Ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε τα άπλυτα πιάτα μετά το φαγητό δεν είναι τυχαίος.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, αποκαλύπτει βαθύτερα πρότυπα προσωπικότητας που διαμορφώθηκαν από την παιδική ηλικία, μέσα από τις οικογενειακές σχέσεις, το άγχος και τους μηχανισμούς αντιμετώπισης που αναπτύξαμε.
Έρευνες και μαρτυρίες ειδικών δείχνουν ότι οι άνθρωποι που πλένουν τα πιάτα αμέσως μετά το γεύμα συχνά μοιράζονται συγκεκριμένα ψυχολογικά χαρακτηριστικά.
1. Έχουν βαθιά ανάγκη για έλεγχο
Για πολλούς, η συνήθεια αυτή συνδέεται με παιδικά χρόνια γεμάτα αβεβαιότητα. Όταν το περιβάλλον έμοιαζε απρόβλεπτο, η δημιουργία τάξης έγινε τρόπος διαχείρισης του άγχους.
Μικρές, ελεγχόμενες πράξεις - όπως το άμεσο καθάρισμα της κουζίνας - προσφέρουν αίσθηση σταθερότητας.
Έρευνες δείχνουν ότι άτομα με τέτοια βιώματα αναπτύσσουν «αντισταθμιστικές συμπεριφορές ελέγχου», βρίσκοντας ασφάλεια στην οργάνωση του άμεσου χώρου τους.
2. Έμαθαν νωρίς ότι η αναβολή δημιουργεί άγχος
Σε αρκετές περιπτώσεις, η δυσκολία να αφήσουν τα πιάτα για αργότερα ξεκινά από την παιδική ηλικία, όταν οι ημιτελείς υποχρεώσεις συνοδεύονταν από επιπλήξεις ή τιμωρίες.
Έτσι, ο εγκέφαλος έμαθε να συνδέει την εκκρεμότητα με τον κίνδυνο.
Ως ενήλικες, αυτοί οι άνθρωποι δυσκολεύονται να χαλαρώσουν αν κάτι μένει ανολοκλήρωτο, όχι από πειθαρχία, αλλά για να αποφύγουν το υποβόσκον άγχος.
3. Είναι υψηλών επιδόσεων και φοβούνται μήπως θεωρηθούν τεμπέληδες
Πολλοί από αυτούς, που δεν αφήνουν ποτέ άπλυτα τα πιάτα μετά το φαγητό, μεγάλωσαν σε περιβάλλοντα όπου η αξία συνδεόταν με την παραγωγικότητα.
Το μήνυμα ήταν σαφές: η ξεκούραση έρχεται μόνο όταν όλα έχουν τακτοποιηθεί.
Αυτή η νοοτροπία συχνά οδηγεί σε επαγγελματική επιτυχία, αλλά και σε αδυναμία διάκρισης μεταξύ του επείγοντος και του σημαντικού, αφού κάθε εκκρεμότητα βιώνεται ως προσωπική αποτυχία.
4. Χρησιμοποιούν τη ρουτίνα ως συναισθηματική ρύθμιση
Οι επαναλαμβανόμενες εργασίες, όπως το πλύσιμο των πιάτων, λειτουργούν για πολλούς ως τρόπος αποφόρτισης από δύσκολα συναισθήματα.
Η εστίαση σε μια πρακτική δραστηριότητα προσφέρει προσωρινή ανακούφιση από σκέψεις και ανησυχίες.
Αν και η έρευνα δείχνει ότι τέτοιες ρουτίνες μπορούν να μειώσουν τη νευρικότητα, σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελούν μηχανισμό συναισθηματικής αποφυγής.
5. Δυσκολεύονται με τα όρια και με το να λένε «όχι»
Συχνά πρόκειται για ανθρώπους που από παιδιά ήταν «οι υπεύθυνοι» της οικογένειας.
Έμαθαν να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και να φροντίζουν τα πάντα, ώστε να νιώθουν χρήσιμοι και αποδεκτοί.
Στην ενήλικη ζωή, αυτό μεταφράζεται σε δυσκολία να αφήνουν εκκρεμότητες - είτε πρόκειται για πιάτα είτε για υποχρεώσεις άλλων - και σε αδυναμία να μεταθέσουν ευθύνες στο αύριο.
6. Έχουν τάσεις τελειομανίας που έχουν τις ρίζες τους στη κριτική
Πολλοί μεγάλωσαν σε περιβάλλοντα όπου η ατέλεια επέφερε κριτική. Έτσι, το να αφήνεις κάτι μισοτελειωμένο έγινε συνώνυμο της αποτυχίας.
Αυτή η τελειομανία δεν περιορίζεται στην κουζίνα, αλλά επεκτείνεται στη δουλειά και στις σχέσεις, δημιουργώντας τη μόνιμη αίσθηση ότι κάποιος τους αξιολογεί.
Πηγή: siliconcanals.com































