Η επανένταξη ενός παιδιού στα πλαίσια του σχολικού περιβάλλοντος μπορεί να σταθεί αφορμή για την δημιουργία άγχους, νέων ανησυχιών και φόβων που οι γονείς καλούνται να αντιμετωπίσουν με ψυχραιμία και έξυπνο τρόπο.
Το άγχος μπορεί να μετατραπεί εύκολα σε έναν ανασταλτικό και πιεστικό παράγοντα τόσο για τα νήπια όσο και για τους ενήλικες. Ωστόσο, δεν συνδέεται απαραίτητα με το γεγονός ότι το παιδί θα πρέπει να μάθει να ζει με αυτό.
Πρώτο και κυριότερο βήμα είναι να κατανοήσει το παιδί την έννοια του άγχους, ώστε να μπορέσει να το διαχειριστεί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πολλές φορές μάλιστα, τα άγχη των γονέων είναι αυτά που προβάλλονται πάνω στα παιδιά, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μία σημαντική ειδοποιός διαφορά: Το να περιμένει ο γονιός ότι το παιδί θα αναπτύξει ανησυχίες, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί.
Σημαντικό είναι να ενισχύσετε την σκέψη του νέου με σκοπό να κατανοήσει ότι είναι πιθανό να έρθει αντιμέτωπο με νέα συναισθήματα, όπως για παράδειγμα το στρες.
Οι φόβοι και οι ανησυχίες είναι φυσιολογικά και αναμενόμενα κομμάτια της ζωής, όμως, δεν έχουμε ως μοναδική λύση την επιλογή να περιμένετε απλώς να περάσουν.
Το στρες τρέφεται από το άγνωστο και την αβεβαιότητα. Έτσι, όταν τα παιδιά γνωρίζουν ότι θα εμφανιστούν τέτοιου είδους συναισθήματα, είναι και πιο εύκολο να τα αντιμετωπίσουν.
Το παιδί πρέπει να κατανοήσει τον φόβο του
Σε κάθε περίπτωση, βασικός σκοπός είναι το παιδί να κατανοήσει τις ανάγκες του, τα συναισθήματά του και τους φόβους του, έτσι, όταν παρουσιαστεί μία κρίσιμη στιγμή, η «αυτόματη» επίλυση από την πλευρά των γονέων δεν λειτουργεί πάντοτε καταλυτικά.
Επομένως, η ερώτηση «Πώς θα κάνω το παιδί μου να αισθανθεί καλύτερα», θα πρέπει να αντικατασταθεί από την φράση:
«Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου για καταλάβει καλύτερα τον εαυτό του;».
Βάζοντας μπροστά τις ανάγκες του νηπίου δημιουργείται το αίσθημα της εμπιστοσύνης, ο νέος αισθάνεται καλύτερα επειδή καταλαβαίνει ότι έχει έναν πιστό ακροατή και ξεκινά να αναζητά μόνο τους απαντήσεις.
Σταδιακά, το παιδί μαθαίνει να αντιλαμβάνεται το φόβο ως ένα συναίσθημα που δεν συνδέεται απαραίτητα με την προσωπικότητά του, αλλά ως κάτι που προκύπτει από τις καθημερινές συνθήκες της ζωής.
Τα τρία βήματα που βοηθούν το παιδί να διαχειριστεί το άγχος του
• Βοηθήστε το παιδί να ξεχωρίσει το άγχος από την προσωπικότητά του
Όταν ένα παιδί το κυριεύει το άγχος και ο φόβος για το άγνωστο, θα πρέπει να το βοηθήσετε να κατανοήσει ότι το συναίσθημα δεν σχετίζεται απαραίτητα με την προσωπικότητά του. Ως γονείς, μπορείτε να δώσετε «χαρακτήρα» σε μία αόριστη έννοια, χαρίζοντας στο άγχος προσωνύμια που σας φέρνουν πιο κοντά στο παιδί.
Από την πλευρά σας, μπορείτε να εκφράσετε την κατανόησή σας, χρησιμοποιώντας ερωτηματικές προτάσεις που θα σας οδηγήσουν στο να καταλάβετε το παιδί.
• Βοηθήστε το παιδί να ξεδιπλώσει τη σκέψη του και να ξανασκεφτεί τους φόβους του
Ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι είναι να κατανοήσετε και εσείς τα αίτια που έχουν δημιουργήσει άγχος στο νήπιο. Από την πλευρά σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ερωτήσεις με σκοπό να οδηγηθεί το παιδί από μόνο του σε ένα συμπέρασμα.
Ρωτήστε το παιδί: «Γιατί το πιστεύεις αυτό;» ή «Τι πιστεύεις εσύ;».
Η εύκολη λύση είναι να πείτε στο παιδί ότι το άγχος του δεν έχει βάση, όμως μακροπρόθεσμα κάτι τέτοιο δεν θα είναι αποτελεσματικό.
• Διδάξτε στο παιδί πώς να αντιμετωπίσει τον φόβο του
Αφού το παιδί έχει κατανοήσει τους φόβους του και τους λόγους για τους οποίους αισθάνεται το άγχος, θα πρέπει να εξετάσει το συναίσθημά του και να αντιμετωπίσει πιο ρεαλιστικά την σκέψη και την πράξη του.
Πηγή: psychologytoday
