Ενώ τα επίπεδα των μικροσωματιδίων ΡΜ2,5 (διαμέτρου μικρότερης των 2,5 εκατομμυριοστών του μέτρου) έχουν μειωθεί στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, έχουν αντίθετα αυξηθεί στη Νότια Ασία, στην Αυστραλία-Ν.Ζηλανδία και στη Λατινική Αμερική. Επίπεδα υψηλότερα των ορίων ασφαλείας (15 μg/m3 ή μικρογραμμαρίων ανά κυβικό μέτρο αέρα) καταγράφονται παγκοσμίως σε πάνω από το 70% των ημερών του έτους. Στη νότια και ανατολική Ασία οι συγκεντρώσεις των μικροσωματίδων ξεπερνούν αυτά τα επίπεδα ασφαλείας σε πάνω από το 90% των ημερών του έτους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιουμίνγκ Γκούο της Σχολής Δημόσιας Υγείας του αυστραλιανού Πανεπιστημίου Μόνας στη Μελβούρνη, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα πλανητικής υγείας «The Lancet Planetary Health», ανέλυσαν πληθώρα παρατηρήσεων από επίγειους και δορυφορικούς σταθμούς και ανιχνευτές.
Σε παγκόσμιο επίπεδο η μέση ετήσια συγκέντρωση ΡΜ2,5 μεταξύ 2000-2019 υπολογίστηκε σε 32,8 μg/m3, με τα υψηλότερα επίπεδα να καταγράφονται στην ανατολική Ασία (50 μg/m3), στη νότια Ασία (37,2 μg/m3) και στην Αφρική (30,1 μg/m3). Σημειωτέον ότι με βάση το νέο όριο που έχει θέσει ο ΠΟΥ από το 2021, το μέσο ετήσιο επίπεδο των μικροσωματιδίων ΡΜ2,5 δεν πρέπει να ξεπερνά τα 5 μg/m3. Μόνο το 0,001% του πληθυσμού και το 0,18% της χερσαίας έκτασης της Γης βρίσκονται κάτω από αυτό το όριο ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση ΕΔΩ.
