Στον φακό της εκπομπής «Το ‘χουμε» του ΣΚΑΙ, παραχώρησε συνέντευξη η Δώρα Χρυσικού, όπου και περιέγραψε μερικές από τις στιγμές που βίωσε όταν διαγνώστηκε με μία συγκεκριμένη μορφή καρκίνου.
Στο απόσπασμα που προβλήθηκε σήμερα, Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου, η ηθοποιός, έχοντας αφήσει στο παρελθόν τις δυσκολίες αυτές, αναφέρθηκε στην στιγμή της διάγνωσης – όσο και στην δοκιμασία των χημειοθεραπειών.
Απαντώντας στα ερωτήματα της δημοσιογράφου, η Δώρα Χρυσικού στάθηκε αρχικά στη σημασία της δύναμης και της ευαλωτότητας, τονίζοντας: «Νομίζω ότι η ευαλωτότητα είναι δύναμη… Νομίζω ότι έχει ξεφύγει η δύναμη από το στιλιζαρισμένο, το ατσαλάκωτο, το τέλειο. Η εποχή δίνει τη δυνατότητα στην ατέλεια να υπάρξει. Είναι πολύ μεγάλη δύναμη να ζητάς βοήθεια…».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δώρα Χρυσικού: Όσα ανέφερε για την μάχη της με τον καρκίνο
Στην συνέχεια, μιλώντας για την περίοδο της ασθένειάς της, αποκάλυψε πως επέλεξε τη μοναξιά, καθώς η διαδικασία ήταν δύσκολη και δεν ήθελε να τη μοιραστεί με τους ανθρώπους της προκειμένου να μην τους επιβαρύνει περαιτέρω: «Την εποχή της ασθένειάς μου αποζητούσα την μοναξιά, ήταν μία τόσο δύσκολη διαδικασία που εκεί, πραγματικά, δεν μπορούσα να την αποτυπώσω με λέξεις και μάλλον δεν ήθελα και να τη μοιραστώ γιατί δεν ήθελα να επιβαρύνω περισσότερο τους δικούς μου ανθρώπους».
Σε δεύτερο χρόνο, η ηθοποιός, εξήγησε πως από την αρχή είπε την ασθένεια με το όνομά της, χωρίς να χαρακτηρισμούς. Όπως μάλιστα σημείωσε, αυτό την βοήθησε να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα: «Από την αρχή είπα τον καρκίνο με το όνομα του. Δεν είπα ποτέ κανέναν άλλον εννοιολογικό όρο. Δεν την είπα ποτέ «κακή νόσο» ή «κακή ασθένεια», την είπα με το όνομά της και όσο πιο πολύ το έλεγα, τόσο πιο πολύ συνειδητοποιούσα αυτό που είχα, τόσο πιο πολύ το ξόρκιζα, τόσο πιο πολύ αφαιρούσα το στίγμα…».
«Ήθελα να ξέρω τα πάντα, τι θα μου κάνουν, τι θεραπεία θα ακολουθήσω, ποια είναι τα ποσοστά επιβίωσης… Όσο πιο πολύ ήξερα και καταλάβαινα, τόσο πιο πολύ πειθαρχούσα. Ήμουν αυτό που λέμε ο ιδανικός ασθενής. Όταν μου είπαν ότι πρέπει να κάνω χημειοθεραπεία, δεν το σκέφτηκα στιγμή. Γι’ αυτό και την είδα ως σύμμαχο, όχι ως εχθρό… οι περισσότεροι ασθενείς ακούν τη λέξη και καταρρέουν γιατί πραγματικά δεν είναι καθόλου εύκολο και ευχάριστο».
Ανακαλώντας τις στιγμές των χημειοθεραπειών, η Δώρα Χρυσικού, περιέγραψε με συγκίνηση πως μόνο της στόχος ήταν να βγει νικήτρια και να ζήσει: «Πήγαινα εκεί πέρα χαμογελαστή, στις 4 ώρες και δεν έβγαζα «κιχ». Ότι είχα μετά ως παρελκόμενο, το αντιμετώπιζα ότι αν πρέπει να το «φάω – θα το φάω». Εκείνη την ώρα σκεφτόμουν ότι πρέπει και θέλω να ζήσω και αυτό με κράτησε», ανέφερε συγκινημένη και συνέχισε:
«Είχα πει ότι αυτό δεν είναι το τέλος. Είχα αποφασίσει ότι αυτό το πράγμα θα το νικήσω. Εκείνη την περίοδο θα ευχόμουν πραγματικά να πίστευα στο Θεό και ζήλεψα τους ανθρώπους που πραγματικά πίστευα… Εγώ δεν το είχα αυτό.. απλά πάλευα», κατέληξε η Δώρα Χρυσικού.
{https://exchange.glomex.com/video/v-dg69z89nlvz5?integrationId=40599y14juihe6ly}
