Ούτε σε κινηματογραφική ταινία όσα προηγήθηκαν για να φτάσουμε στην απαγωγή 4 παιδιών από το Κέντρο Βρεφών Μητέρα. Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει ο Μιχάλης Γιαννάκος όλα ξεκίνησαν πριν 10 χρόνια με ένα 12χρονο κορίτσι το οποίο έγινε μητέρα 4 παιδιών και έφτασε στο σημείο να οργανώσει μια κινηματογραφική απαγωγή των παιδιών της.
Η ιστορία έχει ως εξής σύμφωνα με τον πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ:
«Πριν 10 χρόνια ένα 12χρονο κορίτσι φιλοξενήθηκε με εισαγγελική εντολή για πάνω από 6 μήνες ελλείψει προνοιακής μονάδας, στο Αγλαΐα Κυριακού λόγω κακοποιητικού οικογενειακού περιβάλλοντος.
Το κορίτσι αυτό ήταν άκρως επιθετικό με το προσωπικό.
Έσπαγε τζαμαρίες, χτύπαγε κατ επανάληψη νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, πέταγε πάνω τους ακόμη και μολυσματικές σύριγγες μαζί με τα κουτιά τους. Ενοχλούσε συνοδούς και νοσηλευόμενα παιδιά. Δεν την επισκεπτόταν κανείς.
Πολλές φορές το έσκαγε από το νοσοκομείο και την γύριζε πίσω η αστυνομία από κακόφημα στέκια του κέντρου της Αττικής, σεξουαλικά κακοποιημένη.
Δεν φταίει το κοριτσάκι για όλα αυτά, αλλά η απουσία κράτους πρόνοιας.Έμεινε σε νοσοκομείο υπό αυτές τις συνθήκες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Χωρίς σχολείο, χωρίς να της παρέχονται προγράμματα επανένταξης στη κοινωνία.
Δέκα χρόνια μετά το έτος 2023 το ίδιο κοριτσάκι, γυναίκα πια 22 ετών βρέθηκε στο Αγλαΐα Κυριακού συνοδεύοντας τα 4 μικρά παιδιά της που εισήχθησαν στο νοσοκομείο με εισαγγελική εντολή λόγω επίσης οικογενειακού κακοποιητικού περιβάλλοντος. Στην μητέρα επέτρεπε ο Εισαγγελέας να βρίσκεται στο Αγλαΐα Κυριακού και να προσέχει τα 4 μικρά παιδιά.
Μετά από καιρό βρέθηκε επιτέλους προνοιακή μονάδα το κέντρο βρεφών ΜΗΤΕΡΑ και μεταφέρθηκαν τα 4 παιδάκια ηλικίας από 2 έως 5 ετών με εισαγγελική εντολή.
Τα δύο μικρότερα νοσηλεύονταν σε ένα τμήμα και τα δύο μεγαλύτερα σε ένα άλλο τμήμα.
Το κάθε τμήμα στο Κέντρο βρεφών Μητέρα που φιλοξενεί 13 παιδιά έχει σε κάθε βάρδια μόνο δύο βρεφοκόμους λόγω σοβαρών ελλείψεων προσωπικού. Βλέπετε από τις προνοιακές μονάδες απολύθηκαν 100 επικουρικοί εργαζόμενοι υπερπολύτιμοι. Δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις για δεύτερο χρόνο όπως δικαιούνταν.
Στη μητέρα επιτεπόνταν το επισκεπτήριο στα παιδιά κάθε Τρίτη.
Ομολογουμένως κάθε Τρίτη που έρχονταν πρόσεχε τα παιδιά της, τους φερόταν καλά.
Εν τω μεταξύ, της ανακοινώθηκε από τους αρμόδιους επαγγελματίες της μονάδας ότι τα παιδιά θα δοθούν σε ανάδοχες οικογένειες τα δυο μεγαλύτερα σε μία και τα δύο μικρότερα σε άλλη μια οικογένεια.
Ίσως αυτό δεν άντεξε και την Τρίτη ημέρα που νόμιμα επισκέπτονταν τα παιδιά οργάνωσε κινηματογραφική απαγωγή των παιδιών.
Βγήκαν τα παιδιά με τη μητέρα συνοδεία προσωπικού να παίξουν στο προαύλιο της μονάδας, έβαλε τα δύο μικρότερα παιδιά σε διπλό παιδικό καρότσι που είχε μαζί της και τα άλλα δύο κράταγε από το χέρι τους και κατευθύνθηκε στη περίφραξη της μονάδας που είναι από υψηλό πλέγμα. Πέρασε από μία μεγάλη τρύπα που είχε ανοίξει η ίδια ή οι συνεργοί της. Έκοψαν με ψαλίδα νωρίτερα το πλέγμα της περίφραξης.
Μάλιστα έξω από τη περίφραξη στο σημείο που ήταν κομμένο το πλέγμα υπήρχε ένα βαν αραγμένο ημέρες που μετά εξαφανίστηκε και εμπόδιζε τους περαστικούς να δουν το κομμένο πλέγμα.
Όταν πήγε να την εμποδίσει να φύγει το προσωπικό που συνόδευε στη βόλτα η μητέρα απείλησε ότι υπάρχουν συνεργοί που είναι οπλισμένοι και θα πυροβολήσουν. Τι να έκανε το προσωπικό;
Να έθετε σε κίνδυνο τη ζωή τη δική τους και των παιδιών;
Φυσικά ειδοποιήθηκε αμέσως η αστυνομία και το χαμόγελο του παιδιού να βγάλει αγγελία εξαφάνισης.
Από τις εξω κάμερες φάνηκε ότι υπήρχε μια γυναίκα συνεργός έξω από τη περίφραξη που βοήθησε στην απαγωγή.
Ευτυχώς δεν αντέδρασαν οι εργαζόμενοι στην απαγωγή, γιατί σήμερα μπορεί να είχαμε θύματα συναδέλφους από πυροβολισμούς.
Και μη χειρότερα.
Τι άλλο θα δούμε;
Παντελή απουσία κράτους πρόνοιας».
