Το World Cybercrime Index, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS ONE δείχνει ότι ένας σχετικά μικρός αριθμός χωρών αποτελούν εστίες εγκληματικών δραστηριοτήτων στον κυβερνοχώρο. Η Ρωσία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, ακολουθούμενη από την Ουκρανία, την Κίνα, τις ΗΠΑ, τη Νιγηρία και τη Ρουμανία. Το Ηνωμένο Βασίλειο έρχεται στην όγδοη θέση.
Η συν-συγγραφέας της μελέτης, Δρ Miranda Bruce από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το UNSW Canberra είπε ότι η μελέτη θα επιτρέψει στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα να επικεντρώσουν τους πόρους τους σε βασικούς κόμβους εγκλήματος στον κυβερνοχώρο και να ξοδέψουν λιγότερο χρόνο και κεφάλαια για την αντιμετώπισή του σε χώρες όπου το πρόβλημα δεν είναι τόσο σημαντικό.
«Η έρευνα που υποστηρίζει τον Δείκτη θα βοηθήσει στην άρση του πέπλου της ανωνυμίας γύρω από τους εγκληματίες στον κυβερνοχώρο και ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της αυξανόμενης απειλής του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο που βασίζεται στο κέρδος», είπε η Δρ Μπρους.
«Έχουμε τώρα μια βαθύτερη κατανόηση της γεωγραφίας του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο και του τρόπου με τον οποίο διαφορετικές χώρες ειδικεύονται σε διαφορετικές μορφές κυβερνοεγκλήματος. Συνεχίζοντας να συλλέγουμε αυτά τα δεδομένα, θα είμαστε σε θέση να παρακολουθούμε την εμφάνιση οποιωνδήποτε νέων hotspot και είναι πιθανό να γίνουν έγκαιρες παρεμβάσεις σε χώρες που κινδυνεύουν πριν καν εμφανιστεί ένα σοβαρό πρόβλημα εξαιτίας κυβερνοεγκλήματος», πρόσθεσε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα δεδομένα στα οποία βασίζεται ο Δείκτης συγκεντρώθηκαν από την έρευνα 92 κορυφαίων εμπειρογνωμόνων για το κυβερνοέγκλημα από όλο τον κόσμο. Για τις ανάγκες της έρευνας οι εμπειρογνώμονες εστίασαν σε πέντε κύριες κατηγορίες κυβερνοεγκλήματος, προσδιόρισαν τις χώρες που θεωρούν ότι είναι οι πιο σημαντικές πηγές καθεμιάς από αυτές τις κατηγορίες και στη συνέχεια κατέταξαν κάθε χώρα σύμφωνα με τον αντίκτυπο του κυβερνοεγκλήματος, τον επαγγελματισμό και τις τεχνικές δεξιότητες των εγκληματιών του κυβερνοχώρου.
Οι πέντε κύριες κατηγορίες κυβερνοεγκλήματος που αξιολογήθηκαν στη μελέτη ήταν:
1. Τεχνικά προϊόντα/υπηρεσίες (π.χ. κωδικοποίηση κακόβουλου λογισμικού, πρόσβαση σε botnet, πρόσβαση σε compromised συστήματα, παραγωγή εργαλείων).
2. Επιθέσεις και εκβιασμός (π.χ. επίθεση κατανεμημένης άρνησης υπηρεσίας (DDoS), ransomware).
3. Κλοπή δεδομένων/ταυτότητας (π.χ. hacking, phishing, παραβιάσεις λογαριασμών και πιστωτικών καρτών).
4. Απάτες (Scams) (π.χ. απάτη με προκαταβολή, παραβίαση επιχειρησιακού ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, on line action fraud).
5. Εξαργύρωση/ξέπλυμα χρήματος [π.χ. απάτη μέσω πιστωτικών καρτών, money mules (μεταφορείς παράνομου χρήματος), illicit virtual currency platforms].
Ο συν-συγγραφέας της μελέτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Jonathan Lusthaus από το Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης είπε ότι το έγκλημα στον κυβερνοχώρο είναι σε μεγάλο βαθμό ένα αόρατο φαινόμενο επειδή οι δράστες συχνά κρύβονται πίσω από πλαστά προφίλ και τεχνικές προστασίες.
«Λόγω της παράνομης και ανώνυμης φύσης των δραστηριοτήτων τους, στους εγκληματίες του κυβερνοχώρου δεν μπορούμε να έχουμε εύκολη πρόσβαση ή αξιόπιστη έρευνα. Εάν προσπαθήσει κάποιος να χρησιμοποιήσει τεχνικά δεδομένα για να χαρτογραφήσει την τοποθεσία τους, θα αποτύχει επίσης, καθώς οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου περνούν τις επιθέσεις τους σε υποδομές διαδικτύου σε όλο τον κόσμο. Ο καλύτερος τρόπος για να σκιαγραφήσουμε το πού βρίσκονται στην πραγματικότητα είναι να διερευνήσουμε εκείνους των οποίων η δουλειά είναι να παρακολουθούν αυτούς τους ανθρώπους», είπε ο Δρ Lusthaus.
Το επόμενο στάδιο της έρευνας είναι να κατανοήσουν οι ερευνητές γιατί ορισμένες χώρες αποτελούν εστίες εγκλήματος στον κυβερνοχώρο και άλλες όχι. Υπάρχουν κάποιες θεωρίες σχετικά με το γιατί ορισμένες χώρες έχουν γίνει κόμβοι διαδικτυακής εγκληματικής δραστηριότητας - για παράδειγμα, ότι ένα τεχνικά καταρτισμένο εργατικό δυναμικό με λίγες ευκαιρίες απασχόλησης μπορεί να στραφεί σε παράνομη δραστηριότητα για να τα βγάλει πέρα - τις οποίες θα μπορέσουν οι ερευνητές να δοκιμάσουν σε συσχετισμό με το παγκόσμιο σύνολο δεδομένων τους.
Ο συν-συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής Federico Varese από το πανεπιστήμιο Sciences Po στη Γαλλία, δήλωσε ότι ο Παγκόσμιος Δείκτης για το Κυβερνοέγκλημα είναι το πρώτο βήμα σε έναν ευρύτερο στόχο κατανόησης των τοπικών διαστάσεων του κυβερνοεγκλήματος σε όλο τον κόσμο.
«Ελπίζουμε να επεκτείνουμε τη μελέτη, ώστε να μπορέσουμε να προσδιορίσουμε εάν τα εθνικά χαρακτηριστικά όπως το μορφωτικό επίπεδο, η διείσδυση στο διαδίκτυο, το ΑΕΠ ή τα επίπεδα διαφθοράς συνδέονται με το έγκλημα στον κυβερνοχώρο. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το έγκλημα στον κυβερνοχώρο είναι παγκόσμιο και ρευστό, αλλά αυτή η μελέτη υποστηρίζει την άποψη ότι, όπως και οι μορφές οργανωμένου εγκλήματος, αναπτύσσεται σε συγκεκριμένα πλαίσια», είπε ο καθηγητής Varese.
Το World Cybercrime Index αναπτύχθηκε ως κοινή συνεργασία μεταξύ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και του UNSW και έχει επίσης χρηματοδοτηθεί από το CRIMGOV , ένα έργο που υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση με έδρα το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το Sciences Po.
Πηγή: Oxford University
