«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχω να μοιραστώ κάτι πια μαζί τους, δεν τους αντιπαθώ. Αλλάζει με τα χρόνια γιατί ανεβαίνουν οι εμπειρίες κι αρχίζουν οι απαιτήσεις σου να είναι διαφορετικές πια. Νομίζω πρέπει να το κάνουμε αυτό. Δεν στενοχωριούνται οι άνθρωποι. Είναι προτιμότερο αν στενοχωρηθεί ο άλλος, παρά να το κουβαλάς σαν σαράκι. Αυτό μετά γίνεται σαν καρφί στο κεφάλι και σε ακολουθεί. Το να υποδύεσαι ότι είσαι χαρούμενος, μπορεί να με τρελάνει», είπε.
«Εγώ πήγα μια φορά σε ένα reunion και κόντεψα να αυτοκτονήσω, διότι διαπίστωσα ότι όλοι οι παλιοί χαζοί παρέμειναν χαζοί κι όλοι οι ανόητοι χειροτερεύσαν. Δεν είδα καμία βελτίωση. Απογοητεύτηκα τόσο πολύ που δεν θέλω να ξαναδώ κανένα. Δεν έχω κάτι να πω. Βλέπω ότι δεν αλλάζουν έτσι εύκολα οι άνθρωποι. Λένε να θυμηθώ τα παλιά. Γιατί να τα θυμηθώ; Δεν θέλω τίποτα παλιό, θέλω να πάω μπροστά. Σιγά μην θυμηθώ τα παλιά. Ούτε ενδιαφέρον είχαν. Μόνο ότι ήμασταν νέοι», πρόσθεσε ο Γιάννης Μπέζος.
