Ειδικότερα, προβλέπει ότι το παγκόσμιο ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 3,9% το 2018 και το 2019 έναντι αύξησης 3,7% το 2017, που ήταν η μεγαλύτερη αύξηση από το 2011, αναθεωρώντας ανοδικά τις προβλέψεις του Νοεμβρίου (κατά 0,2 και 0,3 της ποσοστιαίας μονάδας για φέτος και το 2019, αντίστοιχα). Ωστόσο, προειδοποιεί για τον κίνδυνο που εγκυμονεί για την παγκόσμια ανάπτυξη μία έξαρση του προστατευτισμού.
«Ο εμπορικός προστατευτισμός παραμένει βασικός κίνδυνος που θα επηρέαζε αρνητικά την εμπιστοσύνη, τις επενδύσεις και τις θέσεις εργασίας», αναφέρει και προσθέτει: «Οι κυβερνήσεις των οικονομιών που παράγουν χάλυβα πρέπει να αποφύγουν μία κλιμάκωση και να βασισθούν σε διεθνείς λύσεις για να αντιμετωπίσουν την υπερβάλλουσα παραγωγική δυναμικότητα της παγκόσμιας χαλυβουργίας, ιδιαίτερα μέσω του Παγκόσμιου Φόρουμ για την Υπερβάλλουσα Δυναμικότητα Χάλυβα».
Η ανάπτυξη εκτιμάται ότι θα είναι σημαντικά πιο εύρωστη από ό,τι αναμενόταν στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Μεξικό, την Τουρκία και τη Νότια Αφρική, με μικρές προς τα πάνω αναθεωρήσεις για τις περισσότερες άλλες οικονομίες της G20. Για την Ευρωζώνη, ο ΟΟΣΑ προβλέπει μικρή επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης από 2,5% το 2017 στο 2,3% φέτος και 2,1% το 2019 (έναντι 2,1% και 1,9%, αντίστοιχα, στις προβλέψεις του Νοεμβρίου). Για τις ΗΠΑ προβλέπει επιτάχυνση της αύξησης του ΑΕΠ από το 2,3% στο 2,9% φέτος και 2,8% το 2019 (έναντι 2,5% και 2,1%, αντίστοιχα). Για την Κίνα προβλέπει μικρή επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης στο 6,7% φέτος και στο 6,4% το 2019 από 6,9% πέρυσι.
Οι ισχυρότερες επενδύσεις, η ανάκαμψη του παγκόσμιου εμπορίου και η αύξηση της απασχόλησης βοηθούν στο να αποκτήσει η ανάκαμψη ευρύτερη βάση. Οι νέες μειώσεις στη φορολογία και αυξήσεις δαπανών στις ΗΠΑ και η πρόσθετη δημοσιονομική ώθηση στη Γερμανία είναι οι βασικοί παράγοντες πίσω από την αναθεώρηση των προοπτικών της παγκόσμιας ανάπτυξης για το 2018 και το 2019, σημειώνει η έκθεση, προσθέτοντας ότι ο πληθωρισμός παραμένει χαμηλός, αλλά είναι πιθανόν να αυξηθεί με συγκρατημένο ρυθμό.
«Η ανάληψη κινδύνων, που είναι ακόμα αυξημένη, και τα υψηλά επίπεδα χρέους πολλών χωρών αυξάνουν τις χρηματοπιστωτικές αδυναμίες. Η ομαλοποίηση της νομισματικής πολιτικής θα μπορούσε, επίσης, να οδηγήσει σε μεγαλύτερη μεταβλητότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών και των ροών κεφαλαίων, ιδιαίτερα στις αναδυόμενες οικονομίες της αγοράς», αναφέρει ο ΟΟΣΑ. Οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης, σημειώνει, παραμένουν πολύ ασθενέστερες σε σχέση με την περίοδο πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση, αντανακλώντας τις λιγότερο ευνοϊκές δημογραφικές τάσεις και μία δεκαετία υποτονικών επενδύσεων και παραγωγικότητας.
Οι υπεύθυνοι για τις οικονομικές πολιτικές αντιμετωπίζουν αρκετές προκλήσεις: Μία σταδιακή ομαλοποίηση της νομισματικής πολιτικής είναι αναγκαία στις μεγάλες οικονομίες, αλλά σε διαφορετικό βαθμό. Οι δημοσιονομικές πολιτικές πρέπει να αποφευχθεί να είναι υπερβολικά προκυκλικές και πρέπει να εστιάζουν ξεκάθαρα σε μέτρα που ενισχύουν τις προοπτικές μίας βιώσιμης και πιο δίκαιης μεσοπρόθεσμης ανάπτυξης. Οι προσπάθειες για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να αναθερμανθούν, αξιοποιώντας την ευκαιρία της ισχυρότερης οικονομίας για τη διασφάλιση πιο ισχυρής ανάκαμψης της παραγωγικότητας, των επενδύσεων και του βιοτικού επιπέδου.
AΠΕ - ΜΠΕ
