Τι είναι αυτό που κάνει ορισμένους ανθρώπους προσεκτικούς στις μικρές καθημερινές στιγμές;
Η έρευνα στην ψυχολογία δείχνει ότι οι άνθρωποι που συστηματικά παραμερίζουν το καρότσι τους για τους άλλους δεν είναι απλώς ευγενικοί. Μοιράζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας που διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο κινούνται στον κόσμο.
Αυτά τα χαρακτηριστικά πηγαίνουν βαθύτερα από τους απλούς καλούς τρόπους και αντανακλούν το πώς σκεφτομάστε για τον εαυτό μας και την θέση μας στο δημόσιο χώρο.
1) Διαθέτουν υψηλή επίγνωση
Οι άνθρωποι που κάνουν στην άκρη το καρότσι τους διατηρούν διαρκώς ένα νοητικό χάρτη του χώρου γύρω τους. Αυτό το είδος επίγνωσης εξάλλου συσχετίζεται με υψηλότερη συναισθηματική νοημοσύνη.
Αυτά τα άτομα μπορούν να παρακολουθούν πολλά πράγματα ταυτόχρονα:
- Πού κατευθύνονται οι άλλοι πελάτες
- Ποιοι διάδρομοι αρχίζουν να «μπλοκάρουν»
- Πώς η θέση του καροτσιού τους επηρεάζει τη ροή
- Πότε κάποιος πίσω τους φαίνεται να βιάζεται
2) Επιδεικνύουν γνωστική ενσυναίσθηση
Η γνωστική ενσυναίσθηση διαφέρει από τη συναισθηματική σε ένα κρίσιμο σημείο: Ενώ η συναισθηματική ενσυναίσθηση σημαίνει να νιώθεις αυτό που νιώθουν οι άλλοι, η γνωστική ενσυναίσθηση αφορά την κατανόηση της οπτικής γωνίας ενός άλλου ατόμου.
Όσοι παραμερίζουν τα καρότσια τους διακρίνονται στο ότι μπορούν γρήγορα να φανταστούν τον εαυτό τους στη θέση κάποιου άλλου.
Βλέπουν έναν γονέα με τρία παιδιά και κατανοούν αμέσως τη δυσκολία της κίνησης σε στενούς διαδρόμους· παρατηρούν έναν ηλικιωμένο με μαγκούρα και αναγνωρίζουν τον επιπλέον χώρο που χρειάζεται.
Έρευνες έχουν συνδέσει τη γνωστική ενσυναίσθηση με καλύτερη επίλυση συγκρούσεων και ισχυρότερες σχέσεις.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να νιώσουν άγχος για να καταλάβουν ότι ένας μπλοκαρισμένος διάδρομος προκαλεί άγχος στους άλλους. Απλώς το καταλαβαίνουν.
3) Εμφανίζουν χαμηλά επίπεδα ψυχολογικής αντίδρασης
Η ψυχολογική αντίδραση είναι η τάση μας να αντιστεκόμαστε όταν αισθανόμαστε ότι απειλείται η ελευθερία μας.
Οι άνθρωποι με υψηλά επίπεδα αντίδρασης ενοχλούνται με κάθε υπόδειξη ότι πρέπει να τροποποιήσουν τη συμπεριφορά τους.
Όσοι παραμερίζουν τα καρότσια τους βαθμολογούνται χαμηλά σε αυτή την κλίμακα. Δεν εκλαμβάνουν τη φροντίδα για τους άλλους ως απώλεια προσωπικής ελευθερίας.
Η μετακίνηση του καροτσιού τους κάνει να αντιλαμβάνονται τους κοινόχρηστους χώρους ως κάτι που απαιτεί φυσική αμοιβαιότητα.
Αυτό το χαρακτηριστικό επεκτείνεται φυσικά πέρα από τα σούπερ μάρκετ: Οι ίδιοι άνθρωποι πιθανότατα παραχωρούν προτεραιότητα στις πόρτες, μοιράζονται τα μπράτσα στα αεροπλάνα και προσαρμόζουν τον ρυθμό βάδισής τους στο πλήθος.
Έχουν εσωτερικεύσει ότι το να ζεις ανάμεσα σε άλλους σημαίνει συνεχείς μικροπροσαρμογές.
4) Συνηθίζουν να μεριμνούν προληπτικά
Οι περισσότεροι από εμάς αντιδρούμε στις καταστάσεις όταν αυτές προκύπτουν, ενώ όσοι παραμερίζουν τα καρότσια τους σκέφτονται δύο βήματα μπροστά.
Τοποθετούν το καρότσι τους πριν κάποιος χρειαστεί να περάσει, όχι αφού ακούσουν το «συγγνώμη».
Αυτή η προληπτική σκέψη αντανακλά ισχυρές ικανότητες σχεδιασμού.
Η νευροεπιστήμη δείχνει ότι οι άνθρωπχοι που διακρίνονται στην πρόβλεψη έχουν πιο ενεργούς προμετωπιαίους φλοιούς.Τρέχουν διαρκώς μικρές προσομοιώσεις σεναρίων του άμεσου μέλλοντος.
5) Δίνουν προτεραιότητα στην κοινωνική αρμονία έναντι της αποδοτικότητας
Όσοι κάνουν στην άκρη το καρότσι τους συχνά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να ψωνίσουν από εκείνους που κινούνται βιαστικά μέσα σε ένα κατάστημα.
Δίνουν προτεραιότητα στις ομαλές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις αντί για την δική τους ταχύτητα: Θα προτιμήσουν να προσθέσουν δύο λεπτά στα ψώνια τους παρά να δημιουργήσουν προστριβές.
Απλώς έχουν υπολογίσει ότι η κοινωνική ευκολία αξίζει περισσότερο από την εξοικονόμηση τριάντα δευτερολέπτων. Καμία απογοήτευση, καμία σύγκρουση· απλώς ομαλή ροή.
6) Εμφανίζουν ασφαλή πρότυπα δεσμού
Η θεωρία της προσκόλλησης συνήθως επικεντρώνεται στις ερωτικές σχέσεις, αν και τα πρότυπα δεσμού επηρεάζουν όλες τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.
Τα άτομα με ασφαλή δεσμό προσκόλλησης αισθάνονται άνετα τόσο με τη σύνδεση όσο και με την απόσταση από τους άλλους.
Το να κάνουν χώρο δεν λειτουργεί για αυτούς ως απόρριψη ή απώλεια.
Όσοι παραμερίζουν το καρότσι τους κι έχουν ασφαλή δεσμό προσκόλλησης μπορούν να είναι κοντά όταν χρειάζεται και να δημιουργούν απόσταση όταν απαιτείται. Δεν το παίρνουν προσωπικά όταν κάποιος χρειάζεται να περάσει, ούτε χρησιμοποιούν τη θέση του καροτσιού τους για να επιβληθούν.
Τα άτομα με ανασφαλή δεσμό μπορεί ασυνείδητα να μπλοκάρουν διαδρόμους για να διατηρήσουν τον έλεγχο ή αντίθετα να απολογούνται υπερβολικά για το ότι καταλαμβάνουν οποιονδήποτε χώρο. Οι άνθρωποι με ασφαλή δεσμό βρίσκουν τη υγιή μέση οδό.
7) Διαθέτουν ισχυρές δεξιότητες αυτορρύθμισης
Η αυτορρύθμιση υπερβαίνει τον απλό αυτοέλεγχο.
Περιλαμβάνει τη διαχείριση των παρορμήσεων, της προσοχής και της συμπεριφοράς ώστε να ευθυγραμμίζονται με μακροπρόθεσμες αξίες.
Όσοι κάνουν στην άκρη τα καρότσια τους ρυθμίζουν πολλαπλές παρορμήσεις ταυτόχρονα: Την παρόρμηση να τελειώσουν γρήγορα τα ψώνια, να συγκρίνουν κάθε ετικέτα προϊόντος και να «αποσυνδεθούν» αγνοώντας το περιβάλλον.
Υπερβαίνουν αυτές τις παρορμήσεις υπέρ της προσεκτικής συμπεριφοράς.
Πηγή: geediting
