Η Μεγάλη Βελανιδιά, ένα από τα αρχαιότερα δέντρα στην Ευρώπη, πέθανε. Το τεράστιο δέντρο στο δάσος Σέργουντ στο Νότιγχαμσάιρ στην Αγγλία ηλικίας τουλάχιστον 1.000 ετών δεν κατάφερε να παράγει νέα φύλλα φέτος, μετά το ζεστό περυσινό καλοκαίρι.
Το τεράστιο δέντρο με περίμετρο σχεδόν 11 μέτρα και θόλο 28 μέτρα έχει εμπνεύσει κατά καιρούς μύθους της λαογραφίας. Αν και το δέντρο δεν ήταν κούφιο την εποχή του Ρομπέν των Δασών, λέγεται ότι παρείχε καταφύγιο στον ίδιο και την συμμορία του όταν τους καταδίωκε ο Σερίφης του Νότιγχαμ.
Τον χειμώνα του 2020 όταν έπεσε χιόνι στη βελανιδιά, αποτυπώθηκε μία απόκοσμα ακριβής εικόνα του μοναχού Τακ στον κορμό του. Αλλά τα τελευταία καλοκαίρια, επιβάρυναν τη βελανιδιά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Όπως και οι άλλες αρχαίες βελανιδιές, το δέντρο του Ρομπέν των Δασών, έχει επηρεαστεί σημαντικά από την ακραία ζέστη και τις ξηρασίες που έχει φέρει η κλιματική κρίση ειδικά τον Ιούλιο του 2022 που οι θερμοκρασίες στην περιοχή έφτασαν σε ύψη ρεκόρ των 40 βαθμών Κελσίου.
Η Αγγλία έχει μία εξαιρετική παράδοση με μοναδικά και αρχαία δέντρα: στη χώρα ζουν 114 αρχαίες βελανιδιές με περίμετρο άνω των 9 μέτρων. Στην Αγγλία τις αποκαλούν οι λευκοί ρινόκεροι του Ηνωμένου Βασιλείου. Σε ολόκληρη την Ευρώπη υπάρχουν μόλις 98, μερικές σε Σκοτία και Ουαλία.
Η βελανιδιά προσελκύει πάνω από 35.000 επισκέπτες τον χρόνο και φέρει το όνομα του στρατηγού Hayman Rooke, ενός τοπικού ιστορικού που το περιέγραψε το 1790. Παρά το γεγονός ωστόσο, ότι είχε τοποθετηθεί γύρω από το δέντρο ένα προστατευτικό φράγμα τη δεκαετία του 1970, η βελανιδιά αποδυναμώθηκε λόγω της κακής υγείας του εδάφους και της συμπύκνωσής του από τους επισκέπτες, καθώς το Σέργουντ λειτουργούσε ως στρατόπεδο κατά τη διάρκεια του πολέμου.Το 1904, τοποθετήθηκαν μεταλλικές αλυσίδες για τη στήριξή του ενώ τη δεκαετία του 1960 έβαλαν τσιμέντο σε μέρη του δέντρου για καλύτερη στήριξη μεταξύ άλλων. Όλα αυτά επιβάρυναν την υγεία του δέντρου.
Οι ειδικοί θεωρούν ότι όλα αυτές αυτές οι παρεμβάσεις ωστόσο, πιθανόν επιβάρυναν το δέντρο αντί να το βοηθήσουν. Από το 2018, οπότε και η RSPB ανέλαβε τη διαχείριση της περιοχής, και προχώρησε σε έρευνες και έκτακτες ενέργειες για την φθίνουσα υγεία του δέντρου, ανακαλύφθηκε ότι ο πανίσχυρος κορμός της βελανιδιάς άρχισε να εξαντλείται από νερό καθώς αυτό αντλούνταν στα εξωτερικά κλαδιά, τα οποία στηρίζονταν τεχνητά.
Πιθανόν τα στηρίγματα αυτά «επηρέασαν την ικανότητά του να αυτοσυντηρείται», δήλωσε η Κλόι Ράιντερ, διευθύντρια επιχειρήσεων των κτημάτων RSPB Sherwood Forest, αλλά δεν μπορούσαν να αφαιρεθούν επειδή το δέντρο θα είχε καταρρεύσει. Αν και έγιναν τα πάντα για τη διάσωση του δέντρου οι εδικοί είπαν πως και άλλες αρχαίες βελανιδιές είτε πέθαιναν είτε καταστρέφονταν σταδιακά. Κάλεσαν την κυβέρνηση να εισαγάγει νομοθεσία για ειδική συνθήκη προστασίας. «Χάνουμε κάθε χρόνο δέντρα σαν κι αυτό. Δεν έχει υπάρξει νομική προστασία και τα χάνουμε επειδή δεν αξιολογούνται σωστά» λένε οι ειδικοί.
Με πληροφορίες του Guardian
