«Ο καθένας είχε στο μυαλό του, όχι να κερδίσει τις εντυπώσεις, αλλά πώς θα μπορούσε να μην κάνει το φάουλ. Άμυνα έπαιξαν όλοι», είπε αρχικά ο Γιώργος Παπαδάκης, εξηγώντας στη συνέχεια τους λόγος που δεν έκανε κάποια ερωτήματα στους πολιτικούς αρχηγούς.
Συνέχισε λέγοντας: «Δέχομαι ερωτήματα του γιατί δεν ρώτησα τον Μητσοτάκη αυτό, γιατί δεν ρώτησα τον Τσίπρα το άλλο. Καθόμασταν με αλφαβητική σειρά και έγινε μία κλήρωση που με βάση αυτή την κλήρωση είχαμε το δικαίωμα να απευθύνουμε ερώτηση σε έναν αρχηγό, σε μία ενότητα, και όχι και στις άλλες. Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω πολλά πράγματα. Ξέρεις πόσες φορές μας έκαναν “σουτ”;
Άστο, δεν θα πω ονόματα. Αυτό δεν ήταν τηλεοπτικό προϊόν. Αυτοί που αποφάσισαν για εμάς τι θα κάνουμε, δεν έχουν καμία σχέση με την τηλεόραση. Για παράδειγμα, απαγορευόταν όταν μιλούσε ένας πολιτικός αρχηγός, να γίνει πλάνο σε άλλον.
Στο κοντρόλ ήταν εκπρόσωποι κομμάτων, έκαναν και σκηνοθεσία. Το ότι δεν είχες τη δυνατότητα, με βάση τις απαντήσεις να κάνεις παρέμβαση, σου αφαιρεί τη δυνατότητα να δώσεις το δημοσιογραφικό σου στίγμα. Είναι σαν να κάθεσαι σαν γλάστρα και να παρακολουθείς τη συζήτηση. Βαρέθηκα, βαρέθηκα. Κάποια στιγμή, μάλιστα, γύρισα και είδα το αποτέλεσμα του αγώνα, γιατί είχα το κινητό.
Ήταν μία ανούσια διαδικασία για μένα. Αυτοί καθόρισαν τους όρους και δεν τους άρεσε κιόλας. Μετάνιωσα που πήγα. Με ρωτάει ο κόσμος γιατί πήγα. Όταν μου προτάθηκε, η αρχική απάντησή μου ήταν αρνητική. Μου είπαν να το σκεφτώ γιατί πρέπει να εκπροσωπηθεί ο σταθμός και μετά είπα ότι δεν πρέπει να δημιουργήσω πρόβλημα στον σταθμό. Στο επόμενο δεν πάω, αλλά κακά τα ψέματα, ήθελα να έχω και την εμπειρία, δεν είχα πάει ποτέ σε debate.
Εάν αυτό το debate ήταν για τους αναποφάσιστους, έχω την εντύπωση ότι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα τα κόμματα. Αναποφάσιστοι θα παραμείνουν».
