Η Wall Street Journal «αποκάλυψε» πρώτη την τρομακτική... κατρακύλα των ξενοδοχείων που εξαφανίζουν από τα μπάνια τις κανονικές, στιβαρές πόρτες που ανοίγουν και κλείνουν.
Αντικαθίστανται από «συρόμενες πόρτες, κουρτίνες, στρατηγικά τοποθετημένους τοίχους και άλλες παράδοξες λύσεις».
Τι είμαστε, ζώα, αναγκασμένα να κάνουμε την ανάγκη μας σε κοινή θέα; διερωτούνται στον βρετανικό Guardian.
Και γίνεται χειρότερο: Ορισμένα ξενοδοχεία μεταφέρουν τον νιπτήρα και το ντους μέσα στο υπνοδωμάτιο και κλείνουν την τουαλέτα σε γυάλινο χώρο ή τη βάζουν σε κάτι σαν κουβούκλιο.
Τίποτα δεν θυμίζει «ρομαντική μίνι απόδραση» όταν προσπαθείς να αφοδεύσεις αθόρυβα μέσα σε ένα γυάλινο κουτί, ενώ το ταίρι σου ανοίγει την τηλεόραση και προσπαθεί απεγνωσμένα να αποσυνδεθεί νοητικά.
Ναι. «Αυτή η πόρτα είναι σχεδιασμένη είτε να προχωρήσει τη σχέση σας είτε να τη λήξει», όπως το έθεσε η κωμικός Μπέκα Χέρις. «Αγαπώ τον άντρα μου, αλλά δεν θέλω να τον βλέπω να χρησιμοποιεί την τουαλέτα».
Ακόμα χειρότερα αν μοιράζεσαι το δωμάτιο με συνάδελφο.
Προφανώς πρόκειται για κάποιο μέτρο περικοπής κόστους. Όπως εξηγεί η Journal: «Στα μάτια ενός οικονομικού διευθυντή, η ταπεινή πόρτα μπορεί να μοιάζει με βαρέλι χωρίς πάτο». Τα κανονικά μπάνια με πόρτες απαιτούν... μεγάλες επενδύσεις, όπως αλλαγές λαμπτήρων και συντήρηση πόμολων.
«Στοιχηματίζω ότι οι οικονομικοί διευθυντές έχουν πόρτες στις τουαλέτες των σπιτιών τους».
Μπορεί κάποιοι να είναι έτοιμοι να θυσιάσουν την πόρτα στον βωμό της οικονομίας, ωστόσο υπάρχουν κι άλλοι που δηλώνουν έτοιμοι να παλέψουν για τα αυτονόητα: Ο ιστότοπος Bring Back Doors είναι μια συλλογική βάση δεδομένων, η οποία προκύπτει από τις αξιολογήσεις πελατών: από το «επιβεβαιωμένη πόρτα μπάνιου» μέχρι το φρικτό «μηδενική ιδιωτικότητα: χωρίς πόρτα, χωρίς τοίχο ή τοίχος με παράθυρο».
Και ποιος κρύβεται πίσω από αυτή την κρίσιμη υπηρεσία; Η Σέιντι Λόουελ, digital marketer, που φέρει τα ψυχικά τραύματα ενός ταξιδιού σε ξενοδοχείο με τον πατέρα της το 2024, όπου μοιράστηκαν δωμάτιο χωρίς πόρτα στο μπάνιο.
