Με αυτό τον τρόπο μπορεί να καταστεί βιώσιμος και ανθεκτικός και να διατηρεί την κυριαρχία του, να διαχειρίζεται με επάρκεια τους άλλους stakeholders στο πολιτικό περιβάλλον, προσαρμόζοντας διαρκώς τη λειτουργία του στα νέα δεδομένα. Η ανάληψη τέτοιων πρωτοβουλιών και η υιοθέτηση επιμέρους στρατηγικών με στοιχεία τόσο εμπειρικής δουλειάς, όσο και επιστημοσύνης, αφορά τα κόμματα όχι μόνο σε εθνικό, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Την ώρα που οι ευρωεκλογές πλησιάζουν και οι πολιτικές οικογένειες βρίσκονται σε θέσεις ετοιμότητας, η προσέλκυση του κοινού και η αύξηση του engagement συνιστά πρώτη προτεραιότητα. Πως μπορεί όμως μια παράταξη να γίνει πιο ελκυστική στους πολίτες και να χτίσει σχέσεις εμπιστοσύνης μαζί τους;
Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη αυτή τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που συνεχίζει να προηγείται σύμφωνα με όλες τις τελευταίες μετρήσεις (Poll of the Polls-Politico), αποφάσισε πολύ εύστοχα να ενεργοποιήσει πολίτες από ολόκληρη την Ευρώπη, καλώντας τους να συνδράμουν στη διαμόρφωση του μανιφέστου του κόμματος, που θα λάβει την τελική έγκριση στη διάρκεια του συνεδρίου του EPP που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Μάρτιο στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας.
Μέσα από ένα νέο URL, το ourmanifesto.epp.eu, οι επιτελείς του κόμματος καλούν άπαντες, όπως ειδικούς της επικοινωνίας, πολιτικούς επιστήμονες, πολιτικούς συμβούλους και ενεργούς πολίτες να συμπληρώσουν το δικό τους κομμάτι στο παζλ του αφηγήματος, με το οποίο η ευρωπαϊκή κεντροδεξιά θα κατέλθει στην εκλογική μάχη του Ιουνίου του 2024 και μάλιστα σε ένα έντονα ανταγωνιστικό περιβάλλον, δεχόμενη ταυτόχρονα μεγάλη πίεση από τα δεξιά της, αλλά και άλλες δυνάμεις του λαϊκισμού. Πρόκειται για ένα κλασικό παράδειγμα αξιοποίησης της μεθόδου του πληθοπορισμού (crowdsourcing) στην πολιτική διαδικασία, ενός πολύτιμου εργαλείου, με το οποίο παρέχεται η δυνατότητα σε μια ομάδα εθελοντών μέσω ανοιχτής πρόκλησης να συνδράμουν στη διαμόρφωση πολιτικών.
Στο βιβλίο μου, «Συγκρούσεις και Πολιτική Επικοινωνία, η Ανατομία ενός War Room» (Εκδόσεις Παπαζήση 2019), είχα αναφερθεί διεξοδικά στη σημασία του πληθοπορισμού για τη σύσφιξη των σχέσεων εμπιστοσύνης οργανισμών και κοινωνιών, αλλά και την αξιοποίηση πηγών γνώσης εκτός του πλαισίου του πολιτικού κόμματος.
Το ΕΛΚ πήρε μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία, όπου καλεί τους ενδιαφερόμενους να εμπλακούν στη διαμόρφωση των τελικών προτάσεων που θα τεθούν στην κρίση των ψηφοφόρων. Σύμφωνα με τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας, το Μανιφέστο αποτελεί «ένα ζωντανό έγγραφο που εξελίσσεται μέσω της συλλογικής σας συμβολής και συμμετοχής, αντικατοπτρίζοντας τις διαφορετικές προοπτικές και τις ανάγκες σας».
Γι’ αυτό το λόγο, οι απόψεις και οι συνεισφορές των συμμετεχόντων έχουν σημασία για το ίδιο το κόμμα. Με αυτό τον τρόπο μπορεί το ΕΛΚ να διαμορφώσει άμεσα γνώμη για τις προτεραιότητες της κοινής γνώμης και να εντάξει στην πολιτική του θέσεις και προτάσεις που μέχρι στιγμής υπήρξαν άγνωστες στο εσωτερικό του. Η κίνηση αυτή κινείται αδιαμφισβήτητα προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και θα μπορούσε να είχε πραγματοποιηθεί νωρίτερα, όπως και η παρουσίαση του τελικού μανιφέστου του κόμματος, προκειμένου να δώσει έγκαιρα την ευκαιρία στους ψηφοφόρους να το αφομοιώσουν και να το αξιολογήσουν ανάλογα.
Ωστόσο, η ουσία δεν αλλάζει και η επίμαχη πρωτοβουλία πέρα από την ουσιαστική ενίσχυση της δεξαμενής θέσεων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα για το προφίλ του απέναντι σε μια κοινή γνώμη που στις μέρες μας είναι κάτι παραπάνω από απαιτητική.
