Οι παίκτες της Αργεντινής πανηγύρισαν τη νίκη τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο επί της Αγγλίας με ένα πανό που έγραφε «Las Malvinas son Argentinas» (Οι Μαλβίνες ανήκουν στην Αργεντινή).
Το πανό αναφέρεται στη διαμάχη για το σύμπλεγμα μικρών νησιών του νότιου Ατλαντικού, το οποία στη Βρετανία αποκαλείται νήσοι Φόκλαντ και στην Αργεντινή Μαλβίνες. Πριν από 44 χρόνια, η διαμάχη αυτή οδήγησε σε μια σύγκρουση 74 ημερών, με περισσότερους από 900 νεκρούς – 649 Αργεντίνους και 255 Βρετανούς.
Ο Λισάντρο Μαρτίνες και ο Τζιοβάνι Λο Σέλσο κράτησαν το πανό, που δεν είναι σαφές από πού προήλθε, χαμογελώντας και χαιρέτησαν τους φιλάθλους στις εξέδρες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δεν είναι η πρώτη φορά που προκύπτει το ζήτημα των πολιτικών πανό κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Τον περασμένο μήνα στο Λος Άντζελες, Ιρανοαμερικανοί ανέμισαν σύμβολα διαμαρτυρίας κατά της κυβέρνησης της Τεχεράνης, κατά τη διάρκεια του αγώνα του Ιράν. Μετά τη νίκη επί της Ελβετίας στα προημιτελικά, παράλληλα, ορισμένοι παίκτες της Αργεντινής ακούστηκαν να τραγουδούν: «Για τις Μαλβίνες, για τον Ντιέγκο [Μαραντόνα] και για το τελευταίο του Λέο [Μέσι]».
{https://x.com/laderechadiario/status/2077502816667812179}
«Καταλαβαίνουμε ότι είναι ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που ξεπερνά τα όρια· φέρνει πίσω αναμνήσεις από αυτό που έκανε ο Ντιέγκο», δήλωσε ο μέσος της Αργεντινής, Ροντρίγκο Ντε Πολ.
«Τραγουδάμε τραγούδια για τους ήρωες των Μαλβίνων μας, κυρίως για να τους θυμόμαστε, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι ένας ποδοσφαιρικός αγώνας και ότι το θέμα των Μαλβίνων πρέπει να συζητηθεί αλλού. Αυτό που συνέβη ήταν μια θηριωδία και πάντα θυμόμαστε τους πεσόντες, αλλά αυτό που θέλουμε είναι να κερδίσουμε αυτό το παιχνίδι για να φτάσουμε στον τελικό».
Σημειώνεται πως ο κώδικας δεοντολογίας των σταδίων της FIFA απαγορεύει «πανό, σημαίες, φυλλάδια, είδη ένδυσης και άλλα παρελκόμενα που είναι πολιτικού, υβριστικού ή/και μεροληπτικού χαρακτήρα» μέσα στα στάδια. Η FIFA δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχολιασμό.
{https://x.com/_pedroramiro/status/2077511295729857022}
Νησιά Φόκλαντ: Το χρονικό της διαμάχης ανάμεσα σε Αργεντινή και Βρετανία
Η διαμάχη για τα νησιά Φόκλαντ (ή Μαλβίνες) είναι μια παλιά ιστορία κυριαρχίας ανάμεσα στην Αργεντινή και τη Βρετανία.
Γεωγραφικά τα νησιά βρίσκονται πολύ κοντά στην Αργεντινή, η οποία - μετά την αποχώρηση των Ισπανών - είχε αναλάβει την κυριαρχία τους. Όμως, το 1833 οι Βρετανοί κατέλαβαν τα νησιά λόγω της στρατηγικής τους θέσης για τον έλεγχο των θαλασσών, ενώ εκδίωξαν τους ντόπιους και εγκατέστησαν δικούς τους εποίκους. Έκτοτε, η Αργεντινή διεκδικεί σταθερά την επιστροφή τους.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εξέδωσε αποφάσεις που όριζαν ότι η περίπτωση των νησιών εμπίπτει στις σχετικές αποφάσεις περί αποαποικιοποίησης. Με βάση αυτές, ο ΟΗΕ κάλεσε τις δύο χώρες να ξεκινήσουν διάλογο για να μεταβιβαστεί η κυριαρχία στην Αργεντινή. Από την άλλη πλευρά, το βασικό επιχείρημα της Βρετανίας για να κρατήσει τα νησιά υπήρξε το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των κατοίκων, οι οποίοι σε δημοψήφισμα του 2013 ψήφισαν σχεδόν ομόφωνα ότι θέλουν να παραμείνουν Βρετανοί (μιας και είναι στην πλειοψηφία τους βρετανοί έποικοι).
Η ένταση κορυφώθηκε το 1982 με έναν σύντομο πόλεμο, όταν η τότε δικτατορία της Αργεντινής εισέβαλε στα νησιά για να αποσπάσει την προσοχή από την εσωτερική της κρίση. Η Βρετανία απάντησε στρατιωτικά και επικράτησε μέσα σε 2,5 μήνες, έχοντας τη στήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΟΚ, αλλά και κρίσιμη βοήθεια από το δικτατορικό καθεστώς του Πινοσέτ στη Χιλή. Αν και ο ΟΗΕ καταδίκασε τη χρήση βίας από την Αργεντινή, επιβεβαίωσε ξανά τη θέση του ότι τα νησιά πρέπει να της επιστραφούν.
Η Βρετανία εξακολουθεί να κατέχει σήμερα τα νησιά. Αν και η Αργεντινή έχει κατοχυρώσει τη διεκδίκηση των νησιών στο Σύνταγμά της από το 1994, ο τρέχων πρόεδρός της, Χαβιέρ Μιλέι, έχει στην πράξη υποβαθμίσει το θέμα για να διατηρήσει στενές συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
