Καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, βρέθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 2 Μαρτίου ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης.
Ο γνωστός ηθοποιός, παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στους οικοδεσπότες του, τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο, ενώ μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον Νίκο Κούρκουλο και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε στο χώρο της υποκριτικής.
Όπως εξήγησε ο ίδιος από νεαρή ηλικία αισθανόταν διαφορετικός από τα υπόλοιπα παιδιά λόγω της αγνότητάς του, ένα συναίσθημα που μεγιστοποιήθηκε όταν άρχισε να ασχολείται με τα τηλεοπτικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αναφερόμενος σε εκείνη την εποχή, μίλησε για την γνωριμία του με το Νίκο Κούρκουλο επισημαίνοντας πως υπήρξε ο άνθρωπος που τον «κράτησε» στο χώρο του θεάτρου και στο εθνικό.
«Ήμουν πάντα φευγάτος… Ο Κούρκουλος… Νιώθω άσχημα να το λέω, αλλά ήταν ο άνθρωπος που με μια του λέξη λίγο πριν τον χάσουμε.. Μου είπε ότι με πιστεύει ακόμη και αν δεν με ήξερε. Ήταν μία εποχή με πολλές αλλαγές, άλλαζαν πάρα πολλά πράγματα. Δεν ήταν σαν δεύτερος μπαμπάς μου… αλλά υπήρξα ένα μικρό παιδί μέσα στο Εθνικό που για πρώτη φορά μετά από δυσκολίες που είχα περάσει και έναν μοναχικό δρόμο, να είμαι με άλλα παιδιά, με άλλες νοοτροπίες και συμπεριφορές… Δεν μου ταίριαζαν. Μπαίνοντας στο Εθνικό… Όλοι μας βλέπουμε και βλέπαμε κακώς κείμενα. Εγώ ήμουν ένα αγνό παιδί που μπαίνοντας σε έναν τέτοιο κόσμο, κάποια πράγματα με φόβισαν, με ξάφνιασαν και ήθελα να κάνω κάτι άλλο», εξήγησε αρχικά.
Και συνέχισε: «Τότε ήταν που μπήκα στη φιλοσοφική, ήθελα να γίνω ζωγράφος. Τότε μου είπε ο Κούρκουλος: «Όχι δεν πας πουθενά, θα μείνεις εδώ, ξέρω τι συμβαίνει…». Όλα αυτά είναι μέρος της ιστορίας. Ο κάθε ένας έχει τη διαδρομή του. Όλοι έχουν περάσει δυσκολίες σε αυτό το χώρο και ειδικά τα τελευταία 20 χρόνια που μεταλλάσσεται μονίμως…».
Σε δεύτερο χρόνο μιλώντας για την ευαισθησία του χαρακτήρα του τόνισε: «Η ευαισθησία του χαρακτήρα είναι… Υπάρχουν υπέροχα παιδιά που δεν τελείωσαν καν τη σχολή γιατί επιλέξανε να μην το πιάσουν στα χέρια τους… Εγώ, αν το θέλεις, ήμουν πιο καλομαθημένος από το να μπω στη διαδικασία να καταπατήσω αξίες και ιδανικά. Δεν λέω ότι ο χώρος είναι χάλια. Είναι ένας υπέροχος χώρος με υπέροχους ανθρώπους… Μου λέγανε πολλοί να πάω στο εθνικό. Βλέπανε την αγνότητα…».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dgsfwfqrjpq9?integrationId=40599y14juihe6ly}
