Και αναφερόμενος στην αβέβαιη εξέλιξη της κυβερνητικής κρίσης προσθέτει: «Η πολιτική, μετά την δόνηση της σκληρής ιεροτελεστίας του δημοψηφίσματος, καταβροχθίζει την σάρκα της. Και ρίχνει την Ιταλία σε μια κυβερνητική κρίση η οποία γίνεται όλο και πιο δυσερμήνευτη. Ο Ρέντσι παραιτείται, η αριστερά τρώει έναν ακόμη από τους ηγέτες της. Αλλά ο Ρέντσι δεν εγκαταλείπει την σκηνή, όπως είχε υποσχεθεί. Επιχειρεί να περάσει στην αντεπίθεση: καλεί όλα τα κόμματα να πάρουν μέρος σε ένα "μεγάλο φαγοπότι" που δεν θα δούμε ποτέ. Και αντεπιτίθεται επαναπροωθώντας τον εαυτό του, ίσως για σήμερα, αλλά σίγουρα για το μέλλον: μόνον εγώ-λέει- μπορώ να διαδεχθώ τον εαυτό μου».
Σύμφωνα με τον Τζανίνι, ο Ιταλός, υπηρεσιακός πλέον, πρωθυπουργός «έχει ήδη ξεχάσει την ομιλία που εκφώνησε μετά την ήττα του στο δημοψήφισμα την Κυριακή το βράδυ, σαν η ήττα αυτή να μην υπήρξε ποτέ».
Ο σχολιαστής της Corriere della Sera Μάσιμο Φράνκο υπογραμμίζει ότι «η προκήρυξη πρόωρων εκλογών πρέπει να γίνει αποφεύγοντας την ακυβερνησία», «χωρίς να συνεχισθούν οι τσακωμοί της εκστρατείας του δημοψηφίσματος, χωρίς να θεωρηθούν δηλαδή οι εκλογές χρονική επέκταση της σύγκρουσης των τελευταίων μηνών».
Ο Φράνκο γράφει ότι η Ιταλία πρέπει να ψηφίσει γρήγορα, αλλά όχι με βιασύνη. Ότι οι κάλπες θα ήταν καλό να στηθούν «αφού η χώρα καταφέρει να επανασυμφιλιωθεί, όταν μειωθούν οι εντάσεις μεταξύ των κομμάτων και εγκριθεί ένας εκλογικός νόμος ο οποίος να λαμβάνει υπόψη του τις οδηγίες που θα δώσει το Συνταγματικό Δικαστήριο και να εναρμονίζει τα εκλογικά συστήματα της βουλής και της Γερουσίας».
Απευθυνόμενος τέλος στον Ματέο Ρέντσι, ο σχολιαστής της Corriere della Sera τον συμβουλεύει να μην εμποδίσει την σύσταση νέας κυβέρνησης και «να κατεβάσει τους τόνους, περιορίζοντας και τις απατήσεις του, ώστε να καθαρίσει η όλη πολιτική ατμόσφαιρα από τα δηλητήρια του δημοψηφίσματος».
