ευρώ και καθαρά κέρδη 148 εκατ. ευρώ— η συνεισφορά της Atcom κρίνεται ουσιαστικά αμελητέα, χωρίς ουσιαστική επίδραση στη συνολική εικόνα της εταιρείας.
Άμυνα σε επιθέσεις DDoS
Προ ημερών η Atcom υπέγραψε σύμβαση με την Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας για την παροχή εξελιγμένων υπηρεσιών προστασίας διαδικτυακών εφαρμογών και διεπαφών προγραμματισμού εφαρμογών (API). Η σύμβαση συνολικού ύψους 718.580 ευρώ (με ΦΠΑ), αφορά υπηρεσίες Web Application Protection και Advanced Security Management, με στόχο την ενίσχυση της άμυνας του Δημοσίου απέναντι σε επιθέσεις τύπου DDoS και επιθέσεις σε επίπεδο εφαρμογής. Η διάρκεια της σύμβασης είναι δέκα μήνες από την ψηφιακή υπογραφή της, με δυνατότητα παράτασης έως και το 50% του αρχικού χρόνου σε ειδικές περιπτώσεις. Η πληρωμή προς τον ανάδοχο θα πραγματοποιηθεί σε δύο στάδια: 25% μετά την ενεργοποίηση των υπηρεσιών και 75% με την ολοκλήρωση του έργου και την οριστική παραλαβή.
Η Optima Bank
Το ποσοστό των επισφαλών δανείων της Optima Bank ανέρχεται στο 1,43% του συνολικού χαρτοφυλακίου δανείων. Σύμφωνα με τα στοιχεία των οικονομικών καταστάσεων 9μηνου 2025 τα δάνεια που ταξινομούνται στο Stage 3 του ΔΠΧΑ 9, δηλαδή όσα θεωρούνται προβληματικά ή σε κατάσταση αθέτησης, ανήλθαν σε 63,4 εκατ. ευρώ, την ώρα που το συνολικό μικτό χαρτοφυλάκιο δανείων διαμορφώθηκε στα 4,43 δισ. ευρώ. Παρά το γεγονός ότι το ποσοστό των επισφαλειών παραμένει χαμηλό σε σχέση με τον τραπεζικό κλάδο, η αύξηση των δανείων υψηλού κινδύνου που καταγράφηκε στο 9μηνο αποτελεί ένδειξη πίεσης στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου. Τα δάνεια που θεωρούνται αυξημένου κινδύνου (Stage 2) ή ήδη προβληματικά (Stage 3) αυξήθηκαν αισθητά, κυρίως στις επιχειρήσεις. Στις μικρομεσαίες εταιρείες, οι προβλέψεις για δάνεια που βρίσκονταν στο Stage 3 σχεδόν διπλασιάστηκαν μέσα σε έναν χρόνο, ανεβαίνοντας στα 20,4 εκατ. ευρώ από 10,8 εκατ. ευρώ. Αύξηση σημειώθηκε και στα δάνεια μεγάλων επιχειρήσεων, όπου οι προβλέψεις έφτασαν τα 5,5 εκατ. ευρώ έναντι 4,1 εκατ. ευρώ στο τέλος του 2024.
Η Quality and Reliability
Η Quality and Reliability προχώρησε σε συμπληρωματική ενημέρωση σχετικά με τις πρόσφατες εξαγορές των Systecom, SquareDev και Alexander Moore, ρίχνοντας φως στα χρονοδιαγράμματα και στους όρους πρόσθετων πληρωμών (earn-out) που συνοδεύουν τις δύο από τις τρεις συμφωνίες. Για τη Systecom, εταιρεία που δραστηριοποιείται στον χώρο της κυβερνοασφάλειας, η συμφωνία προβλέπει δυνατότητα εξαγοράς του υπολειπόμενου 40% έως το 2028. Το τελικό τίμημα θα προκύψει βάσει του μέσου όρου EBITDA και κύκλου εργασιών των δύο τελευταίων ετών που θα προηγηθούν της άσκησης του σχετικού δικαιώματος, μοντέλο το οποίο συνδέει άμεσα την αποτίμηση της εταιρείας με τις πραγματικές επιδόσεις της. Αντίθετα, για τη SquareDev, που ειδικεύεται σε λύσεις τεχνητής νοημοσύνης, δεν προβλέπεται κανένας μηχανισμός earn-out, καθώς το τίμημα έχει οριστικοποιηθεί χωρίς πρόσθετες εξαρτημένες πληρωμές. Στην περίπτωση της Alexander Moore, εταιρείας υλοποίησης και υποστήριξης λύσεων ERP, η συμφωνία περιλαμβάνει ενδεχόμενη πρόσθετη καταβολή έως 300.000 ευρώ. Η πληρωμή αυτή θα ενεργοποιηθεί μόνο αν επιτευχθούν συγκεκριμένοι στόχοι τζίρου και κερδοφορίας για το 2026, στοιχείο που δημιουργεί επιπλέον κίνητρα για τη διοίκηση και τους μετόχους μειοψηφίας ως προς την επίτευξη των επιχειρηματικών στόχων.
Ο «γκουρού» της Αγιουρβέδα
Παραμένουμε στην Quality and Reliability, καθώς παρατηρήσαμε πως στο ΓΕΜΗ δεν έχει ακόμη δηλωθεί η πρόσφατη παραίτηση από το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας του ανεξάρτητου μη εκτελεστικού μέλους, Paras Barot, ενώ δεν έχει υπάρξει σχετική αλλαγή και στο site της εισηγμένης. Ο Barot, Βρετανός-Καναδός υπήκοος , Ινδός όμως στην καταγωγή, ο οποίος διαμένει μόνιμα στο Ντουμπάι έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Βρέθηκε για 15 μήνες στο ΔΣ της Quality and Reliability , έχοντας ένα βαρύ βιογραφικό, με πάνω από 20 χρόνια διεθνούς εμπειρίας σε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, τεχνολογία και συμβουλευτική και με προϋπηρεσία μεταξύ άλλων στις iProfile, Vodafone, PTS Consulting, John Lewis, AIG, HSBC, Goldman Sachs, BMO Financial Group, Munich Re London Stock Exchange Group και Marsh McLennan. Σήμερα ως συνιδρυτής της Barot Brennan & Downes, συμβουλεύει επιχειρήσεις, ενώ συνεργάζεται στενά με startups. Πώς όμως η «μοίρα» τον έφερε στην πόρτα της Quality and Reliability; Ο πραγματικός λόγος που ο Paras Barot βρέθηκε στο ΔΣ της Quality & Reliability, τη χρονική στιγμή που η Σοφία Σωτηράκου-Τριάντη κατέστη μεγαλομέτοχος της εισηγμένης είναι ο πατέρας του. Ο Asvinbhai Barot, ευρύτερα γνωστός ως Vaidya Asvin Barot. Ο Vaidya Asvin Barot είναι «γκουρού» της Αγιουρβέδα, ενός αρχαίου παραδοσιακού συστήματος προληπτικής και θεραπευτικής ιατρικής που προάγει τον υγιή τρόπο ζωής και το οποίο αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως ολότητα, εξετάζοντας τη φύση του και στα τρία επίπεδα ύπαρξης, το σωματικό, το νοητικό και το ψυχικό. Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους Αγιουρβεδικούς ιατρούς στη Βρετανία όπου ίδρυσε μια δομή στην οποία πολλοί συμβατικοί ιατροί πήγαιναν για να μάθουν για την Αγιουρβέδα. Ο Vaidya Asvin Barot συμμετέχει σε διεθνή συνέδρια προωθώντας την Αγιουρβέδα ως επιστήμη και τέχνη της ζωής και έχει αναβιώσει την τεχνική της θεραπείας Agnikarma (θερμική μικροκαυτηρίαση) για την αποτελεσματική διαχείριση του πόνου. Η Σοφία Σωτηράκου-Τριάντη και ο εφοπλιστής Γιάννης Καραγεώργης συνδέονται με τον Vaidya Asvin Barot και η σχέση αυτή φέρεται να κτίσθηκε από τον Έλληνα γιατρό Δρ Νικόλαο Γ. Κωστόπουλο, ο οποίος είναι μαθητής του Vaidya Asvin Barot. Ο Δρ Κωστόπουλος είναι μέλος του Συλλόγου Ομοιοπαθητικών Ιατρών στην Ελλάδα και της Faculty of Homeopathy στην Αγγλία και διευθύνει το Κέντρο Ολιστικής Ιατρικής στην Κηφισιά.
