Ο ίδιος ελπίζει, όπως λέει, να έχει επικρατήσει στο μεταξύ η αντίληψη πως η Ελλάδα και η υπόλοιπη ΕΕ είναι συγκοινωνούντα δοχεία και πως δεν μπορεί κανείς να πιστεύει σοβαρά, ότι εάν στην Ελλάδα ανατραπεί η κατάσταση, θα μπορεί να συνεχίζει να παραμένει κλειστή η Διαδρομή των Βαλκανίων.
Αναφερόμενος στην απόφαση της ΕΕ που προέβλεπε τη μετεγκατάσταση 160.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία και που τελικά εφαρμόστηκε για συνολικά μόλις 12.000 πρόσφυγες, ο Έλληνας υπουργός παρατηρεί ότι η Ευρώπη θα πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα εάν θα εφαρμόσει μία σωστή απόφαση, «και η απόφαση για τη μετεγκατάσταση ήταν σωστή», ή θα την εγκαταλείψει, μόνον επειδή δεν συμφωνούν με αυτή χώρες όπως η Ουγγαρία.
Όπως επισημαίνει στη συνέχεια, στην Ευρώπη η αλληλεγγύη έχει μια νομική και όχι μια ηθική διάσταση και ο ίδιος δεν γνωρίζει εάν και κατά πόσο μπορεί αυτή να επιβληθεί - όμως δεν μπορεί και να υπάρχει μία ΕΕ «α λα καρτ», όπου κάποιος θα λέει «ναι» στις επιδοτήσεις και «όχι» στις υποχρεώσεις, και πως η προσφυγική κρίση θα έπρεπε να φέρνει πιο κοντά και όχι να διχάζει τις χώρες-μέλη.
Σε σχέση με τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί στην Ελλάδα από την ΕΕ, ως προς την ενίσχυση με προσωπικό, παρατηρεί πως από τους 400 της πρώτης συμφωνίας έχουν έλθει στην Ελλάδα 69, ενώ από τους 200 υπαλλήλους και μεταφραστές από την ΕΕ που θα αποστέλλονταν στα ελληνικά νησιά στη βάση μίας δεύτερης συμφωνίας, έφθασαν οι 39.
Στη συνέντευξή του στην «Ντι Πρέσε», ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής αναφέρει πως αυτή τη στιγμή υπάρχουν στους καταυλισμούς στην Ελλάδα 65.000 άνθρωποι, από τους οποίους υπολογίζεται πως το 30% είναι Σύροι και σε ποσοστό 15% προέρχονται από χώρες όπως το Αφγανιστάν, έχοντας επίσης καλές προοπτικές για θετική έκβαση της αίτησης ασύλου. Οι υπόλοιποι είναι οι αποκαλούμενοι «παράτυποι μετανάστες», ενώ πριν από τη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, τον Μάρτιο του 2016, το 80% εκείνων που έφθαναν από την Τουρκία ήταν πρόσφυγες.
