Η τήξη των πάγων στη Γροιλανδία είναι πιο «αμείλικτη» από ποτέ. Συγκεκριμένα, το Ινστιτούτο του Πότσνταμ για την έρευνα των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής προειδοποιεί ότι η τήξη των πάγων της Γροιλανδίας σύντομα θα είναι μη αναστρέψιμη. Το ολοκληρωτικό τους λιώσιμο σε μεγάλο βάθος χρόνου θα σήμαινε μάλιστα αύξηση της στάθμης της θάλασσας κατά επτά μέτρα.
Λόγω των αυξανόμενων θερμοκρασιών, έχει ήδη αρχίσει η αποσταθεροποίηση των κεντρικών-δυτικών περιοχών της Γροιλανδίας, ανακοίνωσε την Τρίτη (18/05) το Ινστιτούτο επικαλούμενο Γερμανούς και Νορβηγούς ερευνητές του. Σύντομα θα φτάσουμε σε ένα κρίσιμο σημείο, το οποίο θα σημαίνει μια σχεδόν μη αναστρέψιμη εξέλιξη, συμφωνα με τους υπολογισμούς τους.
Κατά τους ερευνητές του Ινστιτούτου είναι πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι θα υπάρξει στο μέλλον σημαντικά ισχυρότερη τήξη του πάγου. Ο λόγος είναι τα λεγόμενα φαινόμενα ανάδρασης: όσο χαμηλότερο είναι το ύψος του παγετονικού καλύμματος, τόσο μεγαλύτερη είναι η άνοδος της θερμοκρασίας.
Για να αποφευχθεί αυτή η εξέλιξη, όχι μόνο θα πρέπει να σταματήσει εντελώς η υπερθέρμανση του πλανήτη, αλλά οι θερμοκρασίες θα πρέπει να μειωθούν πολύ κάτω από τα επίπεδα της προ-βιομηχανικής εποχής, τονίζουν οι ερευνητές του Ινσιτούτου του Πότσνταμ για την έρευνα των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής.
Το παγετονικό κάλυμμα της Γροιλανδίας καλύπτει πάνω από το% 80 του νησιού που ανήκει στη Δανία. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ολοκληρωτική τήξη των πάγων της Γροιλανδίας μετά από εκατοντάδες χρόνια θα οδηγούσε σε αύξηση της στάθμης της θάλασσας πάνω από επτά μέτρα.
Με βάση τη σχετική μελέτη όλοι οι παγετώνες που μελετήθηκαν καταλήγουν στη Θάλασσα Αμούνδσεν και συμβάλλουν σημαντικά στην αύξηση της στάθμης των παγκοσμίων θαλάσσιων υδάτων. Σύμφωνα με τους πιο πρόσφατους υπολογισμούς, αυτοί οι παγετώνες απελευθερώνουν στους ωκεανούς 120 έως 140 δισεκατομμύρια τόνους πάγου, προκαλώντας αύξηση της στάθμης της θάλασσας παγκοσμίως κατά 0,34 έως 0,4 χιλιοστά ετησίως.
Πρόκειται, δηλαδή, για αύξηση που αντιστοιχεί περίπου στο 10% της τάσης που καταγράφεται παγκοσμίως. Επίσης, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η μείωση του ύψους των παγετώνων είναι συνέπεια των θερμών θαλάσσιων υδάτων που περιβάλλουν την Ανταρκτική κατά τις τελευταίες δεκαετίες.
Η μελέτη είναι η πρώτη που συνδυάζει τις παρατηρήσεις για το υψόμετρο των παγετώνων που έγιναν από πέντε διαφορετικούς διαστημικούς δορυφόρους, τόσο της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διαστήματος (NASA) όσο και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA) από το 1992 μέχρι σήμερα.
Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι οι ξεχωριστές αντιδράσεις των παγετώνων μπροστά σε αυτή την επιδημία τήξης των πάγων. Σε όλες τις περιπτώσεις παρατηρήθηκε τήξη των πάγων, αλλά η συμπεριφορά κάθε παγετώνα ήταν διαφορετική.
Για παράδειγμα ο παγετώνας του Πάιν Αϊλαντ, που συμβάλλει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο σώμα στην αύξηση της στάθμης των θαλάσσιων υδάτων, εμφανίζεται να λιώνει με σταθερούς και αδυσώπητους ρυθμούς. Ο παγετώνας φαίνεται να χάνει περί τα πέντε μέτρα ύψους κάθε χρόνο, ενώ η λέπτυνσή του επεκτείνεται και προς το εσωτερικό του παγετώνα ακόμη και μέχρι 15 χιλιόμετρα ετησίως. Αντιθέτως, άλλοι παγετώνες της Δυτικής Ανταρκτικής δεν ακολουθούν την ίδια συμπεριφορά.
Τα αποτελέσματα της μελέτης πρόκειται να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να επαληθευθούν τα πρότυπα που προβλέπουν τη συμπεριφορά του κόσμου της Θάλασσας Αμούνδσεν σε έναν κόσμο που διαρκώς θερμαίνεται, αλλά και να βρεθούν ποιες θα είναι οι μακροπρόθεσμες συνέπειες των φαινομένων που παρατηρούνται σήμερα για τη στάθμη των ωκεανών.
Κάποιοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι μέρος της Ανταρκτικής βρίσκεται σε διαδικασία τήξης των πάγων που θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάρρευση των παγετώνων τις επόμενες δεκαετίες. Ενας από τους συντάκτες της έκθεσης, ο καθηγητής Αντριου Σέπερντ, επισημαίνει ότι είναι πολλά τα πράγματα που δεν γνωρίζουμε σχετικά με το τι θα φέρει το μέλλον.
(πληροφορίες από Deutschlandfunk, ΑΠΕ-ΜΠΕ)
